زندگی آگاهانه
در مقابل زندگی مکانیکی ، زندگی آگاهانه قرار دارد و اگر یک فرد معمولی مکانیکی در زندگی‌اش مجموعه شرایطی پیش بیاید که او را بسمت آگاه شدن سوق دهد ، چنین فردی به مرور و طی گذر زمان طولانی و تجربه سختی های زیاد میتواند به تدریج زندگی را بصورت آگاهانه تجربه کند. در زندگی آگاهانه شخص قادر به مشاهده افکار و احساسات و حس های جسمانی خود بصورت یکپارچه و همزمان می باشد و تعریف خود از واقعیت را کاملا بر مبنای بررسی های مستقیم خودش از آنچه که مشاهده می کند قرار می دهد نه چیزی که دیگران تلاش میکنند به عنوان واقعیت به او تلقین کنند. شخص آگاه را نمیتوان با تحریک کردن احساسات و یا تلقین تحت تاثیر قرار داد و او را تحریک به داشتن طرز فکر و یا طرز رفتار خاصی نمود و انگیزه های فرد آگاه از درون خودش نشات می گیرد نه از القائات بیرونی.

فرزانه درونتان، ندانستن و ندانستگی را بشما می آموزد. هرچه می‌کشید، از دانسته های نکاویده و غیر شهودی خودتان است که هیچ درک و شناختی از آنها ندارید فقط به مرور زمان در ذهنتان انباشته اید چون دنیای مدرن شمارا وادار به اندوختنِ همه چیز می‌کند تا از شعور پویای خودتان استفاده نکنید تا تجربه خودتان باشد. جامعه از فردیت شما میهراسد. جامعه میخواهد که شما فقط در پایین ترین مرتبه شعورتات مشغول بمانید یعنی فقط در فهم مفهومی تان بمانید که بسیار محدود به من میدانم های انباشته و شرطی شده از دنیای مدرن است!

فهم من شد عجبا دشمن من
من از این فهم ضررها دیدم
ای خدا کاش نمی‌فهمیدم

هر گاه انسان واقعا با عشق مشتعل باشد،
خداوند در وجود او اتفاق افتاده است

و تنها با آمدن خداوند است که:
رنج ها از میان رفته و جهنم ها نابود می شوند
خداوند همچون عشق وجود دارد.

#اشو

خودبرتر 11:
حقیقت

انسانها ازحقیقت نمی‌دانند چون تجربه ای
ازحقیقت ندارند حقیقت دربیرون یافت نمی‌شود
ولی انسان غرق بیرون است دانش اندوزی
ثروت اندوزی جاه ومقام قدرت شهرت همه اینها
بیرونی ست انسان باورهاشون الگوهاشون اعتقادات وهویت ها شون را حقیقت میپندارندولی حقیقت فرای دانستگی هاشون است ولی انسان نمی‌خواهد آنچه را دارد را ازدست بدهد بخاطر همین ترس ازدست دادن درچرخه کارما شرطی شدگی عادات می ماند
وهیچوقت ازاین چرخه بیرون نخواهد زد تا
بتواند بی نیازی را تجربه کند تا از طلب دست
برنداریم نمی‌توانیم حقیقت را تجربه کنیم تا
ازبیرون سر دست برنداریم درون قلب وارد
نمی‌شویم تا از دروغ سر خالی نشویم به قلب
حقیقت وجود پر نمی‌شویم حقیقت فرای ذهن
ماست که تجربه پذیر است حقیقت گفتنی نیست
بلکه تجربه میشود دیده می‌شود ولی سر مانع
دیدن است مانع تجربه کردن می‌شود تا از سر
خالی نشویم نمی‌توانیم حقیقت را تجربه کنیم
تا ترک سر نکنید حقیقت مهمانت نمی کند

خواب

انسان درچرخه شرطی شدگی عادات حول محور
خودش میچرخد بدون اینکه متوجه شود
تمام باورها اعتقادات هویت ها ترسها الگوها
نقابها آنهارا رهبری می‌کند دربند ذهن شان
زندانی اند بخاطر همین نمی‌تواند از خواسته ها
آرزوها خواهش ها امیالهاشون بگذرند وابسته
به عوامل بیرونی هستند

تا ترک سر نکنیم نمی‌توانیم از بندها آزاد بشویم
سر جز دردسر برای انسان ندارد نخواهد داشت
تا ازدایره سر بیرون نزنید نمی‌توانید آزادی وبی
نیازی را تجربه کنید بلکه همیشه درطلب هستید
همیشه نیازمند محتاج ودرحال گدایی کردن مشغول خواهید بود سر درخواب وخیال است
درتوهمات بسر می‌برد هیچوقت سر نمی‌تواند به درون
برود تا حقیقت را تجربه کند چون سرخودش مانع است تا از سر به قلب هجرت نکنید نمی‌توانید ازخواب عمیق هزاران ساله بیدار شوید

ندهید سر ندهد راه

انسان بخاطر کمبودهاشون به دیگران وابسته
می‌شوند واین کمبودها را نفس برایش طعمه
می‌کند تا به بیرون سوق پیدا کند انسان درفقر
همیشه درحال گدایی کردن ازبیرون است کمبود
محبت کمبود عشق کمبود دیده شدن کمبود توجه
کمبود تایید شدن همه اینها بازی های نفس است که تورا بیشتر نیازمند ومحتاج تر می‌کند فقیر تر می‌کند گداتر می‌کند هیچ عامل بیرونی کمبودهای شمارا پر نخواهد کرد بلکه کمبودهای شمارا بیشتر
بیشتر می‌کند وشما مجبور می‌شوید بیشتر به انسانها آویزون شوید وهمین وابستگی یعنی رنج
یعنی عذاب چون دربندی بنده آنی آنچه انسان
نیاز دارد ازدست دادن عوامل بیرونی ست که انسان را غنی وبی نیاز وآزاد می‌کند واقف باش
گدا ثروتمند نمیشود زمانی گدا ثروتمند می‌شود که دست ازطلب بردارد آنوقت بی نیاز وغنی می‌شود وکمبودهایش پر می‌شود وعشق درون ش جاری می‌شود فقیر نمی‌تواند فقیر را ثروتمند کند آدمهای بیرونی هم نمی‌توانند کمبودهای تورا پر کنند بلکه خودش پراز کمبود است دست ازطلب
بیرونی بردار تا کامل دل به بار بیایید.

🤍گروه دف‌نوازان آرزو

ای عاشقان
ای عاشقان
من خاک را گوهر کنم!!!
وی مطربان
ای مطربان
دف شما پر زر کنم !!


مولانا

انسان، تا زمانيکه بر روی نیمه تاریک وجودش

حجاب بکشه و سعی براین داشته باشه که صرفا

آدم خوبی باشه که ممکن نیست، هرگز به تمامیت

نمیرسه و در سطح میمونه.

من به چیزی احتیاج ندارم
چیزی که الان اینجاست برای من کافیست و
هر چیز دیگری فقط خیال و توهم است ،

گذشته درگذشت
و آینده
دهی کوچک و ویران است .

شروع به آرام شدن کن 🪷☺️

برای آرام شدن از سطح شروع کن، ما در سطح هستیم و تنها از جایی که هستیم می‌توانیم شروع کنیم.

سطح وجودت را آرام کن.
بدنت را آرام کن.
رفتارت را آرام کن.
اعمالت را آرام کن.

با آرامش راه برو.
با آرامش غذا بخور.
با آرامش صحبت کن و گوش کن.

سرعت تمام کارهایت را کم کن.در عجله و شتاب نباش. طوری حرکت کن که گویی تمام ابدیت در دسترس توست؛ و در واقع آن در دسترس توست.

🍀 اوشو

مشکلات چجوری حل میشه؟

من هستم 🌞🍃🌼

خیام خوانی توسط بچه های مدارس بوشهری که در تالار وحدت تهران اجرا شد و به عنوان زیباترین سرود سال معرفی شد! این گروه دانش آموزی بعد این اجرا، به ۸ کشور دعوت شدند تا این اثرا را مجددا اجرا کنند! حتما ببینید و لذت ببرید

عارفی گفته است:
مراد از خداجویی نه آن است که او را پیدا کنی،
بلکه تو باید از گم گشتگی پیدا شوی یعنی خود را بشناسی.

کاری کردن در برابر اتفاقات زندگی از روی دلسوزی ،هیجان، وابستگی ، دلبستگی ، هم هویت شدگی ، هم ذات پنداری

  حال فعلی جهان هستی را ایجاد کرده است


عشق ورزی هنگامی آغاز میگردد که   تارهای وابستگی به چیزهای این جهانی در شما قطع شده باشد و بستری برای سازندگی ، آفرینندگی ، بسیط کردن شعور و آگاهی  فراهم آمده باشد


رفتارهای  احساسی عاطفی هیجانی  هر روزه انسانهای ایگوئیستیک، و کمبود خرد جمعی در اتمسفر   زندگانی انسانی،  حال و روز  خودش را ایجاد میکند


هنگامی خداگونه میشوید که به خرد متصل گردید

  علی زند

وقتی ارتباط با سکوت درونتان برقرار است دیگر نیازی به شکست دادنِ دیگران در هیچ رقابتی ندارید.

هر رقابتی از مقایسه نفس خود با دیگران برمی‌خیزد. برای انفاس بشری، قیاس به نفس یعنی چیره و غالب شدن برای پیروزی و تلاش برای بقای نفسِ خود است. بدون مقایسه گریِ خود با دیگران، قیاس به نفس هم وجود ندارد. با این طرز تفکر، تمایلی برای غلبه و شکست دیگران در شما باقی نمی‌ماند.

شخصی که بر عصبانیت و بسیاری از احساسات منفی خود از نظر روحی و روانی پیروز می‌شود. دیگر علاقه‌ای به شکست دیگران ندارد، زیرا با شناخت خودش این واقعیت آشکار خواهد شد که کسی برای جنگیدن وجود ندارد.
زیرا بزرگ‌ترین رقیب و حریف و دشمنی که در زندگی باید بر او غلبه کند، خودش است.

ازکجا جویم ترا🌱

مانند کودک یا درختی باشید 

تا وقتی که به هر چیز یا فردی نگاه می‌کنید و فوری فکر بد، قضاوتی یا بر چسبی در باره آن به ذهن‌تان می‌رسد، هنوز ایگو دارید.

هنوز افراد در حضور شما احساس آرامش نمی‌کنند چون انرژی قضاوت از شما ساطع می‌شود.

مانند کودک یا درختی باشید که حضور خالص است و کسی از بودن در کنار آنها نمی‌ترسد چون می‌داند کودک هیچ فکری درباره او و اعمالش در ذهن نمی‌کند.

هر چقدر هم که فرد سابقه بدی داشته باشد، کودک باز به کار خود مشغول است و در لحظه حال حضور دارد.

🍀اکهارت تله

به پند و نصایح دیگران گوش بده.
اما از آنان پیروی نکن.
خوب به نصایحشان گوش کن،
اما از بینش درونی خودت پیروی کن.
دنباله‌رو پند و اندرز دیگران نباش،
با دقت و مراقبه گوش بده و سعی کن بفهمی که آنها چه می‌خواهند بگویند، ممکن است واقعاً خیرخواه تو باشند، اما اگر کورکورانه پیروی کنی هرگز به هوشمندی خودت دست نمی‌یابی و وابسته می‌مانی و همیشه نگاهت به دیگران است تا به تو بگویند چه بکنی و چه نکنی.

اما مردم عیناً پیروی می‌کنند و سپس به سادگی کور می‌شوند. وقتی دیگران هر آنچه لازم داری به تو بدهند، دیگر چه نیازی به چشمان خود داری؟ اما اینگونه تو تمام هوشمندی‌ات را از دست می‌دهی.

دیگرانی که تو را نصیحت می‌کنند خیرخواه تو هستند، اما خیرخواهانی ناآگاه‌اند، وگرنه اصلاً به تو پند و اندرز نمی‌دادند. به تو بینش می‌دادند نه پند. به تو نمی‌گفتند که این کار را بکن و این کار را نکن، بلکه کمک می‌کردند آگاه‌تر شوی تا خودت بتوانی ببینی که چه کاری را بکنی و چه کاری را نباید بکنی.

کسی که به تو پند و اندرز می‌دهد دوست واقعی‌ات نیست.
دوست واقعی تو کسی است که تو را از زندگی و مشکلات و چالش‌ها و اسرارش آگاه می‌سازد و کمک می‌کند که روی پای خودت بایستی. به تو شهامت می‌دهد که خود تجربه کنی. شهامت می‌دهد که جستجو کنی و اشتباهات زیادی مرتکب شوی، زیرا کسی که آماده اشتباه کردن نیست هرگز چیزی نمی‌آموزد.

دوست حقیقی تو هیچ‌گاه تو را بخاطر اشتباهاتت سرزنش نمی‌کند. بلکه به تو می‌گوید: تا جایی که می‌توانی اشتباه کن، اینگونه در حال آموختن خواهی بود، اما یک اشتباه را دوبار تکرار نکن زیرا این کار از تو یک احمق می‌سازد.

اوشو

من یعنی بی تعادلی

من یعنی غفلت از خود

من یعنی گذشته وآینده

من یعنی افراط وتفریط:

من یعنی نپذیرفتن

من یعنی توقعات وانتظارات

من یعنی جنگیدن

من یعنی نقاب نقش رول بازی کردن

من یعنی دروغ

من یعنی ترسیدن

من یعنی توهمات

من یعنی تقصیر دادن

من یعنی بهانه ها توجیهات

این من را تسلیم کن آرام میشی

من یعنی خشم رنجش انتقام

درمن نباش آزاد میشی

من یعنی حق به جانب طلبکار

من یعنی سرزنش کردن

من یعنی محکوم کردن دیگران

من یعنی انتقاد کردن ایراد گرفتن

من یعنی واکنش نشان دادن گارد گرفتن دفاع کردن جبهه گرفتن

من یعنی بدگویی غیبت کردن

من یعنی گوش نکردن

من همان کننده است که دشمن ما انسانها ست همین که پراز طلب است پر از خواسته وارزوست

این من را تسلیم نیروی برتر ت کن یعنی به حرفش توجه نکن هرلحظه شاهد این من باش تا متوجه شوی که داره هرلحظه فریبت می‌دهد این من نیاز به توجه دارد وقتی بهش توجه میکنی بها میدی قوی تر میشود وبیشتر می‌خواهد چون بسیار طماع هست دنبال تایید وتمجید وتحسین است بخاطر همین خودنمایی میکند

من یعنی خودآزاری

من یعنی گدایی کردن نیازمند بودن محتاج بودن

این من باعث می‌شود نیروی درونت فعال نشود وقتی این من را تسلیم برنامه میکنی نیرو برترت فعال می‌شود وزندگیت را متحول می‌کند

من یعنی ناامیدی

من یعنی احساس گناه

این من هیچوقت تغییر نمی‌کند باید این من را تسلیم کنی آنوقت این من بی قدرت می‌شود نیازی نیست تلاش کنی تغییر کنی تسلیم باش واعتماد به نیرو برترت داشته باش آنوقت خودبخود تغییر اتفاق می‌افتد تو فقط به این من خوراک نده یعنی توجه نکن باور نکن

به حرف این من گوش نکن رهجو ی این من نباش این من مخرب است فتنه است منفعت طلب است

من حجاب است دیوار است اجازه نمی‌دهد رشد وشکوفا شوی

من یعنی مقایسگری

من یعنی رقابت

من یعنی برتری جستن

من یعنی حسادت

من یعنی عاجزی

بی من باش تا باهمه باشی🦋❤️

پس از جنگ جهانی دوم میخواستند سن روانی سربازان را اندازه گیری کنند... نتیجه ی تحقیقات تکان دهنده بود، متوسط سن روانی سربازان 13 سال بود!
پس به نظر می آمد که بدن به رشد خودش ادامه میدهد و ذهن،
جایی در 13 - 14 سالگی از رشد کردن باز می ایستد...
هیچکس به خود زحمت نمی دهد که بداند چرا سن روانی در 13 - 14 سالگی متوقف می شود.
بسیار ساده است:
این سنی است که دختران و پسران از نظر جنسی بالغ می شوند؛ زمانی که آنان بالغ میشنود دیگر نیازی به هوشمندی ندارند.
تا زمانی که از خودت هوشمندی نشان ندهی سن روانی ات در همان 13 - 14 سالگی می ماند.

ولی تمام مذاهب مختلف میخواهند که تو هرگز هوشمند نشوی،
زیرا آموزش های آنان بر اساس باور داشتن است.
یک مومن نیازی به هوشمندی ندارد.

تا زمانی که شک کردن را نیاموزی، هوش تو رشد نخواهد کرد،

زیرا تردید یعنی پرسش و جستجو و کاوش.

باور داشتن یعنی که هیچ نیازی به پرسیدن و جستجو کردن وجود ندارد.

به سبب نظام های باورداشتی تحمیلی بر انسان است که سن روانی او در 13 - 14 سالگی باقی مانده است.

#اشو
#مافیای_روح

از رابرت آدامز پرسیدند اگر کسی ما را رنجاند چه کنیم؟
یاد بگیرید که به سادگی به سویی دیگر نگاه کنید و فراموش کنید
یاد بگیرید ذهنتان را از فکر کردن،متوقف کنید
به شرایط واکنش نشان ندهید
روی خودتان باشید و فورا بپرسید چه کسی رنجیده است؟
چه کسی احساس بهم ریختگی میکند؟
پاسخ من_من است
بسادگی منِ شخصی خود را گرفته و به منبع یعنی سمت راست قفسه سینه خود بازگردانید
فقط سکوت کنید
بعد از مدتی لبخند میزنی و همه چیز عبور کرده است و تو فراتر رفته ای
یاد بگیرید به هر چیزی عشق بورزید
یاد بگیرید فقط خوبی را ببینید
یاد بگیرید برای هر چیزی دلیلی هست پس با خودت صادق باش
از اینجا شروع کن و بدان هیچ انسانی کامل نیست همه اشتباه میکنیم،برای خودت تاسف نخور و بدان تو هوشیاری ناب و خرد مطلق و نیروانا و سعادت هستی

#رابرت_آدامز

خدا در خانه است
این ماییم که بیرون رفته ایم
برای قدم زدن

مایسر اکهارت