پیدا شدن درگرو گم شدن است🦋

وقتی نفس گم میشود خویش حقیقی همان اگاهی نمایان میشود🦋

تا نیست نگردی ره هستت ندهند
تا سر ندهی عشق درونت جاری نمیشود🦋

تا مرده نگردی زنده نمیشوید🦋

تا جان ندهی لایق جانان نمیشوید🦋

تا نسوزید افروخته نگردی🦋

برای اینکه خودتان حقیقت را تجربه کنید باید خودتان پرت کنید داخل اتش برای رفتن به بهشت با ید ازجهنم عبور کنید🦋

گاو نر میخواد و مرد کهن🦋

هرچقدر هم دور خودتان بچرخید اگاهی را تجربه نخواهید کرد باید انچه دارید ازدانستگی ها دانش که ازکودکی جمع اوری کردید باید تقدیم هستی کنید حرف نیست باید بدهید تا هستی نوررا درونتان جاری کند اگاهی🦋

انسانهای معمولی هر بار که به چیزی نگاه می‌کنند،
همواره همان را می‌بینند.

اما نوعِ دیدن،
نزد رهروان حقیقت،
به گونه‌ای است‌؛
که آنها با هر بار دیدن،
چیز متفاوتی را مشاهده می‌کنند.
زیرا انرژی همواره
در حال حرکت،
جابجايی و سیال است.

زبانِ سکوت، این دنیای نیست وقتی سکوت را در ژرفای درونت دریابی، واقف و آگاه به مشکلات دنیوی می‌شوی و در این سکوت است که آگاهی جدید برای راه حلها، وارده دنیای ما می‌شوند.
همه افکار از آن سکوت (هیچ) می‌آیند و به همان سکوت(هیچ)بازمیگردنند.
سکوت، زبانِ فرافهمیِ انسان با خداوند است که با الهامات قلبت با آن ارتباط برقرار میکنی.
فهم انسانی، محدود به کلمات و زبانهای بشریست و اشتباهاتِ فهمی بسیاری دارد چون در چهارچوب گذشته ها کار میکند و محصور در زمان است و به حضور که بی زمان است آگاه نیست.

فهم من شد عجبا دشمن من
من از این فهم ضررها دیدیم
ای خدا کاش نمی‌فهمیدم

خوشبختی چیست؟

خوشبختی همان ذات و ماهیتِ «خویش» است. خوشبختی و خویش متفاوت از هم نیستند. هیچ خوشبختی‌ای در چیزهای بیرونیِ این دنیا وجود ندارد. ما به دلیل ناآگاهی و بی خبری گمان می‌کنیم که می‌توانیم از چیزها به خوشبختی برسیم. زمانی که ذهن به بیرون می‌رود رنج را تجربه می‌کند. در حقیقت زمانی که امیال و آرزوهایش برآورده شد به جایگاه اصلی‌اش بازمی‌گردد و از شادیِ «خویش» لذت می‌برد. به‌طور مشابه در وضعیت خواب، سامادهی (خویش آگاهی) و بیهوشی هم همین را تجربه می‌کند. و همینطور هنگامی‌که چیزهایی که آرزویش را دارد به دست آمد، یا چیزهایی که از آن‌ها بیزار است از بین رفت، ذهن درونی شده و از شادیِ نابِ «خویش» لذت خواهد برد. بنابراین ذهن بی‌وقفه به‌طور متناوب از خویش بیرون آمده و به آن بازمی‌گردد. سایه‌ی زیر درخت دلپذیر است و از طرفی خارج از آن در فضای باز، گرما سوزان است.

کسی که در زیر آفتاب قرار دارد، هنگامی‌که به سایه می‌رسد، احساس خنکی می‌کند. کسی که مدام از سایه به زیر آفتاب می‌آید و دوباره به سمت سایه می‌رود یک ابله است. یک فرد خردمند همیشه در سایه می‌ماند. به‌طور مشابه ذهنِ کسی که حقیقت را می‌شناسد برهمن (حقیقت متعال) را ترک نمی‌کند. اما از طرف دیگر، ذهن نادان در دنیا می‌چرخد و احساس بدبختی می‌کند و برای مدت کوتاه به برهمن بازمی‌گردد تا خوشبختی را تجربه کند. درواقع آنچه دنیا می‌نامیم فقط فکر است. زمانی که دنیا محو شود، هنگامی‌که دیگر فکری باقی نماند آنگاه ذهن شادی و خوشبختی را تجربه می‌کند و زمانی که دنیا ظاهر شود باز به‌سوی رنج و بدبختی میل می‌کند.

و ذهن تو
چو آرام گشت
حقیقت ظاهر خواهد شد

هر کودکی با دانش و اطلاعات انباشته می شود.
سادگی کودکانه باید به طریقی بر طرف شود برای اینکه سادگی در دنیایی که اصل رقابت در آن حاکم است، به درد نمی خورد. سادگی در نظر مردم دنیا ساده لوحی به چشم میآید معصومیت از هر طریق ممکن مورد سوء استفاده قرار می گیرد. ترس از اجتماع و ترس از این دنیا از ما چنین آدم هایی ساخته، و ما به نوبه خود سعی می کنیم که بچه هایمان افرادی زیرک زرنگ، و مطلع بار بیایند؛ تا در جرگه آدم های قدرتمند قرار گیرند نه در طبقه انسان های ضعیف و مظلوم. به محض این که کودک در این مسیر غلط گام بردارد و در آن پیش برود، تمام زندگی اش نیز بدان سو سوق داده شده و تباه می شود.


ادامه دارد ...

اشو
عشق، رقص زندگی
ص 31 و 32

تنها
گامِ حیاتی
در سفر شما
به سوی روشن‌بینی
این است که

یاد بگیرید خودتان را
با ذهن‌تان یکی ندانید.

#کتاب_نیروی_حال 📙
#اکهارت_تله

‌
جستجو

هشیار باشید که ذهنتان کیفیت جستجوکنندگی نداشته باشد! بدنبال چیزی نباشید زیرا آنچه شما در جستجویش هستید پندار خودتان است.

پندار خود را به جلو پرتاب کرده‌اید و اکنون دارید بدنبال پندار خود می‌دوید اگر چه تصور می‌کنید در جستجوی چیز جدیدی هستید.

شما یک لفظ و نام جدید بر پندار کهنه خود نهاده‌اید و اکنون بدنبال همان پندار کهنه می‌گردید منتها با لفظ جدید.

کتاب «تفکر زائد»
محمدجعفر مصفا

زیباترین ویژگی خطر آن است که: به تو هشیاری و آگاهی می بخشد

از این رو کسانی که قصد دارند بدون داشتن هیچ نقشه ای قله ای ناشناخته را فتح کنند بی آن که خود بدانند درجست وجوی آگاهی هستند.

انسان همچون یک قطعه یخ است.
خداوند چیزی جز آب شدن آن یخ نیست

وقتی که تو انجماد خودت را از دست میدهی و به مایع تبدیل می شوی.
آن وقت تو ایستایی خود را از دست داده
و جاری می شوی.

آن جریان،آری،آن جریان،
نامی دیگر برای خداوند است.
زندگی نام دیگر خداوند است
                
#اشو
#کتاب_راز

همه انسانها توانِ عشقورزی را دارند ولی ترس را جایگزینِ عشق کردن

زیستن با کسانیکه که عشق و نور رو ارتعاش میدن، ساده نیست چون انسان‌های بیدار شده، متعهد به قوائد هستی اند و نفسِ کسی رو حمایت نمیکنن بلکه نابودش میکنن☺️

مردم نزد من می آیند و می پرسند:
"چطور اعتماد به نفس بیشتری پیدا کنم ؟"

برای چه؟ 
فقط برای این که این خود قوی تر به نظر برسد؟
فقط برای رقابت و مبارزه با دیگران؟
برای اثبات کردن خودت ؟ 
که تو از دیگران بهتری؟
برای چه؟

اتکا به نفس را از دست بده، 
خود را از دست بده، بگذار برود
اینها بیماری هستند. 
تو فقط در بی وجودی آسوده باش.

#اشو
#سخت_نگیر

هر چی که ذهن جمع کرده از کتاب، صحبتها و تجربیات دیگران هست اونها رو دور برزید، تا کم کم ادراک از درون به سطح ذهن منتقل بشن
🍃

در مقام شخصیت، چون درکی انسانی از خودتان دارید فراموش میکنید که خدا هستید😄
شخصیت یعنی نام و نقاب و القاب و رلهای بازی
مثل شاه و گدا
ثروتمند و فقیر
زن و مرد
خدا و شیطان
مؤمن و مشرک
مقدس و نامقدس
مرید و مرشد
و ....
همه رو ذهن خیالبافی میکنه

هرچه می‌آید و می‌رود تو نیستی
تو آن حضوری که آمد و رفت ها را می‌بیند

هیچ سیستم و تکنیکی وجود ندارد
تا شمااز طریق آن
بتوانید آگاهی را بیاموزید
آگاهی از طریق
سازگاری و هماهنگی و
انطباق پیوستهٔٔ خویش با زندگی
حاصل می‌شود
در این انطباق و هماهنگی مستمر
شما فرصت پیروی از هیچ سیستمی را ندارید
نفسِ در زندگی بودن
به معنای واقعی عین آگاهی است

دوست هزارپا از او پرسید:
موقع حرکت کدام پایت را اول برمی‌داری؟
هزارپا شروع کرد به فکر کردن
آن‌قدر فکر کرد و فکر کرد تا
از حرکت باز ماند

کریشنامورتی

میل به دوست داشته شدن، میل به تأیید و تحسين و تمجيد و ستایشگری، غذاهای لذیذی برای نفس اند که جز پریشانی و بدبختی و فلاکت، چیزه ارزشمندی رشد نمی‌دهند.
جامعه بیمارگون ما با سیستم‌های غلط آموزشی، اینگونه نفس‌ها را پرورش داده و می‌دهد!
بخاطر بسپارید هرچه که در دنیای ما ستایش شود، نفس است حتی ستایشِ موجودی بنام خدا!
به این امیالِ نفسانی در یگدیگر انرژی نرسانید تا از رمق افتاده و بمیرند☺️
تا به درک و شناختِ خداوندی که امری کاملا درونیست نرسیدی، عمیقتر شو و مسیرت را در تاریکی های ناخوداگاهت ادامه بده.
وقتی خودت را بشناسی، خدا را شناختی😊

🌎👌🏿زندگی ات را منوط به بودن و نبودن آدمها نکن

✍️#سهیل_سنگرزاده

▪️روی قول هیچ کس حساب باز نکن!
▪️آدما قول میدن تا حسِ خوب بودن رو در خودشون تقویت کنن، شما باور نکن!
▪️زندگی ات را که مشروط به دیگران کنی، جایی برای کشف خودت باقی نمی گذاری.
▪️جون دل! مبادا عروسک خیمه شب بازی آلت دست دیگران شوی
▪️مگذار زندگی ات محتاج تایید گرفتن از دیگران باشد.
▪️از ترس بی کسی به آغوش های پیش پا افتاده پناه نبر
▪️« هر تازه وارد، رنجی تازه است.»
▪️دست تنهایی ات را به سمت هیچ کس دراز نکن.
▪️« تا منت هیچ خاطره ی اشتباهی، بر سر بی کسی ات نباشد.»
▪️جهان از چشم تو نخواهد افتاد
▪️مادامی که از چشم های خودت نیفتاده باشی !

‌
‌/تولدت دست خودت نیست
ولے تحولت دست خودته/
‌