اینجا کریشنامورتی دقیقا توضیح میده :

‌
هرگز آنچه را که در خود می‌بینی محکوم نکن، زیرا آنچه که هستی موجودی زنده است. وقتی محکوم می‌کنی، با خاطره‌ای مرده، که گذشته است، آن را محکوم می‌کنی. بنابراین بین زنده بودن و گذشته تضاد وجود دارد. برای درک زنده بودن، باید گذشته برود، تا تو بتوانی نگاه کنی.

جیدو کریشنامورتی
گفتگوی عمومی اول
سانتا مونیکا ۱۹۷۰

در سرم جنگ های بسیاری ست
وتنها کشته اش منم....

به زیباییمون ننازیم
چون ما خلقش نڪردیم

افتخار به اصل و نسب خود نڪنیم
چون ما انتخابش نڪردیم

اگه میتونیم به :
منش و انسانیت مون بنازیم
چون خودمون هستیم ڪه اینو میسازیم
👏ᅟ


❤️❤️❤️💙❤️❤️❤️

قانون آرامش میگه

همون قدر که بیخیال باشی
آرومی

و همون قدر که اهمیت ندی
شــادی
‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌
‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎
‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌😊👌

اگر سعی کنید با افکار ،مقابله کنید، آنها قوی تر باز خواهند گشت.

برای رهایی از نگرانی بیش از حد، فقط یک نفس عمیق بکشیم و همه راه ها را رها کنیم. سپس همه چیز به خودی خود رسیدگی می کند.
این بسیار ساده است.
من نمی توانم آن را ساده تر از این بیان کنم.

#رابرت_آدامز

زندگی یک جریان خودبخودی ست
که خود
بی خود
به خود
نسبت میدهد

آگاهی اندیشه کردن توسط عقل گیتی است
وقتی به عقل عقل عقل وصل شوید معنای آگاهی را درک میکنید
برای این کیفیت میبایست از کل عقل جزئ و‌کلیه حواس جدا شوید تا توان ملاقات عقل عقل عقل را ایجاد کنید

عقل عقل عقل همان خرد و شعور موجود در زندگی است که در جان جان جان جاریست

علی زند

آنان‌ که تملکی بر چیزی ندارند، مالک همه چیزند.

چمدان بسته‌ام از هرچه منم، دل بکنم...

- اخوان ثالث

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هیچ اختلاف اساسی میان مردمان جهان نیست.

رنگ، نژاد، اقلیم، زبان، ...
اینها همه صوری اند.

تنها یک اختلاف واقعی وجود دارد؛

مردمانی که خوابند، و مردمانی که بیدارند.

گذر از ذهن به معنی عدم روبه رویی با ذهن هستش ، اگر شما در سطح ذهن بخواهید ذهن رو کنترل کنید عملا غیر ممکنه ، چون شما از ذهن میخواید که خودشو ساکت کنه و ذهن توی زمین بازی خودش مطلقا باخت نمیده
کاری که باید انجام داد درک سطحی فراتر از ذهن ، ورود بهش ، و مشاهده ذهن از اون سطح هست ، مقابله با ذهن باعث ایجاد مقابله متقابل میشه ، تنها راه پایان این کشاکش مشاهده ذهن ، افکار جهت دار و بی جهتش هست ، کمی بعد از مشاهدش و توجه به افکار ساختگیش کاملا ساکت میشه و گوش به فرمان مشاهده گر میشه

انسانِ اسير «من»، انسانِ اسير «زمان»، انسانِ اسير «قالب»، يک انسان پوچ است، يک انسان پر رنج است، يک انسان حقير و پرترس است، يک انسان محروم و ناتوان است. انسانی است که در درون خودش فقير است، بی‌ريشه و بی‌عمق است و صدها مسئله ديگر دارد. چنين انسانی از خودش ناراضی‌ست، در خانه خودش ناخوش است. بنابراين مجبور است مدام بطريقی از اين خانه ناخوش فرار کند تا بلکه در جايی اندکی خوشی و رضايت حاصل نمايد. او می و معشوق و افيون را می‌خواهد تا اين وجود ناخوش را در آنها گم کند. به‌عبارت ديگر او "خوشی" را جستجو می‌کند تا آنرا پوششی بر روي ناخوشی درونی خود قرار دهد. همه اينها براي او حکم داروی مسکن را دارند - بی آنکه دردش را ريشه‌کن کنند.


📕 کتاب انسان در اسارت فکر از محمدجعفر مصفا

#این_عشق_است_یا_اسارت

عشق مفهوم استحاله شدن مرکز را می دهد
فرد نفس پرست خودش را مرکز می داند. او می گوید من بایستی نجات یابد، ولو به بهای همه جهان. چنانچه لازم باشد همه را نابود می کنم. من خودم را حفظ می کنم. نفس مهاجم است. برای همین است که وقتی یک نفس پرست عشقش را به کسی می نمایاند، او را ویران می کند، او سعی در تخریب شخصیت دیگری دارد. در اینگونه عشق های کاذب انسانهای بی شماری فردیت خود را از دست داده اند.
شما معترفید که عاشق همسرتان هستید، ولی تمامی تلاشتان در جهت به مهار در آوردن و به مهمیز کشیدن فردیت اوست
شوهر سعی می کند فردیت زنش را سایه خود کند و او را تبدیل به چیزی کند که هر وقت هر نوع استفاده ای می خواهد از او بکند بدون میل خودش، بدون هیچ آزاری و اختیاری، بدون مقاومت در برابر خواسته های او

و زن نیز تلاش می کند که عیناً هیمن کارها را بکند. هر یک به روش خود به این بازی سیاست مدارانه ادامه می دهند
در تمام مدت زن سعی اش این است که شوهرش را به یک برده، به یک زن ذلیل تبدیل کند.

در امریکا، زنی شوهرش را تحت پیگرد قانونی قرار داد. انگشت این زن در یک حادثه رانندگی قطع شده بود و او از شوهرش ادعای یک میلیون دلار خسارت کرده بود. قاضی به شدت از شنیدن مبلغ مورد ادعا تعجب زده شده و گفت: من موافقم که تو باید خسارت بگیری چون مسئول حادثه نبوده ای، ولی حتی با در نظر گرفتن ضرری که متوجه تو شده این مبلغ سرسام آور است
زن پاسخ داد، این انگشت به هیچ وجه یک انگشت معمولی نیست، من عادت داشتم همسرم را روی این انگشت برقصانم!

زنان می کوشند که شوهرشان را زن ذلیل و توسری خور کنند و شوهران در تلاشند که زنان را تحت کنترل خود در آورند
بهمین دلیل است که دائماً در حال کشمکش و واکش و نزاع هستند
جنگی بزرگتر از جنگ های خانوادگی بین زن و شوهر در جهان سراغ ندارید. این یک جنگ ابدی است. تمام جنگ ها سرانجام به جایی ختم می شوند.
قطع نامه های صلح نوشته و امضاء می شوند و جنگ ها پایان می یابند
ولی جنگ بین زن و شوهر تا ابد ادامه دارد و هرگز پایان نمی پذیرد.

#اشو
#کتاب_راز_بزرگ
#برگردان :محسن خاتمی
@oshoi

خوشبختی در ذات توست.
شادی فطرت توست.
این خطا نیست که آن را آرزو کنی.

آنچه که خطاست،
جستجوی آن در بیرون است،
وقتی که آنها در درون توست...‌

انسان تو ذهنش مکالمات بیشتری داردتا توی زندگی واقعی.

هر جایی که از روی منافع و اکسیر سود جلو نرفتید عشق در آنجا فعال است.

هیچ گلی به فکر رقابت کردن با گل کنار خود نیست.
فقط می شکفد.

ترس از تنهایی
ما رو وادار میکنه
تا به هر چیزی پناه ببریم!

ماندن با این ترس
فوق العاده نیازمند شهامته!

وقتی با درد تنهایی می مونی،
نیروی شور و عشق عظیمی بروز پیدا میکنه!

نیرویی که تو رو قادر میسازه
در عدم وابستگی و عدم تعلق زندگی کنی!

حال در این کیفیته
که زندگی به گونه ای متفاوت دیده و تجربه میشه!

وقتی احساسی داریم یعنی با اون حس هم هویت هستیم

انچه انسان را می ترسانددباورهایی است که ازکودکی بهش تحمیل شده است ودرچاه ناخوداگاه پنهان است وانسان ناخواسته همیشه دروحشت ترس ها زندگی میکند🦋

واقعیت های تلخ را بپذیرید زندگی پر از فراز و نشیب است. اما حتی اگر بدترین اتفاق هم بیفتد، گذراست و برای همیشه باقی نمی‌ماند و" این نیز می‌گذرد" را همچو گوشواره ایی بر گوشتان کنید!