‏یک ماه پیش این ساعت همشون زنده بودن‌.

یک ماه گذشت...
ولی من دیگه آدم یک ماه قبل نیستم.
نه روحیم مثل اون موقعه
نه انگیزم مثل اون موقعه
نه خوشحال بودنم مثل اون موقعه
نه تمرکزم مثل اون موقعه
نه بیرون رفتنم مثل اون موقعه
هیچ چیز مثل اون موقعه نیست🖤.

POV:

این گربه ایران ماست.

دلم یکیو می‌خواد که هرروز بدون دلیل برام آهنگ بفرسته.

نگاه بهت سخته حتی برای یه لحظه.

ما را از مرگ می‌ترسانند، انگار که ما زنده‌ایم.

بایدقلبت‌دردبگیره؛تاعقلت‌یاد‌بگیره:/

۴۰ روز گذشت اما هیچکدوم از ما اون آدم سابق نشد.

درسته هیچ کدومتونو نمیشناختم ولی واستون خیلی گریه کردم.

هرکدوم از ستاره های آسمون امشب مثل بچه هامونن که دارن میدرخشن.

این بچها کلی آرزو داشتن .
این بچها می‌تونستن الان پیش خانوادشون باشن .
این بچها به فکر آینده ای روشن زندگی میکردن .
این بچها تو عمق چشماشون امید بود .
این بچها از ته دلشون شادی واقعی رو میخواستن .

سعی میکنی حرف بزنی بدون اینکه اشکت دربیاد.

تو قرار بود مراقب من باشی ولی حتی نتونستی مراقب حرفات باشی.

404 سال نبود Error بود.

۵۰ روز پیش، هزاران آرزو تیر خوردند.