مشارکت‌های اجتماعی و خیرین سلامت

Forwarded from آوازِ سنگ (JAVAD HOSSEINI-NEZHAD)

143 views09:40

Forwarded from آوازِ سنگ (JAVAD HOSSEINI-NEZHAD)

با یادِ شیدا ملک‌افضلی می‌گفت: من شِیدا نیستم. نامِ من از «شید» می‌آید؛ همان که پایانِ خورشید هم هست. و راست می‌گفت. روشنی بود؛ روشنی خورشید و روشنی آب و روشنی آینه. از فردوسی یاری بگیرم که انگار برایش سروده بود: «که هرگز ندیدیم زین‌گونه شید/ رُخی هم‌چو…

با یادِ شیدا ملک‌افضلی

می‌گفت: من شِیدا نیستم. نامِ من از «شید» می‌آید؛ همان که پایانِ خورشید هم هست.

و راست می‌گفت. روشنی بود؛ روشنی خورشید و روشنی آب و روشنی آینه. از فردوسی یاری بگیرم که انگار برایش سروده بود: «که هرگز ندیدیم زین‌گونه شید/ رُخی هم‌چو گُل، روی و مویش سپید». کارش و دل‌خواهش بِه‌داشت بود؛ نه سرسری که در جست‌وجو و تکاپو. همین هم بود که دل‌سوزِ زمین و در اندیشه‌ی ایران بود و دوستش می‌داشت با مردمانش.

دوست بود و همین او را به بسیاری و بسیارانی پیوند می‌زد با راستی و سرراستی. در کار و آن‌چه باور داشت و پذیرفته بود، از کسی و چیزی ترسی نداشت که راست گام برداشته بود و راست می‌خواست.

نمی‌خواهم از او پیام‌بری یا پیام‌برگونه‌ای بسازم که آدمی بود، با همه‌ی کم‌بودها و کاستی‌ها شاید و بااین‌همه خودساخته و استوار. با پوسته‌ای سخت می‌نمود در کار و سخت می‌گرفت و سخت می‌کوشید و آن‌چه ما دیدیم، جهان و زندگی هم با او سخت گرفت. بااین‌همه نرم و روان و مهربان و امیدوار بود و یاران و همراهان را در یاد داشت و در اوجِ بیماری و تنگی نیز به فراموشی نسپرد.

در همین شبِ چله‌ی گذشته، مانندِ این چند سال، برایش حافظ گشودم. پیام داد که با آوای خودتان بشنوم. خواندم و فرستادم. نوشت که شگفتا خودم هم گشودم و همین آمد؛ تنها شما درست‌تر و دل‌نشین‌تر خواندید!

او نیست و بیماری نیست و رنج نیست و درد نیست تا بگوید به دیدارم نیایید چون دوست دارم همیشه همان شیدای سرزنده و شاداب باشم در پیشِ چشمتان. با خنده می‌گفت و تا همیشه چشمانش می‌درخشید. اگر چه می‌گفت نیستم، بااین‌همه بود؛ شیدا و شِیدا هم؛ روشنا و دیوانگی در هم.

او هست، روشن و سبز و درخشان، وَ شوخ و شنگ و خندان؛ اگر چه نمی‌بینیمش. شیدا تنها آمد و زیست و تنها رفت. بااین‌همه می‌یابیمش؛ همین نزدیکی، در آن گل‌دانی که هی جوانه می‌زند. گل‌دانی که نوروز روی میزِ کارم گذاشته بود با یادداشتی و برای برادرش آرزوی به‌ترین‌ها را کرده بود. حافظ هم خوب شناخته بودش که آمد: «باغِ بهشت و سایه‌ی طوبا و قصرِ حور/ با خاکِ کوی دوست برابر نمی‌کنم»....
https://t.me/AvazeSang
سید جواد حسینی‌نژاد

تهران/ در پرده‌های اشک/ وزارت به‌داشت
شنبه، ۱۶ دی ۱۴۰۲ خورشیدی

نگاره: تهران/ بنیاد ایران‌شناسی
شنبه، ۲ دی ۱۴۰۲ خورشیدی

👇👇👇
https://t.me/AvazeSang

آوازِ سنگ

خوانش‌ها، گزارش‌ها، نگاره‌ها و چیزهایی از سید جواد حسینی‌نژاد
تلگرام: https://t.me/javatiiiiiiii
اینستاگرام: https://instagram.com/tan.ha1981

186 views09:40