But I can see us lost in the memory, August slipped away into a moment in time 'cause it was never mine

از احیا کردن کتاب‌ها خوشم میاد. معمولا کتاب‌های امانتی که می‌گیرم اگه مشکلی داشته باشن یا قبلا پاره شده باشن، خودم رو موظف می‌دونم که نجاتشون بدم. تمیزشون می‌کنم و با چسب و کاتر اون برش‌ها و لکه‌ها رو از بین می‌برم. انگار می‌خوام بهشون دوباره فرصت نفس کشیدن بدم. از کاری که برای کتاب‌ها انجام می‌دم، خوشحال می‌شم. احتمالا وقتی برمی‌گردن توی قفسه‌های خاک خوردهٔ کتابخونه، به بقیه کتاب‌ها می‌گن که اون دختر نجات دهندهٔ من بود.

THE END

خیال می‌کردم مرگ پدیده‌ای است مربوط به بدن آدم، حالا می‌فهمم که فقط یکی از احوال روحی آدم است.

_ گور به گور
_ ویلیام فاکنر، به ترجمه نجف دریابندری.

من این رو قبلاً هم تو زن‌ها دیده‌ام. دیده‌ام آدم‌هایی رو از اتاق بیرون می‌کنند که با محبت و دلسوزی اومده‌اند سراغ‌شون، اومده‌اند کمک‌شون کنند، اون وقت به یک جونور بی‌قابلیتی می‌چسبند که هیچ‌وقت براشون چیزی به‌جز یه یابوی بارکش نبوده‌اند. اینه اون چیزی که بهش می‌گن عشق- عشقی که از حد فهم آدمیزاد گذشته، همون غرور، همون میل شدید به پوشوندن برهنگی نکبتی که ما با خودمون میاریم، با خودمون می‌بریم تو اتاق عمل، با کمال سماجت باز با خودمون می‌بریم زیر خاک.

_ گور به گور
_ ویلیام فاکنر، به ترجمه نجف دریابندری.

"She was beautiful, but not like those girls in magazines. She was beautiful, for the way she thought. She was beautiful, for the sparkle in her eyes when she talked about something she loved. She was beautiful, for her ability to make other people smile, even if she was sad. No, she wasn't beautiful for something as temporary as her looks. She was beautiful, deep down to her soul. She is beautiful."

- F. Scott Fitzgerald

چیه این عشق و عاشقی؟
برید درس بخونید، academic validation دریافت کنید، ادبیات بخونید، هنر خلق کنید، از زندگی لذت ببرید. ✨💁🏻‍♀

I wish I could touch you.

It's always my comfort movie. 🫧

- Human touch...

Touch him. Touch her. Life's too short to waste a second.

«می‌دانید، من رؤیابافم. از زندگی واقعی به قدری بیگانه‌ام که مجبورم این‌جور لحظه‌های بی‌نظیر را دوباره در رؤیا بچشم. چون این‌جور لحظه‌ها چیزی است که در زندگی‌ام خیلی کم پیش آمده.»

- شب‌های روشن، فیودور داستایوفسکی