قلب تپنده این خانه پس از گذر از ورودی شکل میگیرد، آنجا که با نوعی منطقه تقسیم روبرو میشویم؛ گویی خاطره گذر از هشتی و راهروی هزارتوی پس از آن که مانع از نگاه اغیار به داخل منزل میشد، بار دیگر زنده میشود. طراح در پی ایجاد درنگی در کاربر، برای رویارویی با دو فضای متفاوت است، پس از آن نیز، در همنشینی فیزیکی طیف فضاهای شخصی و همگانی، معماری در پی ایجاد حائلی کاربردی است. در نتیجه، فضایی نیمهعمومی، غیرعلنی و در عین حال صمیمی با محوریت شومینه حادث میشود که با ظاهری کاملا امروزی، یادآور اتاق کرسی و جایگاه آن در فرهنگ و سنت ایرانی، جلوس کاربران گرداگرد آن و احیانا مباحثه خودمانی میان آنهاست.
🆔 @netarch 🌿
🆔 @netarch 🌿
در مقیاس خرد نیز، برای یکپارچگی طرح، گفتوگویی میان معماری و مبلمان فضاها شکل میگیرد. در نتیجه، قالبی که برای تصویرکردن صورت مبلمان فضاها در نظر گرفته میشود، هر یک از سوژهها را برآمده از آسمانه و جداره مجاور خود بنیان مینهد، گویی با جابهجاشدن انسان، معماری نیز به حرکت در میآید. این، همان معماری پویا و رونده است و نتیجه آن، تنوعی است که تنها چاشنی زندگی نیست، بلکه سرمایه محتوا و اصل آن است.
🆔 @netarch 🌿
🆔 @netarch 🌿