یادتون نره قبل از خوابیدن از حالت جامد خارج بشید. شبتون بخیر.

تنها راه نجات پیدا کردن از بیهودگی و خستگی امروز و کل هفته، کل سال، و شاید کل زندگی، کار نشد نداره، یهو دیدی شد، گوش دادن به این آهنگه. نجات بدید خودتون رو.

حس می‌کنم اگه با دقت زیاد و به اندازهٔ کافی به این آهنگ گوش بدم، می‌تونم از جاذبه جدا بشم و پرواز کنم.

پاره‌ام.

کیرم تو هرچی کارگاه و پروژه و علوم مهندسیه.

لشکر ملال پیروز شده فعلاً. حرفی ندارم.

واقعاً دارم با زندگیم چیکار می‌کنم؟

۱۰ خط کسشر نوشتم و پاک کردم. فکر کن دیگه وقتی اینجا هم دارم خودم رو سانسور می‌کنم، یعنی لشکر ملال و افسردگی خیلی پیش رفته داخل. وقتشه یه گهی بخورم. البته نیازی نیست گهی بخورم، بخوابم حل می‌شه تا حدودی. بذار امشب سربازهای افسردگی و ملال خانه‌هام رو آتش بزنن و به زن‌هام تجاوز کنن. امشب مال شما کسکشا. خب دیگه بسه. شب بخیر بگو و نقطه بذار لطفاً. اوکی.
شب بخیر.

هر گهی داری می‌خوری، یه چند دقیقه ولش کن و خیره شو به یک نقطه و به عظمت این جهان و بیهودگی زندگی فکر کن. انقدر به اون نقطهٔ پوچ خیره شو که سر انجام اون نقطه هم به تو خیره بشه.

کیرم توش. پاشید زندگی کنید که داره می‌گذره.

پاشیم زندگی کنیم یعنی چی؟
نمی‌دونم. به قول مارکوس، بر حذر باش که هر لحظه ممکنه آخرین لحظه‌ت باشه و بذار این موضوع مشخص‌کننده و تصمیم‌گیرنده برای افکار و اعمال و گفتارت باشه. همچنان نمی‌دونم یعنی چی البته. از چیزهای کوچیک لذت ببرید. مثل همین نور آفتابی که از میلیون‌ها کیلومتر اونورتر در خلأ مطلق حرکت می‌کنه تا برسه به توی کسخل و کونت رو پاره کنه و باعث بشه از کونت عرق بچکه. نور چیه اصلاً. واقعاً عجیبه. فکر کن گیاهان این نور رو تبدیل به قند می‌کنن. واقعاً جالب و عجیبه دنیا. مورچه‌ها رو دید... [صدای شلیک گلوله]

تراپی واقعی فقط گه خوردن.

آقای ویتس لالایی بخونه و ما بخوابیم. به‌به. شبتون بخیر گرین گرس‌های من.

هوار آقا جان، هوار. یالا پاشو شونه‌ها و کونت رو تکون بده و دنیا رو به جای بهتری تبدیل کن. یالّا. پاشو خودتو لوس نکن. پاشو.
[لاین بعدی را اسنیف می‌کند]
جووونُم. سبحان‌الله برده‌ای دل‌ها را، یار ماشالله، بیوووو، دلدار ماشالله. ووووویییی...

آهنگی برای پنجشنبه‌های کسشر و کرخت.

واقعاً کمتر کلمه‌ای توی دنیا وجود داره که ارزشش بیشتر از سکوت باشه.

نیازی نیست همیشه یه گهی خورد. سکوت و هیچ گهی نخوردن را هم بیاموزید.

سوال اگزیستنشالی که هر لحظه از خودم می‌پرسم.

پاشید بریم زن بگیریم. خسته شدم واقعاً. این سلامت روان یک زن زیبا و عاقل می‌خواد. پول ندارم البته. نمی‌شه مفتی زن گرفت؟ زن خیلی خوبه بخدا.

روحت شاد و یادت گرامی و دستت هم درد نکنه آقای لوانگ.

رهایی نقش بسته روی چهرهٔ آقای لوانگ رو ببینید. این چهرهٔ آدمیه که می‌فهمه با زندگیش چه کرده، داره چه می‌کنه، و چه خواهد کرد.