✅پنجشنبه٩ دي ماه ساعت١٨ خانه هنرمندان :نمايش سه اثر از #ناصرتقوايي بعد از ١٥سال🌲 ⬅️تعزيه⬅️تمرين آخر⬅️كشتي يوناني✅براي تهيه بليط به سينما تيكت يا گيشه سينما مراجعه كنيد #ناخداسينما @NasserTaghvai

@NasserTaghvai
هنر و تجربه: نشست نقد و بررسی برای مجموعه دو فیلم
مستند و یک فیلم کوتاه از ناصر تقوایی روز یکشنبه ۱۲ديماه در خانه هنرمندان برگزار می‌شود.
خانه هنرمندان روزهای یکشنبه هرهفته میزبان جلسات نقد و بررسی فیلم‌های سینمایی به نمایش درآمده در گروه هنروتجربه است . این هفته برنامه به نشست نقدو بررسی دو فیلم مستند «تعزیه» و «تمرین آخر» و فیلم کوتاه «کشتی یونانی» از آثار ناصر تقوایی اختصاص دارد. در این برنامه ابتدا و از ساعت ۱۶ فیلم برای علاقمندان به نمایش درمی‌آید و سپس از ساعت ۱۷٫۳۰ نشست نقد و بررسی با حضور ناصر تقوایی و امیر پوریا به عنوان منتقد برگزار می‌شود.
«کشتی یونانی» عنوان اپیزود اول فیلمی چند اپیزودی با نام «قصه‌های کیش» است که در سال ۱۳۷۷ با هدف انجام کاری مشترک بین چند کارگردان مطرح سینمای ایران مقابل دوربین رفت. در «کشتی یونانی» عاطفه رضوی و زنده‌یاد حسین پناهی ایفای نقش کرده‌اند.
«تمرین آخر» و «تعزیه» نیز مستندهایی هستند که  ناصر تقوایی درباره تعزیه کارگردانی کرده‌است. یک نسخه از این مستندها سال ۱۳۸۳ برای ثبت هنرتعزیه در میراث جهانی به یونسکو ارسال شد.
#ناخداسينما

@NasserTaghvai
♻️نقد و بررسي سه اثر از #ناصرتقوايي با حضور عوامل فيلمها
🎄 ١٢ دي ماه خانه ي هنرمندان
🍀ساعت ١٦
🌟 #ناخداسينما
عكس آبان ملك محمدي

@NasserTaghvai
♻️نقد و بررسي سه اثر از #ناصرتقوايي با حضور عوامل فيلمها
🎄 ١٢ دي ماه خانه ي هنرمندان
🍀ساعت ١٦
🌟 #ناخداسينما

‌‎نشست نقد و بررسی برای مجموعه دو فیلم مستند و یک فیلم کوتاه از ناصر تقوایی یکشنبه ۱۲ آذر در خانه هنرمندان برگزار می‌شود
نمايش فيلم ها ساعت ١٦ نقد و بررسي ساعت ١٧:٣٠
منتقد امير پوريا
@NasserTaghvai

✅فردا يكشنبه ١٢دي ماه نمايش و نقد و بررسي سه فيلم از #ناصرتقوایی در خانه هنرمندان برگزار ميشود.
#ناصر تقوايي كارگردان نام آشنا ومؤلف ايران در پانزده سال اخير فيلمي بر پرده سينماها نداشته.
سه فيلم ⬅️تعزيه ⬅️تمرين آخر ⬅️كشتي يوناني از تقوايي در گروه هنر و تجربه در حال اكران است .
✅بعد از نمايش با حضور عوامل فيلم و امير پوريا جلسه نقد و بررسي اين سه فيلم برگزار ميشود.
ورود براي عموم آزاد است⬅️براي تهيه بليط به سايت سينما تيكت يا گيشه فروش بليط خانه هنرمندان مراجعه كنيد🌲
@NasserTaghvai

غربتی به وسعت جهان / درباره «در غربت»، ساخته سهراب شهیدثالث

http://cinemacinema.ir/?p=37808

@cinemacinemair

هنروتجربه- کامبیز حضرتی: نشست نقد و بررسی فیلم‌های«تعزیه»، «تمرین آخر» و «تمرین کشتی» ساخته ناصر تقوایی روز یکشنبه ۱۲ دی در خانه هنرمندان برگزار شد. در این نشست مرضیه وفامهر و امیر پوریا منتقد سینما حضور داشتند.قرار بود ناصر تقوایی هم در این نشست حضور داشته‌باشد اما به دلیل آلودگی هوا و توصیه پزشک مبنی بر عدم خروج از خانه نتوانست در این جلسه شرکت کند.
امیر پوریا نشست را با صحبت درباره جایگاه ناصر تقوایی در سینمای ایران آغازکرد: «کارگردان «کشتی یونانی» به دلیل حال نامساعدی که دارد امشب در بین ما حاضر نیست اما مرضیه وفامهر که به عنوان دستیار در سه فیلم «تعزیه»، «تمرین آخر» و «کشتی یونانی» در کنار تقوایی بودند در جمع ما هستند. در آیین رونمایی این فیلم و با حضور این سینماگر برجسته درباره جایگاه فیلم‌سازی او و فراهم نشدن شرایط ساخت فیلم برای او صحبت کردیم و امروز درباره خود فیلم‌ها صحبت می‎کنیم.»
او با اشاره به این‌که عده‌ای سعی می‌کنند با سفارشی خواندن این فیلم‌ها از آن انتقاد کنند، گفت:«اساسا کلمه سفارشی این تصور را ایجاد می‌کند که آن اثر دغدغه خود فرد نیست. در حالی که ناصر تقوایی پیش از این در «باد جن» به این عناصر و جزییات موضوعی پرداخته بود. در واقع فردیت ناصر تقوایی این نوع سفارش‌ها را ایجاب می‌کند. همان‌طور که اخیرا رخشان بنی‌اعتماد مجبور شد، مدام تکرار کند «آی آدم‌ها» سفارش خودم به خودم بود.»
این منتقد ویژگی کار تقوایی را صداقت در کنار ظرافت دانست: «در «کشتی یونانی» تصاویر به گونه‌ای ثبت شده‌اند که متناسب با ابعاد پرده سینما است و برای نمایش تلویزیونی ساخته نشده‌ اما متاسفانه سینمای امروز وابستگی خودش به ابعاد بزرگ را از دست داده‌است. این فیلم با ایجازی که در خود دارد، تمام تصورات و مدهای امروزی که در فضای مجازی دیده‌ایم مانند آلودگی محیط‌ زیست، صنعتی شدن و… را صریح و ظریف مطرح می‌کند.»..............................
http://www.aecinema.ir/مرضیه-وفامهر-تقوایی-50-سال-با-رویای-سینم/

#ناخداسينما
@NassertTaghvai
امير پوريا و مرضيه وفامهر در نشست نقد و بررسي فيلم هاي تعزيه، تمرين آخر، كشتي يوناني

استقبال مجدد از فيلمهاي #ناخداسينما در مشهد. بليط ها تمام شد

استقبال بي نظير از فيلم هاي #ناخداسينما در بابل. بليط ها تمام شد.

براي اطلاع از برنامه نمايش و اخبار نمايش سه فيلم از #ناصرتقوایی به كانال تلگرام و صفحه اينستاگرام #ناخداسينما بپيونديد
#سينمامنتظرناخداسينماناصرتقوايي
http://tlgrm.me/joinchat/Ay3mGT8ION_sqfycb38qcA

#ناخداسينما
#ناصرتقوايي
#سينمامنتظرناخداسينماناصرتقوايي
http://tlgrm.me/joinchat/Ay3mGT8ION_sqfycb38qcA

نشست نقدوبررسي فيلم هاى #ناصرتقوايي
با حضور امير پوريا منتقد
و مرضيه وفامهر دستيار و برنامه ريز تمرين آخر و كشتي يوناني
خانه هنرمندان /١
#ناخداسينما
http://tlgrm.me/joinchat/Ay3mGT8ION_sqfycb38qcA

مجله ي فيلم، آذر ١٣٩٥
اميرعطا جولايي:
ناصر تقوایی. استاد مسلم فن سینما که فاصله‌های بس بعید و معنادار بین آثارش به وجهه اسطوره‌ای او در مقام سینماگر افزوده. تا جایی که شاهکاری مثل کاغذ بی‌خط را هم که می‌سازد با واکنش‌های عمدتاً سرد منتقدان روبه‌رو می‌شود. هیچ وقت فیلمی شبیه کارهای قبلی‌اش نساخته، اما شگقت اینکه همیشه بر گرته کارهای او دیده‌ایم. فرقی هم نداشته که بر دریا کار کرده یا خشکی، جنوب یا شمال کشور، تهران معاصر یا چند دهه قبل. شاید بد نباشد مرور کنیم؛ بس که استاد دیربه‌دیر فیلم می‌سازد!
الگویی که با اولین فیلم بلندش، آرامش در حضور دیگران، نزدیک به نیم قرن پیش خلق کرده، هنوز مشابه چندانی ندارد. فیلمی به تمام معنا روشنفکرانه با فیلمنامه و کارگردانی مثال‌زدنی. فیلم کوتاه رهایی را که ساخته باز نمونه‌ای شده برای تقلید و کپی‌سازی. در موج فیلم‌های قیصری دوسه سال پس از توفیق استثنایی فیلم کیمیایی، صادق کرده را با بیشترین تلاش برای خلق جهانی معنایی در عین حفظ طرح داستانی تکان‌دهنده از او دیده‌ایم. بلافاصله نفرین را با نگاهی به داستان مهجور باتلاق از میکا والتاری در جنوب محبوبش به درستی پیاده کرده. ناخدا خورشید بی‌مماشات سقف چیزی است که از سینمای کلاسیک در ایران دیده شده. ای ایران با همه مشکلاتی که می‌دانیم حکایت کنار نیامدن با ظلم را بدون توسل به ابزار مرسوم و گنده‌گویانه، «داستانی» کرده. کنایه‌آمیز است که بیش از همه فیلم‌هایش دست کم گرفته شده و مشمول ممیزی بوده. از این آخری، یعنی کاغذ بی‌خط هم که صحبت شد. این‌ها ‌جدا از مستندهای متعدد و بااهمیت اوست. او تابه‌حال فیلم معمولی یا فراموش‌شدنی نساخته. پس حکایت چیست؟ کوتاه نیامدن بر سر خروجی کار که قاعدتاً باید در سیل شعارهای کیفیت‌مدار قدر ببیند، حاصلی بیش از 6 فیلم بلند و یک سریال تمام‌شده نداشته. این را به چه می‌شود تعبیر کرد؟ بازیگران و حتی کارگردانان بزرگ ما آرزوی فیلمسازی دوباره او را دارند. اما خبری نیست که نیست. این میان توقف ساخت دو اثر پیاپی‌اش هم که تیر خلاص بوده. فیلمنامه چاپ‌شده چای تلخ را ملاک قرار دهیم. اثری بود که می‌توانست ذائقه مخاطب سینمای جنگ را دگرگون کند. اما نشد. باز هم نشد.
اما شان نزول این نوشته تماشای نسخه تصحیح رنگ‌شده کشتی یونانی است بر پرده. این میان دو مستند مهجور او(تعزیه و تمرین آخر) هم در کنار این فیلم به نمایش درمی‌آیند. فرصتی استثنایی برای درک دنیای فیلمسازی بزرگ. فیلمی که به یاد گوهرمراد تقدیم شده. نسبت آشکار بین شخصیت زن و وهم و هراسش از هجوم عناصر بیگانه و مزاحم و فضای آکنده از مالیخولیای این 20 دقیقه در این گرامی‌داشت نویسنده فقید موثر بوده. شاید هم بشود گذاشت به حساب وام‌گزاری نقشی که دکتر غلامحسین ساعدی(جدای از نگارش رمان‌ها و مجموعه داستان‌هایی ماندگار و چند فراز کلیدی ادبیات نمایشی معاصر) در پی‌ریزی سینمای نوین ایران داشته.
در نمای افتتاحیه کپر و کشتی را یک‌جا می‌بینیم. مکث و تامل بر این نما که دیر هم کات می‌خورد طبعاً بی‌حکمت نیست، آن هم در آغاز فیلم. زن را قبل از شنبه می‌بینیم. بعد چند پلان از کارتن‌ها یا به قول مصرانه شنبه مقواها که روی آب پخش‌اند. شنبه معتقد است «خود خدام از کار دریا سردر نمی‌آره» و «هر چی روی خشکیه هم وقتی بری تو بحرش از دریا اومده». دوستش از او می‌خواهد به آب بزند. به جای اینکه مدام برود توی بحر هر چیز! در سه دقیقه مساله فیلم و جایگاه آدم‌ها به تمامی روشن شده. می‌دانیم دنبال چه هستیم. کات به شنبه که سیگار نیم‌کشیده را می‌اندازد و به آب می‌زند و نمایی سرازیر. حالا دکوپاژ تقوایی، بدون هر گونه تاکیدی، راهبرد معنایی فیلم را شکل می‌دهد. در همه این لحظات و به‌ویژه بعدتر در هنگام مکالمه زن و شوهر صداگذاری وحشت‌آور امواج دریا هم خودنمایی می‌کند. فضاسازی با عناصری دردسترس و شاید مغفول‌مانده.
دکوپاژ سکانس آغاز جنون زن و میزانسن‌هایی که زن را در سمت چپ تصویر و در ابتدا پشت به دوربین قاب گرفته‌اند همه در یک راستا عمل می‌کنند: باور وهم. زن هر چه می‌کند نمی‌تواند مانع خیال‌اندیشی شنبه شود. او هم وضع زن را جدی نمی‌گیرد. ورود دوست شنبه و دیدار کوتاه از وضع خاص زن کلید ورود به آیین تمثیلی و کهن زار است. این میان از یاد نبریم که کلافگی زن تنها به دلیل مقوا جمع کردن بی‌حاصل شنبه نیست. عرب‌های آن طرف را مثال می‌زند که با بهت مرد پاسخ می‌گیرد. ترس از غریبه‌ها و هر عامل بیرونی او را به پذیرش حلول جن وامی‌دارد. کشتی یونانی را خودش می‌گوید. جعبه و کارتن و مقوا را هم. همه در کنار هم انگار تلویحاً تماتیک فیلم را گسترش می‌دهند. موضوع به یغما رفتن اصالت و سادگی زیستی مردم بومی در همنشینی با مضمون محوری هراس.
برای درک سکانس مفصل آیین زار، شاید دیدار مستند مشهور تقوایی، بادجن کمک‌کننده باشد. با جزییاتی مطابق توقع که آشکارا وجه مولفانه کار👇👇

ادامه ي پست قبلي: كارگردان است؛ گو اینکه چندان اهل تالیف به معنی مصطلحش هم نباشد. او به تدقیق در این لحظات بسیار بها می‌دهد. دقت نظری سوای فرآیند عادتی کارگردانی‌اش. می‌داند که این فضای اگزوتیک تا پرداخت سینمایی نشود برای مخاطب ناآشنا خالی از معناست. پس هم‌زمان وقت زیادی در فیلم صرف آن می‌شود و به طور طبیعی کارگردانی پرزحمتی هم دارد. در ناخدا خورشید هم اشاره‌ای به این آیین ریشه‌دار داریم.
و بالاخره در سکانس موجز و بدون دیالوگ پایانی نمایی داریم که زن وارد پیشزمینه سمت راست کادر می‌شود و کشتی عظیم در پسزمینه انگار او را خرد و حقیر می‌نمایاند. بعد او را در حالتی نزدیک به مراقبه نشسته در پیشزمینه کپر می‌بینیم. دارد خودش را می‌یابد که باز داستان هجوم از دریا آغاز می‌شود. از هراس چشمانش را می‌بندد و فیلم در اوجی غافلگیرکننده تمام می‌شود. خود تقوایی همیشه در کلاس‌هایش(که حضور در آن‌ها درست مثل دیدار فیلم‌ها و خوانش مصاحبه‌هایش برایم درس‌گرفتنی بوده و بی‌همانند) می‌گوید فیلم کوتاه با ساختارش بسته می‌شود، ولی فیلم بلند با داستان. تفاوت در همین جاست. ساختار ارسطویی فیلمنامه کشتی یونانی، درام را به اوج می‌رساند و می‌بندد. باقی پیامدهای طبیعی هر متن نمایشی است که لزوماً ربطی به ماوقع فیلمنامه ندارد.
این‌ها همه به علاوه رنگ و نور ممتاز زنده‌یاد عظیم جوانروح و طراحی صحنه هدفمند و بازی‌های درست در مرز واقع و وهم(به‌خصوص عاطفه رضوی) در یک فیلم کوتاه جمع شده. مصداق آن‌چه با واژه غلط‌انداز وسواس تعریف می‌شود. شاید بهتر باشد بگوییم کمال‌گرایی. اگر دیگر امکان بهره بردن از این ذهن بی‌تکرار را در سینما نداشته باشیم ماییم که متضرر خواهیم شد. مثل 15 سالی که رفت، 12 سال بین ای ایران و کاغذ بی‌خط(کشتی یونانی و مستند پیش هم البته غنیمت بودند) و 10 سال به‌هدررفته پس از دایی جان ناپلئون. ناصر تقوایی ذهن زیبایی است که از خود دریغش می‌کنیم.
#ناخداسينما
http://tlgrm.me/joinchat/Ay3mGT8ION_sqfycb38qcA

نقد و بررسی فیلمهای #ناصرتقوایی
https://telegram.me/joinchat/Ay3mGT64ZG_VC_pszi9p7g
سوال - بعد از این همه سال همچنان در دانشکده ها وقتی می خواهیم میزانسن یاد بگیریم تمام اساتید ما را به کارهای ناصر تقوایی ارجاع می دهند و او را استاد اساتید می دانند. ممکن است راهنمایی کنید این مهارت ناصر تقوایی از کجا می آید و چطور از ایشان یاد بگیریم؟
مرضیه وفامهر- من بیست و یکساله با ناصر تقوایی زندگی می کنم. نمی دونم چطور فیلم می سازه. مگر زمانیکه سر صحنه ی فیلمی با او کار کرده باشم. چون او در خانه توضیحی نمی دهد که قرار است فیلمش را چگونه بسازد. ولی بارها خودشون گفته اند که وقتی فیلمنامه تمام می شود فیلم در ذهن شون ساخته شده و سر صحنه مثل یک کارگر ذهنیت را به اجرا در میارند. اما اینکه جای دوربین و هندسه ی فضا را درست می شناسند و اینکه در کجا دوربین بگذارند تا همه ی اتفاق صحنه را ببیند یا اینکه چگونه مضمون را تبدیل به یک اتفاق بصری دقیق کنند از آنجایی می آید که ناصر تقوایی خوب زیسته و خوب نگریسته. استعداد بخشی از موضوع است. بله او خیلی با استعداد است و به نظر من نبوغ دارد. اما استعداد بخشی از موضوع است. جدای از استعداد او بسیار کار کرده است. البته برای ناصر تقوایی کار کردن آن نیست که تعداد فیلمهایش از شش بشود پانزده تا.او اگر یک فیلمش به فرم و ساختار و بیان تازه نرسد و شبیه کارهای قبلیش باشد آنرا کار نمی داند. برای ناصر تقوایی کار یعنی ایجاد یک اتفاق جدید، یعنی راهگشا بودن. به عنوان نمونه ای از کاری نو و بیانی نو که در ایران تولید شده باشد، به لحاظ فرم و ساختار و موضوع. درسته که گاه بین دو فیلم از او ده سال فاصله افتاده و او تلاش کرده که بشود و نشده اما او در این فاصله های به نظر خالی چه می کند؟ عکاسی می کند. از دوران دبستان که یک دوربین پولاروید گیرش آمده تا حالا عکاسی کرده. آنقدر در مهمانی ها عکاسی کرده که می داند چطور در مهمانی آرامش در حضور دیگران میزانسن بچیند. معماری ایران را خوب می شناسد چون بسیار در ایران عکاسی کرده. اشیا و دیگر عناصر را می شناسد چون ذهن متفکریست که راجع به همه چیز سوال می کند. او بسیار سوال کرده و به جواب اندیشیده. پس رابطه اش با اشیا و رنگ و نور عمیق است. این ها در ذهن او ابعادی دارد که به تصویر جاری می شود. معمولن در اجرا یا نوشتن ناآگاهی به کمک آگاهی می آید اما یک ناآگاهی پرورده شده به کار می آید و نه یک ناآگاهی ناپرورده. اگر می خواهید در فیلمسازی به یک زبان متعالی برسید باید هم ذهن را پرورش بدهید و هم تکنیک را. تقوایی برای بدست آوردن تکنیک خیلی زحمت کشیده. عکس یاسمین ظهورطلب #ناخداسینما #ناصرتقوایی
https://instagram.com/p/BO5iSEuBgqu/

امیر پوریا نشست را با صحبت درباره جایگاه #ناصرتقوایی در سینمای ایران آغازکرد: «کارگردان «کشتی یونانی» به دلیل حال نامساعدی که دارد امشب در بین ما حاضر نیست اما مرضیه وفامهر که به عنوان دستیار در سه فیلم «تعزیه»، «تمرین آخر» و «کشتی یونانی» در کنار تقوایی بودند در جمع ما هستند. در آیین رونمایی این فیلم و با حضور این سینماگر برجسته درباره جایگاه فیلم‌سازی او و فراهم نشدن شرایط ساخت فیلم برای او صحبت کردیم و امروز درباره خود فیلم‌ها صحبت می‎کنیم.»
http://tlgrm.me/joinchat/Ay3mGT8ION_sqfycb38qcA
او با اشاره به این‌که عده‌ای سعی می‌کنند با سفارشی خواندن این فیلم‌ها از آن انتقاد کنند، گفت:«اساسا کلمه سفارشی این تصور را ایجاد می‌کند که آن اثر دغدغه خود فرد نیست. در حالی که ناصر تقوایی پیش از این در «باد جن» به این عناصر و جزییات موضوعی پرداخته بود. در واقع فردیت ناصر تقوایی این نوع سفارش‌ها را ایجاب می‌کند. همان‌طور که اخیرا رخشان بنی‌اعتماد مجبور شد، مدام تکرار کند «آی آدم‌ها» سفارش خودم به خودم بود.»
این منتقد ویژگی کار تقوایی را صداقت در کنار ظرافت دانست: «در «کشتی یونانی» تصاویر به گونه‌ای ثبت شده‌اند که متناسب با ابعاد پرده سینما است و برای نمایش تلویزیونی ساخته نشده‌ اما متاسفانه سینمای امروز وابستگی خودش به ابعاد بزرگ را از دست داده‌است. این فیلم با ایجازی که در خود دارد، تمام تصورات و مدهای امروزی که در فضای مجازی دیده‌ایم مانند آلودگی محیط‌ زیست، صنعتی شدن و… را صریح و ظریف مطرح می‌کند.»
او اضافه کرد:«کشتی یونانی درعین حال که دغدغه شخصی فیلم‌ساز را نشان می‌دهد به مخاطب بسیار توجه دارد. در این فیلم مراسم زار که در «باد جن» به‌ آن پرداخته شده در دل داستان دیگری تعریف می‌شود و مراسم زار بهانه یک داستان دیگر می‌شود اما این داستان اصلی چنان طنین ماندگاری در ذهن مخاطب دارد که تماشاگر ترس و تعجب مراسم زار را فراموش می‌کند. در این فیلم علاوه بر این‌که به جهان صنعتی و تهاجمش اشاره می‌شود، در یک ابعاد تازه درآمیختگی عناصر بومی را با هجمه تکنولوژی می‌بینیم که در عین شخصی بودن تاریخ را ثبت می‌کند.»
http://tlgrm.me/joinchat/Ay3mGT8ION_sqfycb38qcA
پوریا با اشاره به شخصیت چندلایه و پیچیده تقوایی توضیح داد:«بسیاری خواستند اهمیت مستندهای اولیه تقوایی مثل «تاکسی‎متر»، «نان‌خورهای بیسوادی» و «آرایشگاه آفتاب» را کم اهمیت جلوه دهند. درحالی که این آثار کلید و راهنمای شناخت تقوایی هستند. او شخصیتی چند بعدی دارد و مانند شخصیت‌های فیلم‌های مدرن چندلایه است.»

او سپس درباره این مستندها گفت: «در مستند «تاکسی‌متر» تضاد یک پدیده مدرن با بده بستان‌های جامعه ایرانی نشان داده می‌شود و تقوایی بیش از ۴۰ سال پیش متوجه این بود که با این پدیده ساده مراوده آدم‌ها در تاکسی به چه شکلی درمی‌آید. او همچنین در «نان‌خورهای بیسوادی» کسانی را نشان می‌دهد که از بیسوادی مردم نان خودشان درمی‌آورند. در این آثار طنز موقعیت در ساختار فیلم نشانه‌گذاری شده‌است.» #ناخداسينما
عكس ياسمن ظهورطلب
https://instagram.com/p/BO8E1JEAxGB/

کاغذ بی خط
کارگردان: ناصر تقوایی

این دنیایی که ما توشیم به درد کار نمیخوره. قبل از من و تو همه چیزش اختراع شده.
دنیای قصه ی تو،یه جور دنیاییه که خودت باید خلقش کنی.


@oscarfilm1👈اسکار فیلم