Forwarded from Marzieh
در نتیجه، روند مراقبه، تحول ما را به سوی افراد بهتری شدن هدایت می کند. آن وقت است که ما به وظایف خود، نسبت
به خودمان و دیگران علاقه بیشتری نشان می دهیم و به آنها هدفمند و به شکلی موثر جامه عمل می پوشانیم.
علاوه بر این، ما نباید توان یا مهارت مان را با دیگران مقایسه کنیم. این به کارگیری صحیح نفس نیست. وقتی به دیگران
نگاه می کنیم، باید فقط برای الهام گرفتن باشد. این به کارگیری صحیح نفس است. رقابت فقط وقتی که در مقابل خودمان
است سالم است، آنجا که ما سعی می کنیم به طور دائم خودمان را نسبت به آنچه قبلا" بودیم بهتر کنیم.
متعاقبا"، می توانیم اهداف والا و والاتری برای خود معین کنیم. مثل جنگجویان آرام، ما با نقص های خود مبارزه می کنیم،
هر عمل را هر بار با مهارت بیشتری انجام می دهیم. این ما را قادر می سازد که مسئولیت بزرگتری را بپذیریم. با نمایان
ساختن ارزش های ذاتی قلب، این گونه ندای وظیفه را بیدار می کنیم.
زمانی که ما از این درک که: "من متعلق به این دنیا هستم" به سمت این ایده که: "دنیا مال من است" بالاتر می رویم، تمامی روند تحول معنی متفاوتی می یابد! این ممکن است به نظر نفس پرستانه بیاید، اما بدون حس مالکیت، ] بدون حس[ تعلق داشتن، ما همیشه خودمان را بسیار ارزان خواهیم فروخت.
وقتی حس تعلق داشتن وجود داشته باشد ما رابطه ای را می سازیم، و وقتی که آن حس تعلق وجود نداشته باشد آن رابطه
را می شکنیم. اما وقتی بتوانیم بگوییم تمامی دنیا متعلق به من است، خود به خود همه چیز و همه افراد درون آن را می
پذیریم.
این پذیرش قلبی، حال به ما اجازه می دهد که از نیاز به صبوری کردن، ]نیاز[ به تسلیم هر چیزی شدن، فراتر رویم. این
خوبی ذاتی قلب است که باعث می شود همه چیز را چنان که گویی به من متعلق است، بپذیرم. همین راز، من را نیز از آ ن همه آنها می کند. از این پس، هر آنچه اتفاق می افتد متعلق به همه ماست. این چنین، با یکدیگر، سرنوشتمان را می سازیم.
`پايان مقاله
به خودمان و دیگران علاقه بیشتری نشان می دهیم و به آنها هدفمند و به شکلی موثر جامه عمل می پوشانیم.
علاوه بر این، ما نباید توان یا مهارت مان را با دیگران مقایسه کنیم. این به کارگیری صحیح نفس نیست. وقتی به دیگران
نگاه می کنیم، باید فقط برای الهام گرفتن باشد. این به کارگیری صحیح نفس است. رقابت فقط وقتی که در مقابل خودمان
است سالم است، آنجا که ما سعی می کنیم به طور دائم خودمان را نسبت به آنچه قبلا" بودیم بهتر کنیم.
متعاقبا"، می توانیم اهداف والا و والاتری برای خود معین کنیم. مثل جنگجویان آرام، ما با نقص های خود مبارزه می کنیم،
هر عمل را هر بار با مهارت بیشتری انجام می دهیم. این ما را قادر می سازد که مسئولیت بزرگتری را بپذیریم. با نمایان
ساختن ارزش های ذاتی قلب، این گونه ندای وظیفه را بیدار می کنیم.
زمانی که ما از این درک که: "من متعلق به این دنیا هستم" به سمت این ایده که: "دنیا مال من است" بالاتر می رویم، تمامی روند تحول معنی متفاوتی می یابد! این ممکن است به نظر نفس پرستانه بیاید، اما بدون حس مالکیت، ] بدون حس[ تعلق داشتن، ما همیشه خودمان را بسیار ارزان خواهیم فروخت.
وقتی حس تعلق داشتن وجود داشته باشد ما رابطه ای را می سازیم، و وقتی که آن حس تعلق وجود نداشته باشد آن رابطه
را می شکنیم. اما وقتی بتوانیم بگوییم تمامی دنیا متعلق به من است، خود به خود همه چیز و همه افراد درون آن را می
پذیریم.
این پذیرش قلبی، حال به ما اجازه می دهد که از نیاز به صبوری کردن، ]نیاز[ به تسلیم هر چیزی شدن، فراتر رویم. این
خوبی ذاتی قلب است که باعث می شود همه چیز را چنان که گویی به من متعلق است، بپذیرم. همین راز، من را نیز از آ ن همه آنها می کند. از این پس، هر آنچه اتفاق می افتد متعلق به همه ماست. این چنین، با یکدیگر، سرنوشتمان را می سازیم.
`پايان مقاله
درختان در بهار شکوفه می دهند ودر تابستان میوه ونیازی به ستایش ندارند ودر پاییز برگ خود را از دست می دهند ودر زمستان عریان می شوند واز ملامت نمی ترسند .چون درختان باش نه در پی مدح و نه رنجور از سرزنش..
@nassertaghvai هفته فیلم ناصر تقوایی سوم تا هشتم مرداد هر روز ساعت ۱۷:۳۰ در خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود. @irannewspaper
Forwarded from فیلم وال / filmwall
🎬
هفته ی فیلم "ناصر تقوایی"
🗓۳ تا ۸ مردادماه
عضویت فصل تابستان و خرید تک سانس فیلم های سینماتک در تیوال
👇
http://www.tiwall.com
@filmwall
هفته ی فیلم "ناصر تقوایی"
🗓۳ تا ۸ مردادماه
عضویت فصل تابستان و خرید تک سانس فیلم های سینماتک در تیوال
👇
http://www.tiwall.com
@filmwall