ناخداسينما ☀️

سینمای تقوایی ارزان نیست
پريسا ساساني
سینمای تقوایی سینمای ارزانی نیست و نمی توان به راحتی این پرسش را مطرح کرد که چرا تقوایی فیلم نمی سازد؟
ناصر تقوایی از آن دسته از فیلمسازانِ شناسنامه داری است که سینما را نه تنها به دلیل اشراف بر ادبیات بلکه به واسطه سواد ادبی و بصری که در طول سالها فعالیت مستمر در عرصه فرهنگ به دست آورده، می شناسد و باید قدر دانست. به همین دلیل است که نمی توان و نباید انتظار داشت که این سواد سینمایی ارزان در اختیار سرمایه دارانی که امروزه دنبال اسم و رسم هستند، گذاشت.
پاسخ درست به این پرسش که چرا تقوایی فیلم نمی سازد، در همین نکته نهفته است که سینمای این فیلمساز سینمای ارزانی نیست و تقوایی به واسطه مولف بودن خود نیاز به تهیه کننده ای مولف دارد.
تجربه ساخت سریالی چون «دائی جان ناپلئون»، آثار مستندی مانند «بادجن»، «اربعین» و ... یا فیلم های داستانی مانند «آرامش در حضور دیگران»، «ناخدا خورشید»، «کاغذ بی خط» و ...توسط تقوایی حاکی از آن است که این فیلمساز از کوچکترین و کمترین جزئی نگری در کارگردانی آثار خود نگذشته است و شاید به دلیل همین جرئی نگری و البته مولف نبودن برخی از تهیه کنندگان است که دو فیلم «چای تلخ» و «زنگی و رومی» نیمه کاره باقی ماند و هرگز رنگ پرده را به خود ندید.
درواقع تقوایی معماری است که سنگ بنای ساختمان خود را خشت به خشت کنار هم چیده است. بنابراین نوع نگاه و معماری خاص فیلمساز نشان داده که اگر قرار است سرمایه ای کنار تقوایی و آثارش قرار گیرد، باید سرمایه ای از جنس تالیف باشد و این فیلمساز بیش از اینکه نیازی به تهیه کننده به معنای عام در سینما داشته باشد نیازمند تهیه کننده مولف است.
نیاز سینما به تهیه کننده مولف، فارغ از دولتی و یا خصوصی بودن نکته ای است که تقوایی به شکل تلویحی در صحبت های خود در مراسم بزرگداشت اش که در موزه سینما برگزار شد، مطرح کرد و گفت: «من نمی دانم چرا هربار که به فکر تغییر در جامعه می افتیم به عقب برمی گردیم و چیزهایی را نابود می کنیم که اتفاقا خوب هست. بارها شنیدیم دربعد از انقلاب که یک عده کلنگ برداشتند که تخت جمشید را خراب کنند. کسی نبود که بپرسد چرا با گذشته خود چنین می کنند؟ متاسفانه با گذشته خود خوب مواجه نشدیم این در حالی است که گذشته بیشتر از آینده به ما یاد می دهد و آینده هنوز نیامده و یک پدیده نامعلوم است. ولی گذشته تجربه هایی دارد که می تواند به ما بدهد. تجربه به ما یاد داده اگر کاری را دوست نداریم نکنیم. فیلمی را دوست نداریم نبینیم و در نهایت هیچ کس حق ندارد به جای کس دیگری تصمیم بگیرد.»
بخش بزرگی از گذشته و تجربه ای که تقوایی در آن مراسم از آن صحبت کرد، توجه به گذشته سینما و ارزیابی چگونگی ساخت آثاری است که در سینمای ایران ماندگار شده است. ماندگاری که امروزه توسط تازه واردها در تولید پس رفته و شاید به دلیل همین عقب گرد است که فیلمسازانی امثال تقوایی نمی خواهند فیلم بسازند و ترجیح می دهند خاطره خوش آثارشان را با ساخت فیلم های جدید خود توسط تهیه کنندگان تازه وارد به سینما، نزد مخاطب ویران نکنند.
اما خبر خوش سینمایی در این روزها، اکران سه فیلم از ساخته های ناصر تقوایی است که پس از سالها در گروه سینمایی هنر و تجربه در حال اکران است.
«تعزیه»، «تمرین آخر» و «کشتی یونانی» از جمله آثار این روزهای در حال اکران هستند و تماشای این فیلم ها بر پرده نقره ای از یک سو توضیح می دهد که چرا تقوایی به هر قیمتی فیلم نمی سازد و از سوی دیگر ارزش های سینمای گوهرگون این فیلمساز را نشان می دهد.
حضور نداشتن افرادی چون تقوایی باعث شده یینمای ایران در سالهای اخیر کمتر رنگ دقت، زلالی و زیبایی در روایت و تصویر ببینید.
بنابراین به کرات باید گفت که سینمای تقوایی سینمای ارزانی نیست که آسان به دست آید. سینمایی است سراسر دقت که باید قدر و قدرت آن را ارج نهاد و به دلیل همین ارج نهادن است که سه فیلم «تعزیه»، «تمرین آخر» و «کشتی یونانی» که به تازگی اکران شده است را باید روی پرده دید و از سینما به معنای سینما لذت برد.
روزنامه اعتماد
١٨ / ٨ / ٩٥
@nassertaghvai
#ناخداسينما #ناصرتقوايي
#سينمامنتظرناخداسينماناصرتقوايي

2.69K viewsedited 05:50