حرف های صریح اصغر فرهادی درباره فروشنده وحواشی اخیر.
او برای نخستین بار در یک برنامه گفتگومحور شرکت کرده است. ده دقیقه از گفتگوی مفصل برنامه "سپید و سیاه" را با او ببینید
@sepidosiahprogram

@marzieHvafameHr
بخوان
http://yon.ir/AKV2

دوستان و همراهان عزیز
سه ماه شد که هنرمند بی بدیل سینمای ایران عباس کیارستمی را از دست دادیم و حکم اولیه دادگاه بدوی برای پز شک خاطی این پرونده نه تنها آرامشی برای بازماندگان و جامعه داغدار و چشم به راه عدالت به ارمغان نیاورد بلکه موجب خشم و نفرت همه کسانی شد که بی صبرانه اما با متانت به انتظار دادخواهی نشسته بودند.
اما اکنون می ایستیم و به نشانه اعتراض به این حکم ناعادلانه که به شعور هر انسانی توهین می کند روز پنجشنبه 15 مهر ماه مصادف با سپری شدن سه ماه از خاکسپاری آن عزیز از دست رفته با شاخه گلی قرمز در گورستان ترک مزرعه در ساعت 11 گرد هم می آییم و با ادای احترام به از دست رفتگان زندگی را پاس می داریم.

https://instagram.com/p/BLRXjyUh4jY/
اين يادداشت را بعد از جايزه ي گلدن گلوب براي فيلم "يك جدايي"نوشته بودم. به دلم آمد با اميد توفيق مجدد سينماگران انديشمند ايران و #اصغرفرهادي و پيشواز روزهاي خوش آينده بازنشر شود:
"بشنو از نی"
جدایی و وصل ضرورت زندگانی هنرمند ژرف نگر و کوشا ست
آنکه آرام و بی ادعا به وصال و یگانگی با محیطش می رسد، نیازمند جدایی از جهان پیرامونش میشود تا آنچه که تجربه کرده از نوبسازد

این رودررویی و پر شدن از رویدادهای زمانه و بازنگری و بازاندیشی و دوباره سازی آن هنرمند را در یک سایش مدام شفاف می کند و خالیای بزرگی در او بر جاي مي نهد

غالبا هنرمندان بزرگ دلشان خوش آن خالیای گسترده و خودساخته ی درونشان است و بزرگترین لذتشان درک دیگری به واسطه ی این گنجایش عظیم است که صبورانه به کف آمده ، بی که بخواهند جبه ای پوشند و زری اندوزند و مسندی به چنگ آورند
از رنج اسارتهای بشری و حد و حصرهای زمانه سازشان را کوک می کنند و با ظرافت آوازشان را به گوش می رسانند تا ما نیز از شیرینی و تلخی اثر پرشویم و با تجربه ی درک عمیق تر خود و دیگری از درد جهل رها شویم
چه خجسته اگر بیداری از پی آید و چه فرخنده اگر درمان
اصغر فرهادی با آرامش و علاقه ی ممتد در کارگاه نمایش دانشکده ی هنرهای زیبای تهران ˝ماشین نشین ها˝ را به اجرا رساند و در تلاش خستگی ناپذیری به همراه همسرش پریسا بخت آور قصه ي مردمان تنگ دست را چنان روایت کرد که انگارجویباری در گوش همکلاسی ها یش زمزمه کند به مردم نگاه کن , مردم را بشناس و شناسا کن
دیریست او جایزه اش را ستانده، زمانی که در تنهایی , جدای از قیل و قال و مقال می نشیند و از آنچه ما و او را به درد آورده قصه می سازد: از دروغ و پرده پوشی و دردهایی که آزرده مان میکند
این جدا یی سترگی که هیچ قدرتی توان ربودن آنرا ندارد پاداش هنرمند ست
دیریست هنرمند نظاره می کند , به مردم نصیب می دهد , وقار حضورش را شوق دلها و خردش را قاتق سفره های بی نان می کند
هنرمند چه بخت تقسیم اندیشه اش را با دیگری پیدا کند چه نه , زیستنش خود حیات همگان است
امید که فرهادی پاینده باشد و کام جهان اندیشه شیرین

مرضیه وفامهر
اول بهمن ماه یکهزار و سیصد و نود خورشیدی

https://instagram.com/p/BLSnJVXBQPU/
اين آواز را چقدر در زندان زمزمه كردم و روي ديوارها نوشتم و آرزو كردم همگي آنرا بخوانيم و بفهميم و طرحي نو دراندازيم. جايت خاليست در يزد اي فرخي يزدي، شاعر شهيد.
آن زمان كه بنهادم سر به پاي آزادي
دست خود ز جان شستم از براي آزادي
در محيط طوفانزا ماهرانه در جنگ است
ناخداي استبداد
با خداي آزادي
آن كه ميكشد قامت در هواي آزادي
ماه و بندگي هيهات، ننگ و زندگي هيهات
در مرام ما كفر است ظلم جاي آزادي
@marzieHvafameHr