This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سلام و درود بر یاران حق ☺️
عشقمان جاری و نورمان تابنده باد😊🌹💖🌈
🕉🙏🙏🙏🙏🙏🕉
عشقمان جاری و نورمان تابنده باد😊🌹💖🌈
🕉🙏🙏🙏🙏🙏🕉
اگر با آگاهی جسم درون آشنا نیستید، چشمان خود را برای مدتی ببندید و ببینید آیا درون دست هایتان زندگی وجود دارد. این سؤال را از ذهن خود نپرسید، زیرا به شما خواهد :گفت من چیزی احساس نمی کنم شاید هم بگوید: «برای فکر کردن موضوع جالب تری به من بده.» بنا بر این به جای آن که از ذهنتان بپرسید یک راست به درون دست های خود بروید. می خواهم شما با این کار از آن احساس نهانی سر زندگی در درون دست های خود آگاه شوید. این حس آن جا وجود دارد و برای این که احساسش کنید. باید با توجه تان به آنذجا بروید. ابتدا شاید احساس گزگز شدن و بعد احساسی از انرژی یا سر زندگی را در دست ها بیابید.
اگر توجه خود را برای مدتی بر دستانتان متمرکز کنید، آن حس سر زندگی شدید خواهد شد. برخی از مردم برای این کار حتی نیازی به بستن چشم های خود ندارند. آن ها می توانند هنگام خواندن این کتاب نیز دست های درونی خود را حس کنند، سپس به سراغ پا های خود بروید برای یک دقیقه یا بیش تر توجهتان را به آن ها دهید و هم دست ها و هم پا های خود را همزمان احساس کنید. بعد بخش های دیگر مانند، بازوان، شکم، سینه و سایر اعضای بدن را به درون آن احساس پیوند بزنید؛ تا جایی که به صورت یک حس کلی از سر زندگی نسبت به جسم درون آگاه شوید.
اکهارت تله
جهانی نو
اگر توجه خود را برای مدتی بر دستانتان متمرکز کنید، آن حس سر زندگی شدید خواهد شد. برخی از مردم برای این کار حتی نیازی به بستن چشم های خود ندارند. آن ها می توانند هنگام خواندن این کتاب نیز دست های درونی خود را حس کنند، سپس به سراغ پا های خود بروید برای یک دقیقه یا بیش تر توجهتان را به آن ها دهید و هم دست ها و هم پا های خود را همزمان احساس کنید. بعد بخش های دیگر مانند، بازوان، شکم، سینه و سایر اعضای بدن را به درون آن احساس پیوند بزنید؛ تا جایی که به صورت یک حس کلی از سر زندگی نسبت به جسم درون آگاه شوید.
اکهارت تله
جهانی نو
من مايلم كه به اجتماع ياری دهم، اما نميدانم كه چگونه اين كار را آغاز كنم؟
به نظر من اينكه اين كار را چگونه آغاز كنيم آنقدر مهم نيست، بلكه مهمتر آن است كه دريابيم چرا اصلاً مايليم كه كار اجتماعي انجام دهيم؟ آيا علت آن ديدن تيره روزی های گيتی چون گرسنگی، بيماری، بهره كشی از آدمی، بي تفاوتی ستمكارانه توانگران بزرگ پهلو به پهلوی فقری سهمگين، دشمنی آدميان با يكديگر و جز آن است؟ آيا علت، اين مسائل است؟ آيا به اين دليل به همياری اجتماعی علاقه منديد كه دلتان سرشار از عشق است و بدين روی در پي خرسندی خويشتن نيستيد؟ يا اينكه مددكاری اجتماعی وسيله ای برای گريز از خويشتن است؟ آيا دقت ميكنيد؟ شما مثلاً چون همه پيامدهای ازدواج قراردادي را ميبينيد به خود ميگوييد «من هيچگاه ازدواج نخواهم كرد» و در عوض خويشتن را وقف همياری اجتماعی می كنيد؛ يا شايد پدر و مادرتان شما را در اين راه تشويق كرده اند و يا خودتان در اين زمينه ايده عالی داريد.
هرگاه اين كار به خاطر گريز باشد و يا شما صرفاً ايده آلی را كه ساخته و پرداخته اجتماع، رهبر، كاهن و يا خودتان است پی- گيری ميكنيد، در اين صورت انجام اين مددكاري اجتماعي تنها موجب پديد آمدن تيره روزی های بيشتر خواهد شد. اما اگر مهر عشق را در دل داريد، اگر در جستجوی حقيقتيد و انسانی راستین هستيد، هرگاه دگرخواهی و پی جويی موفقيت را كنار گذاشته ايد و پرهيزگاری تان به فخرفروشی نمی انجامد؛ در اين صورت همان شيوه زندگی تان كمك خواهد كرد كه دگرگونی كلی در جامعه پديد آيد.
از ديد من فهميدن اين امر بسيار مهم است. آدمي در سال هايی كه همانند بيشتر شما در سنين نوجوانی است مشتاق آن است كه كار مثبتي انجام دهد و در نتيجه به مددكاری اجتماعی روی می آورد، زيرا از سويی كتابها در اين باره سخن ها گفته اند و روزنامه ها پيرامون آن تبليغات بسيار به راه انداخته اند، و از سوی ديگر آموزشگاه های برای آموزش مددكاری اجتماعی و جز آن بر پا شده است. اما توجه ميكنيد كه بدون انجام خودشناسی و بدون ادراك خويشتن و روابطتان هر گونه همياری اجتماعی سرانجام به خاكستر بدل خواهد شد.
انقلابی راستين به هیچوجه در آرمانگرایی نيست بلكه همانا انسان شادمان به راستی سنت شکن و انقلابی ست و انسان شادمان كسي نيست كه از دارايی بسيار برخوردار باشد.
انسان شادمان، ديندار حقيقی ست و راه و روش و شیوه هوشمندانه و بینظیره زندگی روزمره اش، بزرگترین تاثیرگذار در جامعه سنتگراست.
اما اگر شما صرفاً به گروه بيشمار مددكاران اجتماعی بپيونديد، دلهايتان تهی از مهر عشق خواهد ماند. شايد دارايی هایتان را در اين راه ببخشيد و يا ديگران را به بذل ثروت خويش در اين راه تشويق كنيد، و شايد حتی بتوانيد رفرم های گسترده ای نيز انجام دهيد؛ اما مادامی كه دلهايتان تهی از مهر عشق و ذهن هايتان آكنده از انگاره های ميان تهی باشد، زندگيتان، تيره، فرسوده و بدون سرخوشی خواهد بود و در نهایت آزرده خاطر خواهید ماند.
پس نخست خويشتن را ادراك كنيد آنگاه خواهيد ديد كه در پی اين خود و فراآگاهی، كنشِ درست، خودجوشانه متجلی ميشود.
به نظر من اينكه اين كار را چگونه آغاز كنيم آنقدر مهم نيست، بلكه مهمتر آن است كه دريابيم چرا اصلاً مايليم كه كار اجتماعي انجام دهيم؟ آيا علت آن ديدن تيره روزی های گيتی چون گرسنگی، بيماری، بهره كشی از آدمی، بي تفاوتی ستمكارانه توانگران بزرگ پهلو به پهلوی فقری سهمگين، دشمنی آدميان با يكديگر و جز آن است؟ آيا علت، اين مسائل است؟ آيا به اين دليل به همياری اجتماعی علاقه منديد كه دلتان سرشار از عشق است و بدين روی در پي خرسندی خويشتن نيستيد؟ يا اينكه مددكاری اجتماعی وسيله ای برای گريز از خويشتن است؟ آيا دقت ميكنيد؟ شما مثلاً چون همه پيامدهای ازدواج قراردادي را ميبينيد به خود ميگوييد «من هيچگاه ازدواج نخواهم كرد» و در عوض خويشتن را وقف همياری اجتماعی می كنيد؛ يا شايد پدر و مادرتان شما را در اين راه تشويق كرده اند و يا خودتان در اين زمينه ايده عالی داريد.
هرگاه اين كار به خاطر گريز باشد و يا شما صرفاً ايده آلی را كه ساخته و پرداخته اجتماع، رهبر، كاهن و يا خودتان است پی- گيری ميكنيد، در اين صورت انجام اين مددكاري اجتماعي تنها موجب پديد آمدن تيره روزی های بيشتر خواهد شد. اما اگر مهر عشق را در دل داريد، اگر در جستجوی حقيقتيد و انسانی راستین هستيد، هرگاه دگرخواهی و پی جويی موفقيت را كنار گذاشته ايد و پرهيزگاری تان به فخرفروشی نمی انجامد؛ در اين صورت همان شيوه زندگی تان كمك خواهد كرد كه دگرگونی كلی در جامعه پديد آيد.
از ديد من فهميدن اين امر بسيار مهم است. آدمي در سال هايی كه همانند بيشتر شما در سنين نوجوانی است مشتاق آن است كه كار مثبتي انجام دهد و در نتيجه به مددكاری اجتماعی روی می آورد، زيرا از سويی كتابها در اين باره سخن ها گفته اند و روزنامه ها پيرامون آن تبليغات بسيار به راه انداخته اند، و از سوی ديگر آموزشگاه های برای آموزش مددكاری اجتماعی و جز آن بر پا شده است. اما توجه ميكنيد كه بدون انجام خودشناسی و بدون ادراك خويشتن و روابطتان هر گونه همياری اجتماعی سرانجام به خاكستر بدل خواهد شد.
انقلابی راستين به هیچوجه در آرمانگرایی نيست بلكه همانا انسان شادمان به راستی سنت شکن و انقلابی ست و انسان شادمان كسي نيست كه از دارايی بسيار برخوردار باشد.
انسان شادمان، ديندار حقيقی ست و راه و روش و شیوه هوشمندانه و بینظیره زندگی روزمره اش، بزرگترین تاثیرگذار در جامعه سنتگراست.
اما اگر شما صرفاً به گروه بيشمار مددكاران اجتماعی بپيونديد، دلهايتان تهی از مهر عشق خواهد ماند. شايد دارايی هایتان را در اين راه ببخشيد و يا ديگران را به بذل ثروت خويش در اين راه تشويق كنيد، و شايد حتی بتوانيد رفرم های گسترده ای نيز انجام دهيد؛ اما مادامی كه دلهايتان تهی از مهر عشق و ذهن هايتان آكنده از انگاره های ميان تهی باشد، زندگيتان، تيره، فرسوده و بدون سرخوشی خواهد بود و در نهایت آزرده خاطر خواهید ماند.
پس نخست خويشتن را ادراك كنيد آنگاه خواهيد ديد كه در پی اين خود و فراآگاهی، كنشِ درست، خودجوشانه متجلی ميشود.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پژواک اعمال ناشایستت هم به دیگران و هم بخودت آسیب میرساند و همچو تیری رها شده، بسوی خودت بازمیگردد و خودت را زخمی میکند
دنبال خودت در افکارت نگرد، تو افکارت نیستی پس کیستی؟ تو آن هشیاری در پس زمینه افکاری که شاهده تفکراتی
تو فکر کننده نیستی. افکارها مثل نسیمی، قطرات بارانی یا برگهای درختان یا ابرهای آسمان، هرلحظه در آمد و رفتند متعلق بما نیستند سعی نکن اینو بفهمی وقتی در ژرفای وجودت عمیق تر شوی و مثل یک تماشاگر آمد و رفتِ افکار را بی قضاوت و بدون هویت گیری و قصه بافی یا داستانسرایی از آنها، مشاهده کنی، همزمان با بعدی والاتر از سطوح آگاهی متصل میشوی.
افکار از هیچ میآیند و به هیچ بازمیگردند و اینرا باید عمیقا درک کنی، آنموقع شعور هشیار و بیدار و آگاهت، جای فکر کننده را میگیرد. آگاهی، همان فضای بنظر هیچ یا خالی یا خلا است که افکارها را دربردارد. افکارها در آمد و رفت و تغییرند ولی فضا تغییر ناپذیر است. هرچند لفظی به آن "فضا" میگوییم ولی در حقیقت با واژگان نمیتوان ذاتِ آگاهی را نامگذاری کرد با الفظ فقط میتوان به آن اشاره کرد. تائو(انرژی خلقت و آفرینش) در هیچ لفظی نمیگنجد، وقتی بخواهی آنرا در کلمات بگنجانی و صفات و فعل دهی و بیانش کنی، محدودش میکنی و از دستش میدهی. ذاتی که قابل بیان نیست، در بیانات نمیگنجد هر چه در موردش بگویی، دروغی بیش نخواهد بود فقط با حس و احساس تجربه اش میکنی☺️
تو فکر کننده نیستی. افکارها مثل نسیمی، قطرات بارانی یا برگهای درختان یا ابرهای آسمان، هرلحظه در آمد و رفتند متعلق بما نیستند سعی نکن اینو بفهمی وقتی در ژرفای وجودت عمیق تر شوی و مثل یک تماشاگر آمد و رفتِ افکار را بی قضاوت و بدون هویت گیری و قصه بافی یا داستانسرایی از آنها، مشاهده کنی، همزمان با بعدی والاتر از سطوح آگاهی متصل میشوی.
افکار از هیچ میآیند و به هیچ بازمیگردند و اینرا باید عمیقا درک کنی، آنموقع شعور هشیار و بیدار و آگاهت، جای فکر کننده را میگیرد. آگاهی، همان فضای بنظر هیچ یا خالی یا خلا است که افکارها را دربردارد. افکارها در آمد و رفت و تغییرند ولی فضا تغییر ناپذیر است. هرچند لفظی به آن "فضا" میگوییم ولی در حقیقت با واژگان نمیتوان ذاتِ آگاهی را نامگذاری کرد با الفظ فقط میتوان به آن اشاره کرد. تائو(انرژی خلقت و آفرینش) در هیچ لفظی نمیگنجد، وقتی بخواهی آنرا در کلمات بگنجانی و صفات و فعل دهی و بیانش کنی، محدودش میکنی و از دستش میدهی. ذاتی که قابل بیان نیست، در بیانات نمیگنجد هر چه در موردش بگویی، دروغی بیش نخواهد بود فقط با حس و احساس تجربه اش میکنی☺️
نفسِ خودشیفته آدمی، معتاده ستایش است و هرچه خودش را مقدستر جلوه دهد، غرور و تکبر و فخرش، سر به آسمان میکشد.
نفس دنبالِ جلب توجه دیگران است و حسِ حقارتش را با همه چیز مثل علم و دانش و تحصیلات و توانمندی ها و حتی زیباییِ اندامش در بدنی که در آن رشد کرده، پیوسته میپوشاند تا کسی متوجه دروغبافی هایش نشود. ذهنِ آدمی، منبع دروغ های بیان شده اوست و تا خالی از دروغها و قصه بافی ها نشود، همچنان یک دروغگو باقی میماند. ذهنِ عاری از افکار و گفتمانها، ارزشمندترین ابزاری برای خلقت و آفرینش است فقط باید از برنامه ريزی های دنیوی و محتوای شرطی شده اش خالی گردد.
نفس دنبالِ جلب توجه دیگران است و حسِ حقارتش را با همه چیز مثل علم و دانش و تحصیلات و توانمندی ها و حتی زیباییِ اندامش در بدنی که در آن رشد کرده، پیوسته میپوشاند تا کسی متوجه دروغبافی هایش نشود. ذهنِ آدمی، منبع دروغ های بیان شده اوست و تا خالی از دروغها و قصه بافی ها نشود، همچنان یک دروغگو باقی میماند. ذهنِ عاری از افکار و گفتمانها، ارزشمندترین ابزاری برای خلقت و آفرینش است فقط باید از برنامه ريزی های دنیوی و محتوای شرطی شده اش خالی گردد.
هیچ درختی نمیتواند تا بهشت قد بکشد،
مگر اینکه ریشههایش تا جهنم پایین رفته باشد.
کارل یونگ معتقد بود که
هر فرد بخشی به نام سایه دارد،
که در واقع بخش ناشناخته وجودش است.
و در عمق ناخودآگاهش قرار گرفته.
به همین خاطر هرکس خواستار سعادت و
رسیدن به خوشبختی است ناگزیر است
پیش از حرکت به بالا، در عمق ناخودآگاهش
فرو رود و سایه اش را بشناسد.
سایهی ما، تمام چیزهای
آزاردهنده، ترسناک و منزجر کنندهی
دیگران و خودمان است.
🕊️💫🕊️💫🕊️
مگر اینکه ریشههایش تا جهنم پایین رفته باشد.
کارل یونگ معتقد بود که
هر فرد بخشی به نام سایه دارد،
که در واقع بخش ناشناخته وجودش است.
و در عمق ناخودآگاهش قرار گرفته.
به همین خاطر هرکس خواستار سعادت و
رسیدن به خوشبختی است ناگزیر است
پیش از حرکت به بالا، در عمق ناخودآگاهش
فرو رود و سایه اش را بشناسد.
سایهی ما، تمام چیزهای
آزاردهنده، ترسناک و منزجر کنندهی
دیگران و خودمان است.
🕊️💫🕊️💫🕊️
خوانش 5-کتاب هزار و یک دلیل برای شاد بودن_بایرون کیتی
📻@AlphaPodcast
🔸 هزار و یک دلیل برای شاد بودن
🔸 اثر بایرون کیتی
🔸 اثر بایرون کیتی
#جاه_طلبی
سياست در اساس جاه طلبي است.
سياست در اساس خطاست
زيرا جاه طلبي خطاست.
هرجا كه جاه طلبي وجود داشته باشد، سياست وارد مي شود
حتي يك هيتلر نيز مي تواند يك بودا یا عیسی شود،
ولی بايد سياست را بيندازد.
تمام سياست ها را بیرون بریز،
به ياد بسپار که:
وقتي از سياست بازها نام مي برم،
منظورم مشخصاً كسانی نيست كه در سياست هستند، منظورم تمام افراد #جاه_طلب است.
#اﺷﻮ
سياست در اساس جاه طلبي است.
سياست در اساس خطاست
زيرا جاه طلبي خطاست.
هرجا كه جاه طلبي وجود داشته باشد، سياست وارد مي شود
حتي يك هيتلر نيز مي تواند يك بودا یا عیسی شود،
ولی بايد سياست را بيندازد.
تمام سياست ها را بیرون بریز،
به ياد بسپار که:
وقتي از سياست بازها نام مي برم،
منظورم مشخصاً كسانی نيست كه در سياست هستند، منظورم تمام افراد #جاه_طلب است.
#اﺷﻮ
#همه_بچه_ها_خلاق_اند
همه مذاهب دنیا بر این نکته اتفاق نظر دارند که: خداوند خالق است.
گیرم خداوند خالق نباشد اما من یک چیز را می دانم و آن اینکه:
تو هرقدر خلاق تر شوی خداشناس تر می شوی
وقتی خلاقیت تو به اوج رسید،
وقتی زندگی تو سراسر خلاقیت شد،
تو در خدا زندگی می کنی.
بنابراین او باید خالق هستی باشد.
چون افراد خلاق از همه به او نزدیک ترند.
به آنچه انجام می دهی عشق بورز.
هنگام انجام آن مکاشفه گر باش.
حال این کار هر چه می خواهد باشد.
آن وقت خواهی دید که حتی نظافت کردن هم کاری مبتکرانه می شود.
آن هم با چه عشقی!
تقریبا در حال آواز و رقص در درون.
اگر کف زمین را با عشق تمیز کنی انگار
تابلوی نامرئی زیبایی را کشیده ای.
تو آن لحظه را با چنان شعفی گذراندی که به تو رشدی درونی بخشید.
تو پس از انجام کاری خلاق دیگر آن آدم سابق نیستی.
خلاقیت یعنی:
به هر کاری که به آن مشغولی عشق بورزی، از آن لذت ببری، آن را جشن بگیری!
شاید هیچکس به ارزش کار تو پی نبرد.
چه کسی می آید تو را به خاطر شستن کف اتاق تمجید کند؟
نه در تاریخ نام تو را ثبت می کنند و
نه روزنامه ها عکس تو را همراه با مشخصات به چاپ می رسانند!
اینها همه اش نامربوط است.
تو از آن لذت می بری ارزش این کار تو درونی است.
بنابراین اگر به دنبال آوازه و شهرت هستی و فکر می کنی هر وقت مثل پیکاسو مشهور شدی آن وقت خلاقی،
به خطا رفته ای!
در حقیقت تو آن موقع دیگر به هیچ وجه خلاق نیستی، بلکه سیاستمداری جاه طلب هستی.
اگر شهرت خود به خود در پی آمد چه بهتر.
اگر شهرتی در کار نبود باز هم چه بهتر!
ملاک شهرت نیست.
نکته مهم این است که تو هرکاری که می کنی از آن لذت ببری و با آن عشق کنی.
وقتی کاری که می کنی راز و نیاز عاشقانه تو با معشوق باشد آنگاه خلاق می شوی.
کافی است دستی از روی عشق و نشاط به سر چیزی پیش پا افتاده و کوچک بکشی تا به چیزی خارق العاده و شگفت انگیز بدل گردد.
اما اگر باور داشتی که خلاق نیستی تو غیرخلاق خواهی شد .
چون باور تو فقط باور نیست، بلکه درهایی را به رویت می گشاید و درهایی را به رویت می بندد.
اگر باور غلطی داشته باشی آن وقت همین باور همچون دری بسته همه جا سر راهت سبز می شود.
اگر عقیده داشتی که فردی غیرخلاق هستی غیرخلاق خواهی شد.
زیرا همین باور چوب لای چرخ می گذارد.
مدام همه امکانات سیلان و حرکت را نفی خواهد کرد.
اجازه نمی دهد انرژی تو به جریان درآید.
زیرا تو مدام با خود تکرار می کنی که بویی از خلاقیت نبرده ای.
این چیزی است که به همه آموخته اند:
عده انگشت شماری از مردم پذیرفته اند که:خلاق اند –
یک چند تایی نقاش
یک چند تایی شاعر
یک در میلیون واقعا چقدر احمقانه است!
هر انسانی خلاق به دنیا آمده است.
به کودکان نگاه کن تا خودت ببینی!
#همه_بچه_ها_خلاق_اند.
این ما هستیم که به مرور خلاقیت آنان را نابود کرده و به تدریج باورهای غلطی را در مغزشان می کاریم، ما با شیوه ای خزنده گمراه شان می کنیم، ما با روندی آهسته آنها را بیش از پیش سودجو،
سیاس و جاه طلب بار می آوریم.
وقتی جاه طلبی از درآمد خلاقیت از در دیگر خارج می شود .
زیرا انسان زیاده خواه و جاه طلب نمی تواند خلاق باشد
#اشو
همه مذاهب دنیا بر این نکته اتفاق نظر دارند که: خداوند خالق است.
گیرم خداوند خالق نباشد اما من یک چیز را می دانم و آن اینکه:
تو هرقدر خلاق تر شوی خداشناس تر می شوی
وقتی خلاقیت تو به اوج رسید،
وقتی زندگی تو سراسر خلاقیت شد،
تو در خدا زندگی می کنی.
بنابراین او باید خالق هستی باشد.
چون افراد خلاق از همه به او نزدیک ترند.
به آنچه انجام می دهی عشق بورز.
هنگام انجام آن مکاشفه گر باش.
حال این کار هر چه می خواهد باشد.
آن وقت خواهی دید که حتی نظافت کردن هم کاری مبتکرانه می شود.
آن هم با چه عشقی!
تقریبا در حال آواز و رقص در درون.
اگر کف زمین را با عشق تمیز کنی انگار
تابلوی نامرئی زیبایی را کشیده ای.
تو آن لحظه را با چنان شعفی گذراندی که به تو رشدی درونی بخشید.
تو پس از انجام کاری خلاق دیگر آن آدم سابق نیستی.
خلاقیت یعنی:
به هر کاری که به آن مشغولی عشق بورزی، از آن لذت ببری، آن را جشن بگیری!
شاید هیچکس به ارزش کار تو پی نبرد.
چه کسی می آید تو را به خاطر شستن کف اتاق تمجید کند؟
نه در تاریخ نام تو را ثبت می کنند و
نه روزنامه ها عکس تو را همراه با مشخصات به چاپ می رسانند!
اینها همه اش نامربوط است.
تو از آن لذت می بری ارزش این کار تو درونی است.
بنابراین اگر به دنبال آوازه و شهرت هستی و فکر می کنی هر وقت مثل پیکاسو مشهور شدی آن وقت خلاقی،
به خطا رفته ای!
در حقیقت تو آن موقع دیگر به هیچ وجه خلاق نیستی، بلکه سیاستمداری جاه طلب هستی.
اگر شهرت خود به خود در پی آمد چه بهتر.
اگر شهرتی در کار نبود باز هم چه بهتر!
ملاک شهرت نیست.
نکته مهم این است که تو هرکاری که می کنی از آن لذت ببری و با آن عشق کنی.
وقتی کاری که می کنی راز و نیاز عاشقانه تو با معشوق باشد آنگاه خلاق می شوی.
کافی است دستی از روی عشق و نشاط به سر چیزی پیش پا افتاده و کوچک بکشی تا به چیزی خارق العاده و شگفت انگیز بدل گردد.
اما اگر باور داشتی که خلاق نیستی تو غیرخلاق خواهی شد .
چون باور تو فقط باور نیست، بلکه درهایی را به رویت می گشاید و درهایی را به رویت می بندد.
اگر باور غلطی داشته باشی آن وقت همین باور همچون دری بسته همه جا سر راهت سبز می شود.
اگر عقیده داشتی که فردی غیرخلاق هستی غیرخلاق خواهی شد.
زیرا همین باور چوب لای چرخ می گذارد.
مدام همه امکانات سیلان و حرکت را نفی خواهد کرد.
اجازه نمی دهد انرژی تو به جریان درآید.
زیرا تو مدام با خود تکرار می کنی که بویی از خلاقیت نبرده ای.
این چیزی است که به همه آموخته اند:
عده انگشت شماری از مردم پذیرفته اند که:خلاق اند –
یک چند تایی نقاش
یک چند تایی شاعر
یک در میلیون واقعا چقدر احمقانه است!
هر انسانی خلاق به دنیا آمده است.
به کودکان نگاه کن تا خودت ببینی!
#همه_بچه_ها_خلاق_اند.
این ما هستیم که به مرور خلاقیت آنان را نابود کرده و به تدریج باورهای غلطی را در مغزشان می کاریم، ما با شیوه ای خزنده گمراه شان می کنیم، ما با روندی آهسته آنها را بیش از پیش سودجو،
سیاس و جاه طلب بار می آوریم.
وقتی جاه طلبی از درآمد خلاقیت از در دیگر خارج می شود .
زیرا انسان زیاده خواه و جاه طلب نمی تواند خلاق باشد
#اشو
دیدگاه انسانهای نامدار تاریخ، چه مقدس و چه معمولی که در آثار و نوشتارهایشان برای پسی یان، باقی گذارده اند، از زیسته ها و تجربیات خودشان از زندگی، در موقعیت ها و شرایط و سنت ها و عرف و عادتها و خرافات و قدرت حاکم بر جامعه و قومیت های زمانِ خودشان بوده با جبر و اختیار کاملا متفاوتی که قابل مقایسه با عصر حاضر نیست حتی در بحث و گفتگو با زبانهای رایجِ حاکم بر زمانها که پیوسته در حالِ تغییرند. هیچ چیز ثابت و ابدی در دنیای ناپایدار ما نمیماند. همه چیز در حال تغییر و دگرگونی هاست. به گذشته ها چسبیدن، انسان را در گذشته های سپری شده نگه میدارد و جلو رشدش را میگیرد.
آیا کسانیکه سواد خواندنِ کتابهای به اصطلاح مقدس و آسمانی را نداشته و ندارند، از نظر خداوند مردود بحساب
میایند!☺️
قدری تعمق و تأمل 🤔
سواد داشتن هم یکی از توانمندیهای دنیای توهمی و خیالی ماست
اگر با سواد کم یا زیادت فخر بفروشی، در چنگ نفست اسیری آیا به این ترفنده پنهانِ نفست، واقف و اگاهی؟!
میایند!☺️
قدری تعمق و تأمل 🤔
سواد داشتن هم یکی از توانمندیهای دنیای توهمی و خیالی ماست
اگر با سواد کم یا زیادت فخر بفروشی، در چنگ نفست اسیری آیا به این ترفنده پنهانِ نفست، واقف و اگاهی؟!
حاصل عمرم سه سخن بیش نیست
خام بُدم پخته شدم سوختم
سوختم و سوختم و سوختم
تا روش عشق تو آموختم...
مولانا
خام بُدم پخته شدم سوختم
سوختم و سوختم و سوختم
تا روش عشق تو آموختم...
مولانا
نگران آینده مباش، در حال حاضر باش
مهم حضور تو در این لحظه است
روح زندگی به خودش کفایت و از خودش مراقبت میکنه نگرانش مباش☺️
مهم حضور تو در این لحظه است
روح زندگی به خودش کفایت و از خودش مراقبت میکنه نگرانش مباش☺️
این نیز بگذرد! چه مفهومی در این واژگان ساده نهفته که این چنین نیرومند است؟ اگر به گونه ای سطحی به آن بنگریم، به نظر می رسد در حالی که این واژه ها شاید در شرایط آزارنده آرامش بخـش باشند، در عین حال موجـب می شوند که خشنودی از مواهب زندگی نیز محو گردد. خیلی شـاد نبـاش، زیرا دیری نمی پاید! به نظر می رسد مفهوم ضمنی ایـن عبـارت به وضعیتی اشـاره می کند که به صورت وضعیتی خوب دریافت می شود.
معنی کامل این واژه ها هنگامی روشن می شود که آن دو داستان دیگر را که پیش تر آوردیم ملاحظه کنیم. داستان استاد ذن که پاسخ او همیشه «که این طور!» بود، آن خوبی را که از نداشتن مقاومت درونی در برابر پیشامد ها پدید می آید یا بهتر بگوییم، بودن با آن چه را روی می دهد آشکار می سازد. حکایت دیگر، داستان مردی که پاسخ کوتاه و همیشگی او «شاید» بود، حکمت داوری نداشتن را نشـان می دهد و داستان انگشتر، به حقیقت ناپایداری پدیده ها اشاره می کند که در صورت دریافت درست، به وابسته نبودن می انجامد. نداشتن مقاومت، داوری و وابستگی، سه جنبه رستگاری راستین و زندگی روشن بینانه است.
اکهارت تله
جهانی نو
معنی کامل این واژه ها هنگامی روشن می شود که آن دو داستان دیگر را که پیش تر آوردیم ملاحظه کنیم. داستان استاد ذن که پاسخ او همیشه «که این طور!» بود، آن خوبی را که از نداشتن مقاومت درونی در برابر پیشامد ها پدید می آید یا بهتر بگوییم، بودن با آن چه را روی می دهد آشکار می سازد. حکایت دیگر، داستان مردی که پاسخ کوتاه و همیشگی او «شاید» بود، حکمت داوری نداشتن را نشـان می دهد و داستان انگشتر، به حقیقت ناپایداری پدیده ها اشاره می کند که در صورت دریافت درست، به وابسته نبودن می انجامد. نداشتن مقاومت، داوری و وابستگی، سه جنبه رستگاری راستین و زندگی روشن بینانه است.
اکهارت تله
جهانی نو
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
✨ خلاصهای ساده از چاکراها در کارتون زیبای Avatar The Last Airbender ✨
✨ خلاصهای ساده از چاکراها در کارتون زیبای Avatar The Last Airbender ✨