ممنونم. نه برای دوش کشیدنم، نه برای دادنِ روزهای بیشتر به من… بلکه برای دادنِ این فرصت که حس کنم کسی مراقبم هست. ممنونم که من رو به چشمِ پووین دیدی، نه یک راهزن، نه یک تیرانداز، نه سربازِ وفادار.
و ممنونم برای دادنِ فرصتی برای زیستن، به جای تنها زنده ماندن.
تو همیشه برای من خاص بودی هانتر، و همیشه خواهی بود… مهم نیست کجا باشم.
راهزن یاغیِ تو، پووین تانگ.