🐬 بُرون‌نِت یا اکسترانت (extranet):

یک شبکهٔ شخصی است که از پروتکل اینترنت و اتصالات شبکه استفاده می‌کند و امکان استفاده از سیستم ارتباط از دور جمعی برای محفوظ نگهداشتن اطلاعات مبادله شده سازمان‌ها یا ادارات بوسیلهٔ کارپردازان وفروشندگان و شرکا و مشتریان یا دیگر تجار را فراهم می‌کند.

🐬 درون‌نت یا اینترانت (Intranet):

شبکه‌ای داخلی (با تملک سازمانی یا خصوصی) است که از پروتکل‌های مرتبط با اینترنت و به‌ویژه، تکنولوژی وب برای سازماندهی شبکه استفاده می‌کند.

🐬 تفاوت اصلی میان دو شبکه اینترانت و اکسترانت در این است که اینترانت عمدتاً بصورت داخلی استفاده می‌شود. به عبارت دیگر در حالیکه اکسترانت به سازمان‌ها امکان ارتباط با مشتریان و فروشندگان می‌دهد، اینترانت به کارمندان و همکاران اجازه می‌دهد با یکدیگر در یک فضای مجازی در ارتباط باشند و هیچ سازمان یا فرد خارج از سازمانی دخیل نیست.

🐬 دستيابي به داده هاي حافظه :

يكي از ويژگي ‏هاي اساسي حافظه ها، روش هاي دستيابي به واحدهاي داده است. در واقع هر حافظه براساس فناوري توليد و اجزاي تشكيل دهنده‏ ی آن، شيوه ی خاصي براي دسترسي به خانه هایش دارد.

🐬 تعدادي از روش های دستیابی به حافظه عبارتند از:

۱) دستيابي ترتيبي

۲) دستيابي مستقيم

۳) دستيابي تصادفي

۴) دستيابي انجمني

🐬 دستيابي ترتيبي: 

در اين روش ساختار ذخيره سازي داده‏ ها در حافظه به گونه‏ اي است كه براي دستيابي به هر سلول از حافظه، بايد از خانه هاي مختلفي كه قبل از سلول داده ‏ی مورد نظر است، عبور كرده و بعد از رسيدن به سلول مربوط، داده را از آن خواند يا در آن نوشت. در اين روش حافظه به صورت واحدهايي از داده كه به آن "ركورد داده" گويند، سازماندهي ميشود.

🐬دستيابي مستقيم:

در اين روش، حافظه به صورت بلوك هايي از داده سازماندهي ميشود. هر بلوك شامل چند بايت است كه داراي آدرس منحصر به فرد است. براي دستيابي به داده ‏ی مورد نظر فقط بايد به بلوكي كه داده در آن واقع است، مراجعه كرد و در آن بلوك، داده به صورت ترتيبي بازيابي مي شود و نيازي به پيمودن كل حافظه ی ماقبل داده ی مورد نظر نيست.

🐬 دستيابي تصادفي: 

فناوري ساخت حافظه هايی با دستيابی تصادفی به سيستم اين اجازه را مي دهد تا براي هر بايت از حافظه يك آدرس منحصر به فرد در نظر بگيرد. در اين حافظه روش ذخيره سازي داده به گونه اي است كه بتوان بدون نياز به عبور از بخش هاي مختلف حافظه، هر سلول آن را خواند يا نوشت. با توجه به آدرس منحصر به فردي كه به هر مكاني از حافظه داده میشود، مي توان به مكان مورد نظر به طور مستقيم دسترسي پيدا كرد. به همين دليل هر مكاني از حافظه را مي توان به طور تصادفي انتخاب کرد و به آن يك آدرس منحصر به فرد داد و براساس همان آدرس، به داده‏ هاي آن دسترسي پيدا كرد. با توجه به شيوه ی آدرس دهي اين حافظه ها، زمان دستيابي به هر مكان از حافظه، مستقل از محل قرار گرفتن داده در حافظه است و زمان ثابتي دارد.

🐬 در اين روش، زمان دستيابي به خانه هاي حافظه كمتر از دستيابي ترتيبي و دستيابي مستقيم است.

🐬 دستيابي انجمني: 

اين دستيابي مانند دستيابي تصادفي است با اين تفاوت كه در آن هر مكان از حافظه به طور كامل براساس آدرس آن دستيابي نميشود و براي دسترسي به خانه ‏هاي اين حافظه، محتواي آن نيز بررسي مي گردد. در اين نوع حافظه نيز دسترسي به هر مكان از حافظه، مدت زمان ثابتي دارد و کمتر از زمان دستيابي تصادفي است.

🐬 حافظه هاي نهان (cash) از اين نوع هستند.