برای مردم سرزمینم…
برای آنان که در چشم‌هایشان،
هنوز هزار بهار پنهان است،
هرچند فصل‌ها
بوی باروت گرفته باشند.
این ترانه،
از دلِ من،
به دلِ شماست.
با عشق… ایران…


م ح ب

✌🏽100%

سکوت همیشه نشانه بی تفاوتی نیست.

گاهی آدم
آنقدر دوستت داشته
که دیگر چیزی برای گفتن نمانده است.

حرف ها
مثل برگ های پاییز
یکی یکی از شاخه دلش افتاده اند
و تنها سکوت مانده…
سکوتی که اگر گوش دلت بیدار باشد،
بلندتر از هزار اعتراف عاشقانه
نام تو را صدا میزند.

بعضی عشق ها
تمام نمیشوند،
فقط
از جایی به بعد
دیگر حرف نمیزنند…



م ح ب

آدم ها را از حرف هايشان
نمى شناسم.
حرف ها، سال هاست كه راه فرار حقيقت شده اند.

من، آدم ها را از لحظه اى مى شناسم كه ميان شرافت و منفعت، يكى را انتخاب
مى كنند.
از همان جا كه هيچ تماشاگرى نيست و هيچ تشويقى در كار نيست.

اگر قرار باشد به كسى نزديك شوم،
ترجيح مى دهم هنوز شرمى در نگاهش مانده باشد و شرافتى در دلش؛
چيزهايى كه اين روزها كمياب تر از عشق شده اند.

وگرنه، به تنهايى خود برمى گردم.
تنهايى، اگرچه سرد است،
اما دروغ نمى گويد.
نقاب به چهره نمى زند،
براى سود، رنگ عوض نمى كند،
و انسان بودن را به قيمت چند منفعت ناچيز نمى فروشد.

سال هاست فهميده ام
آدم هايى كه ارزش هايشان را معامله مى كنند،
دير يا زود، خودشان را هم خواهند فروخت.

اگر هنوز كنار كسى ايستاده ام،
نه به خاطر حرف هاى قشنگش،
بلكه چون ديده ام وقتى دنيا آسان ترين راه را پيش پايش گذاشته،
باز هم شرافت را انتخاب كرده است.

شرافت را نمى شود نوشت،
نمى شود فرياد زد،
شرافت، بى صدا زندگى مى شود.
و همين سكوت،
بلندترين تعريف يك انسان است…



م ح ب

چه نادان بودم...
در روزهايى كه
بايد دوستت مى داشتم،
به تغييرٍ جهان مى انديشيدم...
اما تغيير كردم و عاقل تر شدم...
اكنون،
در روزهايى كه بايد
جهان را تغيير دهم،
دوستت مى دارم...



ميثم_راضي

………..

گم باش و پیدا….

جمعیت اطراف مرا یار مپندار..
یعقوب غریب است میان پسرانش
از سفره‌ ما هر که نمک خورد شرف برد
یک دوست اگر هست سلامی برسانش…





🫂

تو را پیدا میکنم

تو ای که روحم را سوزاندی
و مرا تا مرز دیوانگی بردی،
به خدا
هر کجا باشی
پیدایت میکنم.

پیدایت میکنم،
چون هنوز
با تمام احساسم زندگی میکنم
و روزی خواهد رسید
که مرا
عشق خودت صدا بزنی.

تو… فقط تو
همانی که عاشقش شدم
و بعد از تو
هیچکس را نخواستم.

تو… فقط تو
همانی که انتظارش را کشیدم
اما بخت من
با تو یار نبود.

اما دوستت دارم…
مرگبار دوستت دارم،
آنقدر که
اگر عشق تو
آخرین راه من باشد،
باز هم
تا آخرش می آیم.

پشت سرت می آیم،
هر کجا بروی
پشت سرت می آیم،
ای فرشته من.

این است عشق…
همین است عشق؛
وقتی عاشق میشوی
خودت را فراموش میکنی،
عمری که داشتی
یادت میرود،
و تمام دنیا
در یک نفر خلاصه میشود.

این است عشق…
وقتی در آغوشی گرم
و کنار کسی که دوستش داری
نشسته ای،
دیگر از دنیا
چه میخواهی؟

همه چیز ممکن است،
عزیز من،
جز تو.

مثل تو
دیگر هیچکس ممکن نیست.

تو تمام عمر منی،
تمام عمر منی،
تو برای من
یک وطن هستی.

حتی اگر
فقط خیالی در ذهن من باشی،
از همین سراب
آنقدر مینوشم
تا سیراب شوم.

حتی اگر عشق تو
مرا عذاب دهد،
باز هم
مرگ در راه تو
ارزش زیستن دارد.

ای دل من،
کجا میروی؟
مرا با خودت
کجا میبری؟

این چه عشقی است
که چنین مرا میسوزاند؟
این چه دوست داشتنی است
که این همه درد دارد؟

آه…
کاش میفهمید
چقدر دوستش دارم.

کاش میفهمید
که تمام این دیوانگی
برای اوست.

این است عشق…
همین است عشق؛
وقتی عاشق میشوی
خودت را فراموش میکنی،
تمام دنیا را فراموش میکنی
و فقط
او میماند…


م ح ب