هفت سال پیش دقیقا ، تو اوج پاندمی کرونا یه دختر تنها و گوشه گیر فقط با صدای خنده های تو کمی لبخند میزد ، یادمه اونموقع ها تازه فنت شده بودم و با لایو هایی که میگذاشتی جون دوباره ای میگرفتم تو یه دوره ای از زندگیم که هیچکس بم نزدیک نبود یه آدم که حتی از نزدیک ندیده بودمش شده بود نزدیک ترین آدم به من ، لیام پین ‌‌.. خرسک عسلی دوست داشتنی من :)) هرموقع اسمت رو میشنوم یاد اون روز نحسی میوفتم که بیدار شده بودم و دوستم با گریه‌ی زیاد زنگ زد و بهم خبر داد که تو دیگه نیستی ، درسته که نبودی پیشم اما اینکه بدونم شانسی که داشتم برای دیدنت همون روز نحس صفر شده باعث میشه که ساعت ها بنشینم و در سکوت به گوشه ای خیره شم و اجازه بدم اشک هام بی اختیار صورتم رو خیس کنن ، دومین تولدی هست که در نبودت همگی دور هم جشن میگیریم اما ته دلم امید دارم که یجایی ازین دنیا شاد و بدون دغدغه به زندگی خودت ادامه میدی ، شاید در دنیای بعدی فرصت دیدنت خیلی دست یافتنی تر باشه عزیزدلم .. تولدت هزاران هزار بار مبارک خودت و همه‌ی اونایی که دوستت میدارن
HBD honey teddy🤏🏻💞✨