اگر می‌خواهید نامی نیک از خود به یادگار بگذارید، هرگز در برابر ظلم سکوت نکنید. تماشای ستم، در حالی که قدرت جلوگیری از آن را دارید، با انجامِ آن ستم تفاوتی ندارد.

سخت‌ترینِ بردگی‌ها، سکوت در برابر ظلم است. کسی که از ترسِ جان، ستم را بر خود یا دیگری می‌پذیرد، پیش از آنکه کشته شود، آزادی‌اش را دفن کرده است.

بزرگترین دشمنِ آزادی، نه زنجیرِ ستمگران، بلکه خو گرفتنِ مردم به سکوت و پذیرشِ ظلم است. ملتی که اعتراض را فراموش کند، شایسته‌ی اسارت است.

آن که در برابر بیداد لب فرو می‌بندد، تیشه‌ای به ریشه عدالت می‌زند. سکوت در برابر ظلم، نه نشانه‌یِ ادب است و نه وقار؛ بلکه گواهی بر ترس و پذیرشِ بردگی است.