از دو دسته از آدم ها تا حد امکان دوری می کنم:
اونهایی که بهم استرس میدن و اونهایی که ناامیدم می کنن.

در مورد انتخاب رشته:
سعی کنید رشته ای رو انتخاب کنید که امکان پیشرفت و ارتقا داشته باشه چه از لحاظ درآمد و چه تحصیلی حالا اگر رشته ای رو انتخاب می کنید که چه در مقطع لیسانس و چه ارشد درآمد ثابت داره، در کنارش به فکر شغل دوم هم باشید. مثلا رشته x از روز اول که استخدام میشید تا وقتی که بازنشست میشید درآمد ماهیانه ثابت دارید مگر اینکه دولت هر چند سال یه بار یه درصدی بهش اضافه کنه.

گاهی سرشلوغیای بیمارستان و شرح حال گرفتنو ترجیح میدی به تنها موندن با افکارت

واقعا اون چیزی که بیشتر از همه به آدم آسیب وارد می کنه افکار منفی ذهنه.
مثلا من یه مشکلی دارم که اتفاقات رو پیش بینی می کنم و برای نتیجه ای که هنوز اتفاق نیفتاده غصه می خورم. خیلی دارم با خودم می جنگم که ذهنم اینقدر اورثینک نکنه. تنها راه حلش هم سرگرم کردن ذهنه.

در یه کلاس پر جمعیت که ۶۰٪ نمی‌شناسنت این اتفاقات هم پیش میاد:
یه شغل جدید داریم؛ مثلا طرف بنا به هر دلیلی نمی‌خواد سر فلان کلاس حاضر بشه میاد n تومن میده به افراد داوطلب و اونها میان به جاش سر کلاس تا غیبت نخوره.

جالب‌ترین بخش دانشگاه اونجاست که یه عده که فکر میکنی دوستت هستن و باهات خیلی بوجی موجی هستن، یواشکی ازت بدشون میومده .
یعنی خب بنظرم آدما وقتی چشم ندارن همدیگه رو ببینن و تحمل کنن نباید به هم سلام بدن حتی
اونقدرا سخت نیست یک‌رو بودن.
ولی خب مخصوصا کنکوریا این قضیه رو ببوسید بذارید کنار، میای دانشگاه طرف باهات میگه میخنده بیرون میره ورزش میره و هرچی، ولی ممکنه یواشکی ازت بدش بیاد و کینه داشته از قبل✨️

خلاصه کیفیت دوستی های مدرسه یچیز دیگه‌س و اگه تو دبیرستان دوستی پایداری ساختید واقعا غنیمته.

واقعا... دانشگاه پر از آدم های دو رو شده 💔