متاسفانه خوابگاه جایی هست که مردم از جاهای مختلف میان و فرهنگشون می تونه برای شما عجیب باشه. من داستان های ترسناک زیادی شنیدم 😅
مثلا فلانی از دوستم خواسته بود مانتو و روسریش رو بهش قرض بده. فلانی دمپایی های دوستم رو برد و دیگه گم شدن، بعد دیگه راجع بهشون چیزی بهش نگفت. فلانی دوستم رو مجبور کرد براش اینترنت بخره. فلانی لباس زیرش رو توی کاسه میشوره 🤢 و...

یه بنده خدایی بود که شاید پدر و مادرش مشکل مالی داشتن، هیچ وقت غذا برای خودش نمی خرید. حتی اگر غذای سلف حدود ده هزار تومن اینا بود. صبح ها هم صبحانه نمی خورد و دهنش بو میداد. هر روز صبح از بچه ها گدایی خوراکی می کرد، ترفندش این بود "بچه ها قندم افتاده، کسی شکلات یا کیک داره؟" بچه ها هم بهش میدادن. موقع ناهار می رفت توی سلف ظرف خالیش رو می گذاشت جلوی میز دوستهاش و ادعا می کرد که باباش زنگ زده و می رفت بیرون با تلفن صحبت کنه. دوستهاش هم غذاشون رو تقسیم می کردن و هر کسی یه قاشق توی ظرفش می ریخت 😔
من اولش فکر می کردم یه بار براش اتفاق افتاده ولی متاسفانه اغلب اوقات اینکار رو می کرد. اکثر اوقات هم گروه دوستهاش رو عوض می کرد، دیگران به خاطر رودربایستی بازم ظرفش رو پر می کردن 😔

اگر در مورد پشت کنکور موندن شک دارید این سوالات رو حتما از خودتون بپرسید:

۱. من رشته x رو قطعا امسال نمیارم. آیا واقعا هنوز این رشته رو دوست دارم؟
۲. آیا حسرت قبول نشدن توی این رشته قراره مادام العمر باهام بمونه و از یه سال پشت موندن بیشتر بهم آسیب بزنه؟
۳. آیا من امسال کمتر از ٪۱۰۰ توانایی خودم رو پای درس خوندن گذاشته بودم؟
۴. آیا از لحاظ روانی و فیزیکی آمادگی تلاش مجدد رو دارم؟
۵. آیا امسال می تونم بیشتر از قبل تلاش کنم؟
۶. آیا سختی ها و غیرقابل پیش بینی بودن سال پیش رو را می تونم تحمل کنم؟

اگر جواب شما به همه سوالات مثبت بود، می تونید با خیال راحت به پشت موندن فکر کنید. از سختگیری های والدین و فامیل هم اصلا نترسید، همینطور که می‌بینید هیچ سوالی راجع به اونها نپرسیدم. فقط و فقط نظر شماست که اهمیت داره. نه دیگران!

برای دانشگاه هر لوازم التحریری که دوست داشتی بخر؛ جامدادی، کوله‌پشتی، کلاسور، دفتر ...
واقعا هیچ کس اونقدر بیکار نیست چک کنه ببینه تو جامدادی داری و بیاد بهت گیر بده. اصلا هیچ کس اهمیت نمیده دیگران چه وسایلی با خودشون میارن 😂
واقعا هر کسی سرش توی کار خودشه، حتی از من هم بپرسید "دوستت خودکارهاش رو با چی حمل می کنه؟" در جواب میگم "یادم نمیاد."

It's ok to be sad. That's how we cope with ups and downs of life :)

۱. به هیچ کس اعتماد نکنید.
۲. اگر جایی میرید محل و تایم رو در جریان مورد اعتماد ترین فرد خانواده بذارید.

خیلی بی رحمانه بود ولی بازم افتخار می کنم که دارم برای رسیدن به آرزوهام خرجش می کنم. حداقل مسیری هست که خودم انتخاب کردم و خودم می خوام. اگر به مقصد رسیدم که خیلی خوشحال میشم و اگر اون "یه روزی" هیچ وقت نرسید بازم حسرتی ته دلم باقی نمی مونه چون من نهایت تلاشم رو کردم.

منابع بیوشیمی، انگل و زبان تغییر کرده
دروس معارف حذف شدن 🥹

چند ترم هارپر برامون تدریس شد، ولی الان باید لیپینکات بخونیم!

برای علوم پایه وقت نمیشه رفرنس خوند. فقط همین کتاب 700 صفحه داره. حتی اگر هم کسی موفق بشه بخونه چون وقت نداره مرور کنه تا روز آزمون یادش میره.

کنکوری ها حتما قبل از انتخاب رشته در مورد این مسائل دانشگاه ها تحقیق کنید: