از خدا بهترین ها رو برای دوستان کنکوری می خوام. امیدوارم خوشحال از سر جلسه برگردید.
چرا سرباز های جنگ جهانی اول از باران بیشتر از گلوله می ترسیدن؟
به دلیل بیماری trench foot یا پای خندقی
سنگر ها رو اکثرا توی زمین هایی می ساختند که اکثرا کفش خاک بود و بارش باران از گل و لای پر میشد. سردی هوا باعث وازوکانستریکشن و میکروسیرکولیشن عروق پا که معمولا توی آب بود میشد که این وضعیت خون رسانی رو کم می کرد و باعث ایسکمی بافتی میشد. در ادامه تداوم رطوبت باعث تورم بافت میشد. این وضعیت گزگز و درد سوزنی ایجاد می کرد و نبود بهداشت بعدا باعث عفونت شدید میشد که گاهی مجبور میشدن پا رو قطع کنند. بنابراین اونها حتی مرگ رو به زجر کشیدن ترجیح میدادن.
به دلیل بیماری trench foot یا پای خندقی
سنگر ها رو اکثرا توی زمین هایی می ساختند که اکثرا کفش خاک بود و بارش باران از گل و لای پر میشد. سردی هوا باعث وازوکانستریکشن و میکروسیرکولیشن عروق پا که معمولا توی آب بود میشد که این وضعیت خون رسانی رو کم می کرد و باعث ایسکمی بافتی میشد. در ادامه تداوم رطوبت باعث تورم بافت میشد. این وضعیت گزگز و درد سوزنی ایجاد می کرد و نبود بهداشت بعدا باعث عفونت شدید میشد که گاهی مجبور میشدن پا رو قطع کنند. بنابراین اونها حتی مرگ رو به زجر کشیدن ترجیح میدادن.
در مسیر مردیت گری شدن🩺
شماهم برای کنکورتون تارگت کردید اون کفش و لباسی که باهاش بیشترین ترازو آوردید برای کنکور بپوشید یا من فقط سایکو بودم؟🦖
نه تنها کنکور و بلکه در کل زندگیم اگر توی امتحانی نمره خوب بیارم برای امتحانات بعدی همون مانتو و شلوار رو می پوشم 😭
انگار شانس میارن!
وای یاد خاطرات بچگیم افتادم؛ من یه جامدادی داشتم (هنوزم هم دارمش)، که این رو برای هر امتحانی که توی زندگیم داشتم با خودم می بردم! Lucky charm من بود 😭
انگار شانس میارن!
وای یاد خاطرات بچگیم افتادم؛ من یه جامدادی داشتم (هنوزم هم دارمش)، که این رو برای هر امتحانی که توی زندگیم داشتم با خودم می بردم! Lucky charm من بود 😭
ترم سوم زمانی که دانشگاه حضوری بود؛ مهم ترین عاملی که باعث شد واحد سر و گردن به خوبی برام بگذره این بود که هفته ای دو بار با دوستان می رفتیم موزه آناتومی و از مسئول موزه مولاژ و استخوان جمجمه قرض می گرفتیم و با همدیگر نام گذاری می کردیم. وقتی که خیلی سخت بود از استاد می پرسیدیم.
˹ Med & Mind ˼
Photo
از این عکس های نام گذاری شده خیلی با دوستان درست می کردیم 😭
Forwarded from ⁺ 〭 𝅄 mailbox °.
سلام وقت بخیر
شما به عنوان یک دانشجو پزشکی، پشیمون نیستید از اینکه پزشکی میخونید؟ بخاطر افزایش ظرفیت پزشکی نگران آینده نیستید؟ اصلا میتونن به کلاسی با جمعیت زیاد درس بدن؟ یا توی بالین کار بدن؟
بنظرتون با این افزایش ظرفیت بازم پزشکی ارزشش رو داره که بخونی براش؟
شما به عنوان یک دانشجو پزشکی، پشیمون نیستید از اینکه پزشکی میخونید؟ بخاطر افزایش ظرفیت پزشکی نگران آینده نیستید؟ اصلا میتونن به کلاسی با جمعیت زیاد درس بدن؟ یا توی بالین کار بدن؟
بنظرتون با این افزایش ظرفیت بازم پزشکی ارزشش رو داره که بخونی براش؟
شما به عنوان فردی که باید برای آینده اش تصمیم بگیره حق پرسیدن این سوالات رو دارید، اما جواب هر کسی با فرد دیگه ای تفاوت داره و نهایتا این خودتون هستید که باید انتخاب کنید. من از دیدگاه خودم به تک تک این سوالات اینجا جواب میدم:
⁺ 〭 𝅄 mailbox °.
پشیمون نیستید از اینکه پزشکی میخونید؟
خیر. هر انسانی باید توی زندگیش یه مسیر رو انتخاب کنه و برای جامعه مفید باشه. در نهایت وقتی که پیر شد به گذشته نگاه کنه و به دستاورد هاش افتخار کنه و اینکه عمرش رو هدر نداده، این مسیری هست که من انتخاب کردم.
⁺ 〭 𝅄 mailbox °.
بخاطر افزایش ظرفیت پزشکی نگران آینده نیستید؟
همینطور که مستحضرید، ما توی ایران زندگی می کنیم و برنامه ریزی آینده اینجا چیزی جز رویاپردازی نیست. من بچگیم برای چهل سالگیم هم برنامه داشتم ولی الان حتی نمی دونم هفته های آینده چی میشه، شاید جنگ شد و همه چیز نابود شد. کی می دونه؟ شما نمی تونی حتی فردا رو پیش بینی کنی. ما هم نمی دونیم وزرات بهداشت در آینده چه برنامه ای برای این حجم از پزشک داره، پس الان نمی تونیم بگیم اتفاق خوشایندی هست یا واقعا تاسف برانگیز و ناامید کننده. من سعی می کنم نگران آینده نباشم تا حداقل به روح و روان خودم آسیبی وارد نشه. این تنها کاریه که از دستم بر میاد، اگر خودم رو نگران کنم هیچ کاری درست نمیشه و فقط به خودم آسیب زدم.