امروز وقتی از دانشگاه خارج شدم یادم امد که جزوه ۱۸ برگه ای خلاصه رو توی مرکز آزمون جا گذاشتم. حالا باید دوباره می رفتم و بر می گشتم یعنی برای این جزوه یک مسیر ۲۰ دقیقه ای رو دو پیاده روی کنم. یکم تصمیم گیری سخت بود ولی تهش تصمیم گرفتم دوباره پرینتش کنم:

اگر قیمت هر برگه A4 حدود ۲۰۰۰ تومن باشه. برای این رفت و آمد باید حدود ۲۰۰ کیلو کالری انرژی مصرف کنم، انرژی غذا ها رو یادم نمیومد ولی با خودم گفتم حتما قیمت غذایی که ۲۰۰ کیلو کالری انرژی داره از ۳۶۰۰۰ تومن بیشتره پس ارزش نداره برگردم.

نمره سر و گردن بالاخره بعد از چندین ماه وارد شد و باور نمی کنید چقدر خوشحالم!!
این درس ترم قبل بلای جان من بود 😭
اینقدر سخت بود که مطمئن بودم میفتم. حجم جزوه هم انصافاً خیلی زیاد بود. ۷۰٪ وقتم رو بهش اختصاص می دادم ولی بازم ناامید بودم و به یه نمره قابل قبول فکر نمی کردم و فقط پاس شدن برام مهم بود. شبها خواب می‌دیدم استاد گردن یک فیل رو باز کرده و داره عناصر داخلش رو از من می پرسه و ای کاش رگ و اعصاب واقعی بودن، بلکه سیم های رنگی بودن! روز امتحان عملی اینقدر حالم بد بود و بی دقت بودم که 'mylohyoid groove' رو نوشتم
🗿'mandibular line'

خلاصه ترم سوم که میگن سخت ترین ترم علوم پایه هست، امروز پرونده اش بسته شد :)

یادش بخیر، شبی که شاخه های ساب کلاوین رو قاطی کرده بودم رو هیچ وقت یادم نمیره... شاخه های ansa cervicalis رو صد بار روی تخته نوشتم.

دانشجوی وزارت بهداشت بودن واقعا سخته. برای تعویق امتحانات بازه زمانی ۱۳-۱۸ تیر اولا که با دو روز تاخیر اعلام کرد و دوما خبری که اعلام شد برنامه نبود بلکه بلاتکلیفی خودش رو اعلام کرد. یه برنامه مشخص به همه دانشگاه نداد و گفت نمی دونم هر دانشگاهی خودش برای این بازه تصمیم بگیره و همه چیز قاطی شد.
بعضی دانشگاه ها تا ۲۰ ام لغو کردن، بعضی دانشگاه ها هم فقط تاریخ امتحانات اون هفته رو تغییر دادن ولی دانشگاه ما فقط امتحانات دو روز ۱۶-۱۸ رو لغو کرد... واقعا عالیه.

وزارت علوم بلافاصله اعلام کرد امتحانات یک هفته کنسله، حتی با وجود اینکه امتحانات دانشگاه های وزارت علوم مجازی اند!!!

من فقط یه هفته تعویق می خواستم که از حجم فشردگی امتحانات کم بشه 😭

هر وقت غمگین شدی به این فکر کن که مهره C6 گردنت داره با خوشحالی سختی ها رو تحمل می کنه تا تو بتونی سرت رو بالا بگیری :)))

آیا هوش مصنوعی جای پزشکان رو می گیره؟ شاید در آینده بتونه به تشخیص کمک کنه ولی نباید بهش اعتماد کرد، حتی یک اشتباه کوچک می تونه زندگی یک عزیز رو به خطر بیندازه.

دغدغه جدید شب امتحان آناتومی گوارش:

برنامه امتحانی پایان ترم :)
تا دیروز هم پشت سر هم میان ترم داشتم.

یه فریم از زندگی دانشجوی پزشکی:

این تیر، تیر آخر است. اگر از این تیر زنده بیرون بیام دیگه هیچ تیر ماهی نمیتونه من رو از پا در بیاره!
به پشتوانه شانس و شب زنده داری با جن اتاق شاید زنده بمانم. البته امیدوارم...

اون وقت دانش آموز ها میگن زندگی کنکوری سخته :)
من چند ساله که هر روز دارم مثل یه کنکوری زندگی میکنم.

فعلا دانشگاه تصمیم گرفته امتحان ۱۷ ام و ۲۰ ام رو به تعویق بندازه، شاید بتونم یکم نفس بکشم.

منطقی ترین تصمیمی که گرفتم این بود که دی به بیانیه های دانشجویی توجه نکردم و جز ۵٪ بودم که امتحانات ترم قبل رو شرکت کردن، در غیر این صورت تا آخر مرداد این برنامه ادامه داشت و من قطعا تا آخر مرداد نمی تونستم پشت سر هم امتحان بدم. واقعا در توانم نیست.

چه بیمارستان و چه جاهای دیگه... در کل انگار که یه طلسم وجود داره و اون اینکه هر چی که خوبه برای دیگرانه.

حداقل بعضی هاشون فاصله دارند :)

واقعا اساتید دروس عمومی رو درک نمی‌کنم. طرف حتی حاضر نشد ده صفحه از کتاب ۳۰۰ صفحه ای که یک چهارمش رو هم کامل تدریس نکرده و حتی یک جمله از این کتاب توی آینده شغلی ما نقشی نداره، کم کنه!!
«روزنامه طور بخونید تموم میشه.» خب، من حتی اگر هر صفحه رو توی دو دقیقه بخونم که سریع ترین حالت ممکنه، بازم ده ساعت طول می‌کشه تا یک دور کامل خونده باشم :/

امتحان ۱۵ ام هم به تعویق افتاد.

داشتم بابت اینکه فرداهم باید درس بخونم غر می‌زدم تا اینکه یه ویدئو اومد تو اکسپلورم با این متن: اَگر فرصت درس خوندن داری ازش استفاده کن. توی کشور من دخترا فقط آرزوی پشت میز نشستن و یاد گرفتن رو دارن.