یکی از باحال ترین variation هایی که تا حالا خوندم اینکه کتاب ها تکست معمولا تعداد شاخه های شریان های perforating مغز (مسئول خون رسانی هسته های مغز) رو بین ۶-۱۰ می نویسن ولی طبق گفته استاد افتخار که تشریح های زیادی انجام دادند در ایرانی ها تا ۱۶-۲۰ تا شاخه هم دیده شده.

اتفاقا "شیستوزوما" لاکچری ترین و زیباترین اسم انگلی بود که من تاحالا شنیده بودم 😭

از بین همه فیلم هایی که از دانشگاه توی حافظه گوشیم داشتم بخش هایی رو انتخاب و ادیت کردم. می دونم دانشگاهمون قشنگ نیست ولی... نتیجه قابل قبوله ^^

از هر بهانه ای برای شاد بودن دریغ نکنید، خیلی مهمه که مراقب سلامت روانتون باشید. خصوصا این روزها... 🫠

اگر حساس هستید باز نکنید:
فراموش نکنید که ما این همه درس نمی خونیم که یادبگیریم چطور غذای کرم ها بشیم.

ببخشید شما به "پیرزنیت" مبتلا هستید.

پ.ن: پسوند -یت (itis) نشانه التهاب داشتن هست.

دانشجوی پزشکی core:

بعد از سه ماه از زندگی بدون امتحان بالاخره حالا در باتلاق امتحانات گیر افتادیم. مسئله امتحان دادن نیست، مشکل اینجاست که خیلی زیادن... خیلی خیلی زیاد .‌‌‌.. 😂

فردا میان ترم ۲ از ۴

ولی زندگی جریان داره، حتی توی روز های امتحان.

بدشناسی امروز:
قبل از شروع امتحان یه سیستم پیدا کردم و دیدم کیبوردش کار نمیکنه، خیلی برام عجیب بود چون اولین بار بود که کیبورد سیستم های مرکز آزمون کار نکنه ! یه سیستم دیگه پیدا کردم، بغل دستیم یه دختر جدید بود که زیاد با سیستم آشنا نبود. چون جمعیت رشته پزشکی زیاده و افراد از ترم های مختلف یه درس رو بر میدارن، دیدن چهره جدید اصلا عجیب نیست. بهش سلام کردم و خب خیلی پر انرژی به نظر می رسید و بهم لبخند زدیم. خلاصه امتحان شروع شد و حین امتحان دادن بودم که مراقب ها امدن و بردنش، ظاهرا داشت تقلب می کرد و جای فرد دیگه ای امتحان میداد. مراقب ها حتی به من هم شک کردن و کارت دانشجوییم رو چک کردن فقط چون بهش سلام کرده بودم :/

Impossible mission:
امروز ساعت ۱۲ اولین امتحان پایان ترم من بود. حجم جزوه حدود ۷۰ صفحه بود، از ساعت ۷ صبح تا ساعت ۱۱:۳۰ دو دور مرور کردم. احساس می کنم سرعت خواندنم خیلی زیاد شده. رفتم دانشگاه ولی نگهبان گفت از امروز قانون جدید اینکه ماشین شخصی متفرقه (به جز اساتید، کارمند ها و دانشجو های خوابگاهی که خوابگاهشون داخل دانشگاهه) حق ورود به دانشگاه رو ندارن و من فقط ۵ دقیقه تا شروع امتحانم باقی مونده بود و نتونستم نگهبان رو متقاعد کنم. خلاصه گوشی و وسایلم رو توی ماشین بابام رها کردم، چون توی سالن جایی برای نگهداریشون نیست (😭). توی گرمای ظهر شروع کردم به دویدن تا به سالن امتحان برسم (پیاده روی تا اونجا حدود ۲۰ دقیقه طول می کشید 😂). وسط راه یه دختر مهربان (نجات دهنده 😭) امد و گفت "می خوای برسونمت؟" خلاصه فرشته خانم من رو به سالن ازمون رسوند، چند دقیقه قبل از امتحان رسیدم و همه سیستم ها پر شده بود. سه طبقه ساختمان رو طی کردم تا بالاخره توی سالن ۵ یه صندلی خالی بود. خلاصه امتحان به خوبی تموم شد و با اینکه فکر می کردم آفتاب اطلاعات ذهنم رو تبخیر کرده ۱۷ شدم...

زندگی بسی هیجان انگیزی دارم... امیدوارم کنکوری ها انگیزه بگیرند :)))

خیلی جالبه که هر بار ویدیو مسابقه لاک پشت و خرگوش میبینم، همیشه لاک پشت برنده میشه. مهم این نیست که چقدر سریعتر از حریفت هستی، مهم اینکه روی هدفت متمرکز باشی و استمرار داشته باشی.

دلیلش برای اینکه یک راننده اسنپ وقتی وارد دانشگاه شده سرقت انجام داده :)))