نمره باکتری شناسی خیلی بد شد ولی اصلا خودم رو سرزنش نمی کنم چون توی این شرایط درس خوندم. جالب اینجاست که قبلا توی گروه "انتقال تجربه" یه عده سال بالایی توصیه هایی برای بقیه نوشتند. یکی از این توصیه ها این بود که مطالب فلان استاد رو حذف کنین چون خیلی سخت سوال میده و نمی تونین جواب بدین.

مطالب این استاد کدوم بخشه؟ مایکوباکتریوم ها (عامل سل و جذام) انتروباکتریاسه ها (ای کلای، طاعون و...)
انتروباکتریاسه ها یه جورایی ستون باکتری ها بیماری زای پزشکی اند!! اینها رو حذف کنی که اصلا اسمت رو نمیشه گذاشت "پزشک" !

کل حجم رو با اینکه خیلی زیاد بود، حدود ۳۰۰ و چند صفحه، خوندم. به نمره ام افتخار نمی کنم ولی حداقل چیزی حذف نکردم.

جایی که دوست دارم از نزدیک ببینم پارت ۲:
موزه آناتومی
همه مجسمه های اینجا انسان های شریفی هستند که اجساد خود را به موزه اهدا کردن و با رنگ آمیزی و تکنیک plastination که در سال ۱۹۷۷ توسط آناتومیست Gunther von Hagens به هدف نگهداری از بافت های انسانی برای اهداف درسی و پژوهشی ابدا شد.
@msincre

ترسناک ترین تئوری این موزه:
اجسادی که به موزه اهدا شده حداکثر باید ۲ روز بعد از مرگ باشد نه بیشتر! بیشتر این اجساد چینی اند و ممکن است به قتل رسیده باشند و بدن آنها فروخته شده باشد.

جسد زن باردار همراه با جنین در شکم:
برخی می گویند که این زن باردار به قتل رسیده است. داستان از این قرار هست که کسی هویت اهدا کننده این جسد را نمی دانست برای همین هویت او را به یک زن باردار که گم شده بود ارتباط می دهند.

یه نکته جالب یاد گرفتم:
قشر بینایی (visual cortex) چند بخشه و هر بخش مسئول کاری هست. مثلا بخش v8 مربوط به درک رنگ هاست و در آسیب مغزی اگر این ناحیه دچار آسیب یا ایسکمی بشه فرد دنیا رو سیاه و سفید می بینه 🌚
#کلینیکال

زیبا بود 🫠

من واقعا نوروفیزیولوژی رو دوست دارم.

بی رحمی دنیا هر روز یه روی دیگه اش رو بهم نشون میده.

دیشب داشتم یه مطلب می خوندم نوشته بود وقتی که دانشمندان می خواستند مقادیر جذب و دفع مینرال ها رو بدست بیارن به دلیل امکانات آزمایشگاهی کم دست به کارهای غیر انسانی می زدن. مثلا برای اندازه گیری مقدار مس دفع شده از ادرار به بچه های یتیم رادیوایزوتوپ اون عنصر رو می دادن و اون بچه ها رو ماه ها در شرایط و با مقادیر مختلف آزمایش می کردن و اونها در آینده سرطان گرفتند و جونشون رو از دست دادن 💔

@msincre

‏امروز بیشتر از همیشه از عمق درماندگی و بیچارگی گریه کردم.

امروز رفتیم بیرون. بعد رفتم سوپر مارکت سس مایونز بخرم. طبق معمول شیشه سس همیشگی رو برداشتم ولی دیدم قیمتش حدود ۴۵۰،۰۰۰ تومن بود. گذاشتم سر جاش و عصبی امدم بیرون. من برای یه شیشه سس اینقدر پول زور نمیدم. نمیفهمم چطور بعضی مردم اینقدر زود عادت می کنن.

یا زمان برای من متوقف شده یا واقعا اینجوریه... احساس می کنم این روزها وایب روزهای اواسط دی رو میده.