هنوز این خبر باورپذیرتر از اخبار "امروز و فردا وصل می شود..." که امثال زومیت و سایت های داخلی می نویسن.

به نظرم کاش حداقل یه روز به احترام جان باخته ها عزای عمومی اعلام میشد. به مردم اجازه عزاداری برای عزیزان از دست رفته داده میشد. ولی بیخیال... اونها نیازی به این مراسمات نمادین ندارن، یادشون توی دلهای ما تا ابد باقی می مونه :))))

و امتحانات بی رحمانه شروع شدند.
بدون اینکه فرصت تجزیه و تحلیل اینکه چی داره سرت میاد بهت بدن ازت می خوان توی این مدت مثل یه آدم عادی که شرایط عادی داشته درست رو خونده باشی.

بیخیال... یکم از تجربه ام براتون بگم چون تنها کاری که می تونیم برای هم انجام بدیم کمک به همدیگر هست:

اگر‌ امتحان سر و گردن دارید یا در آینده خواهید داشت کتاب آناتومی گری خیلی خوب عروق و اعصاب رو آموزش داده حتی از جزوه استاد بهتر.
عضلات رو هم با برنامه learning anatomy تمرین کنید.
#درسی

واضحه که منظورشون از شرایط اضطراری جنگه. توی شرایط اضطراری دغدغه مردم زنده موندنه نه کلاس درس‌‌‌...

ولی دارن به هر شرایطی فکر می کنن... 🫠

راستی امتحان گردن:
نمره ام از اونی که انتطار داشتم کمتر شد ولی خودم رو سرزنش نمی کنم. همینکه توی این شرایط هنوز توان درس خوندن دارم خوبه.

امروز ۶ ساعت برق نداشتیم، کابل های برق رو دزدیده بودن. از خواب بیدار شدیم دیدم نه برق داریم و نه اینترنت ... وضعیت خیلی ترسناکی بود.
از این افزایش جرم و جنایت خیلی می ترسم.

بچه ها، دولینگو توی این چند هفته استریکم رو نگه داشته 😳🫠

این وسط دولینگو حواسش بهمون بود :)))

راستی، این مطلب جالب هم براتون پیدا کردم. میگه سعی کنید با دست غیرغالبتون مسواک بزنید چون باعث میشه سیناپس های جدیدی توی مغزتون شکل بگیره و این نوروپلاستیسیته و انعطاف پذیری شناختی رو افزایش میده. اینها دو تا مفهوم جدا هستند. نوروپلاستیسیته یعنی توانایی مغز برای تقویت یا ایجاد سیناپس های بیشتر برای افزایش یادگیری، سازگاری یا ترمیم آسیب و افزایش انعطاف پذیری شناختی معلول افزایش نوروپلاستیسیته هست که به کارکرد های اجرایی مغز کمک می کنه.

من از بچگی سعی دارم با هر دو تا دستم بنویسم و با تمرین و تکرار می تونم با دست غیرغالبم بنویسم، اگرچه بازم به خوبی دست غالب نیست ولی از همون موقع فهمیدم خوبه که از هر دو تا نیمکره کار کشید.

۵ مرحله کنار امدن با غم:
۱. انکار: اول باور اینکه چنین اتفاقی افتاده سخته.
۲. خشم: واکنش در برابر یه اتفاق ناگوار؟ عصبانی شدن.
۳. چانه زدن: "ای کاش یه راه دیگه بود..."
۴. افسردگی: وقتی که هیچ چیزی نمی تونه چیزی که اتفاق افتاده رو تغییر بده و آدم احساس ناتوانی و عجز می کنه.
۵. پذیرش: بنی آدم بنی عادت است. وقتی زیاد توی یه محیط با بوی بد باشه (مثل ماهی فروشی) بینی به بو بد بی حس میشه، من در مورد بو ها صحبت نمی کنم.

@msincre

این جالب بود. زندگی به دو قسمت تقسیم میشه و انگار یه بعد دیگه به شخصیت آدم ها اضافه میشه.

یه چیزی این وسط عجیبه... چرا اینترنت مودم های خانگی هنوز به خوبی سیمکارت نیست؟ می دونید انگار سطح سیمکارت به ۳ رسیده ولی مودم های خانگی هنوز روی ۶-۷ گیر کرده.

چرا اپراتور ها سیاست ها متفاوتی دارن؟؟

دیشب یه ساعت قبل از خواب با چت جی پی تی صحبت کردم. ازش خواستم بی طرفانه و کاملا بر حسب منابع موثق و اتفاقات عینی که رخ داده و شواهد تاریخی برام تعریف کنه که چیشد که به اینجا رسیدیم. یه سری گره هایی توی ذهنم بود که باز شد. فهمیدم تاریخ خیلی پیچیدست ولی هر چشم بازی می تونه بفهمه که حق با مردمه.

اگر شما هم پرسیدید یادتون باشه از قاجار شروع کنین، تیکه های اصلی پازل از اونجا شروع شد و کم کم عوض شد و شکل گرفت.

حوادث تاریخی نیازی به پذیرفته شدن و اقناع ندارن بلکه هر کسی باید خودش تحقیق کنه تا به جواب هاش برسه. می دونی تاریخ به سادگی یه قصه نیست، یه اقیانوسه عظیمه تو باید درش غرق بشی تا بتونی بفهمیش. چند تا قانون داریم:
اول باید مدت زمان زیادی از حوادث تاریخی بگذره تا اونها رو تاریخی محسوب کنیم. مثلا ۸۰ سال، تا یه دید کلی نسبت بهشون داشته باشیم.
دوم اینکه افراد از زاویه دید های مختلف یه واقعه رو بیان می کنن، پس برای همینکه باید از منابع موثق که جانب داری نداشتن استفاده کنیم.
مثل این می مونه:
تو داری شبکه مستند نگاه می کنی، مستند در مورد حیوانات گیاه خواره و بعد از اول مستند یه حیوان گیاه خوار رو دنبال می کنی ولی تهش یه شیر شکارش می کنه و تو ناراحت میشی. حالا فرض کن اینبار مستند در مورد زندگی حیوانات گوشت خوار بوده، اینبار از زاویه دید شیر می بینی که یه آهو رو شکار کرده. اینبار تو خوشحال میشی.

با حرکت دانشگاه علوم پزشکی آبادان بقیه هم سعی دارن امتحانات رو مجازی کنن.

کاش دروس عمومی مجازی میشد.