یکی از بچه های فامیلمون سرعت رشد جسمیش از سرعت رشد مغزیش بیشتره و الان نزدیک به ۶ سال داره و هنوز صحبت نمی کنه و شبیه بچه های ۲-۳ ساله است. چیزی که برام عجیبه اینکه چند دکتر تشخیص دادن که این بچه اوتیسم داره ولی یک دکتر در تهران تشخیص داده که اوتیسم نیست و این خانواده حدود یک ساله که هر ماه میرن تهران تا دکتر بچه رو ویزیت کنه و داروهاش رو تمدید کنه و جالب اینجاست که این بچه هیچ تغییری نمی کنه... این قضیه خیلی برام عجیبه. فکر می کنم یا این دکتر داره به خاطر پول بهشون دروغ میگه یا اینکه من اشتباه می کنم و قراره یه روز زحماتشون نتیجه بده.

"من شب و روز درس می خونم تا پشت کنکور نمونم 😔"

این آهنگ رو بفرستید برای دوستان کنکوری و بگید بزارن برای آلارم، بدون شک بیدار میشن.

اگر چند روز مراکز دولتی تعطیل شوند، گزینش رشته های مصاحبه دار به تعویق میفته و در نتیجه دیرتر به سنجش اطلاع رسانی می کنن و در نهایت باعث به تعویق افتادن نتیجه کنکور میشه. ترم اول کلاس های فشرده و تا ۸ شب در انتظارمونه 😔

امیدوارم این اتفاق نیفته...

اینقدر نتایج دیر میاد که انگار خودم آینده رو خوندم و می دونم چی و کجا قبول میشم و دارم خودم رو توش تصور می کنم، فقط منتظرم اون عبارت لعنتی سبز قبولی رو روی صفحه ببینم. حداقل تکلیفم با خودم مشخص باشه، نه؟ بگم اوکی دیگه الان واقعیت داره و دیگه خیال بافی نمی کنم.

توی گروه دانشجویی، دانشجو هایی که یه درس رو افتادن و می خوان با ورودی جدید بردارن هی می پرسن "کسی (رشته) ۴۰۳ هست؟" خیلی جالبه که هنوز نمی دونن نتایج نیومده و بچه های ۴۰۳ نه تنها هنوز خودشون رو نمیشناسن، بلکه عضو گروه دانشگاه هم نیستن چون نمی دونن کدوم رو قبول میشن...
ولی خب، طفلکی ها گناهی ندارن برای دوره خودشون نتایج کنکور قبل از اواسط مهر آمده بود.

اکتبر ماه مورد علاقه منه، آب و هوای پاییزی معتدلش، زمین پر از برگ های خشک و زرد میشه، نسیم های خنک و ملایمش، هالووین باحالش و فیلم های ترسناک جدیدی که اکران میشن، بارون ها پاییزی قشنگش و آخرش هم با تولد من تموم میشه.

دارو های این بچه قرار بود از کشوری که خریداری کردن به ایران ارسال بشه و به خاطر وضعیت موجود به تاخیر افتاد :)))

دوستان هیچ وقت یه سری چیزها رو آنلاین نخرید. بد نبود ولی اونطوری هم که تصور می کردم نبود.

نمی دونم بچه هایی که دوست دارن با هایلایتر کل جملات کتاب رو رنگ کنند چجوری درس می خونن. خیلی رو مخه واقعا!!

انگار نتایج جمعه آینده میاد ولی انگار این هفته برخلاف هفته های دیگه قراره برای من دیرتر بگذره :)))

برای همین می گفتند برید بینایی ؟!
تا اون موقع اصلا زنده می مونیم :(

موضوعی که می خوام در موردش براتون بگم اینکه:
اگر خدایی نکرده ناتوانی جسمی دارید هیچ وقت توی دانشگاه جار نزنید!!

قضیه از این قراره که من یه دوست داشتم که پرستاری می خوند. ایشون دوربین بود و نزدیک رو درست نمی دید ولی به لطف عینک می تونست تا حدی ببینه. مشکل از اونجایی شروع شد که توی امتحانات ترم دانشگاه که با سیستم برگزار میشدن ایشون جملات سوال رو به زحمت می دید. از حق نمی گذرم که فونت سیستم کمی ریز بود. به لطف مسئولین فونت رو براش تا حداکثر افزایش دادن و زمان امتحان رو براش دو برابر در نظر گرفتند. ولی ایشون راضی نمیشد. چون توی دوره مدرسه همیشه با شیوه خاصی ازش امتحان می گرفتن، مثلا براش هر یک سوال رو روی یک برگه a4 چاپ می کردن و جدا از بقیه بچه ها امتحان می داد و گاهی یکی متن سوال ها رو براش می خوند. ایشون انتظار داشت به همون روشی که قبلا بهش عادت داشته دانشگاه براش به کار ببره، که ممکن نبود. متاسفانه این مسئله رو زیادی شلوغش کرد و والدینش جاهای مختلفی پیگیر شدند و اصرار داشتند با ذره بین و چاپ دونه دونه سوال و با کمک همراه و... ازش امتحان بگیرن. دانشگاه نه تنها قبول نکرد بلکه اون رو از ادامه اون رشته منع کرد. چرا؟؟ چون با پیگیری اونها دانشگاه به این باور رسید که مشکل اون انگار خیلی جدیه و نمی تونه در آینده یه پرستار خوبی بشه و با جون آدمیزاد بازی کنه. بنابراین دانشگاه نامه ای به شورا فرستاد و شورا هم سریع قبول کرد که منع از تحصیل بشه :)) به همین راحتی همه چیز براش تموم شد. الان واقعا ازش خبر ندارم ولی حدس می‌زنم که احتمال داره در حال تحصیل در رشته غیر از علوم پزشکی باشه.

یه مثال هم از تبعیض جنسیتی اساتید بگم براتون:

ببینید دوستان شاید خیلی از بچه ها با این عقیده میان دانشگاه که استاد شبیه معلمه دبیرستان/استاد کنکوره ولی اسمش متفاوته، رئیس دانشکده/دانشگاه شبیه مدیر مدرسه است ولی فقط اینجا اسمش متفاوته... در حالی که اینها کااااملا متفاوت اند و تفاوت هاشون توضیح دادنی نیست و خودتون باید تجربه کنید. ما یه سری رفتارهایی رو که توی دبیرستان انجام می دادیم رو توی دانشگاه باید ترک کنیم، چون این دو محیط اصلا شبیه به هم نیستند.
ترم اول استاد میکروب شناسی خیلی سخت‌گیر بود. یه روز گوشی یکی از پسرها توی کلاس زنگ خورد و استاد عصبانی شد و گفت "مگه من نگفتم که سر کلاس گوشی هاتون رو خاموش کنید؟" پسر گفت که مامانشه و باید جواب بده، پس میره بیرون سریع جواب میده و بر می گرده ولی استاد گفت که اگه پاش رو از در بزاره بیرون خودش رو افتاده فرض کنه. بچه ها همه اصرار کردند که پسر بیخیال بشه ولی اون گوش نکرد و رفت بیرون. کمتر از ۵ دقیقه برگشت و استاد گفت چرا داری میای داخل؟ تو دیگه دانشجو لین کلاس نیستی، آخر کلاس هم یه پسره داشت می خندید و استاد به اون هم گفت تو هم دیگه دانشجوی این کلاس نیستی. همین باعث شد که ما کلییی از اون استاد بترسیم.
یه روز با همین استاد رفتیم آزمایشگاه باکتری بکاریم. بعد استاد خیلی تاکید داشت که نظم داشته باشیم. من خیلی رندوم باکتری هایی که برای تست واکسن بودن رو توی ظرف آگار معمولی و باکتری های اشتباهی رو توی ظرف بلاد آگار کاشتم. وقتی به اشتباهم پی بردم به هیچ کس نگفتم، اولش خیلی ترسیدم ولی بعد با خودم گفتم ایرادی نداره استاد که نمیاد بزاره زیر میکروسکوپ بفهمه که من اشتباه کاشتم پس هیچی نمیگم و به خوبی تموم میشه، ولی یه همکلاسیم که اصلا تا حالا باهاش حرف هم نزده بودم داشت من رو دید میزد. آزمایش تموم شد و داشتیم ظرف ها رو به استاد می دادیم استاد ناخودآگاه حدس زد که جواب آزمایش من متفاوته، بهم گفت باکتری های تست واکسن رو که درست کاشتی و من هم داشتم قسم می خوردم که بله و از ترس صدام و دست و پام می لرزید، همون دختره یهو پیداش شد و به استاد گفت این دروغ میگه. شاید باورتون نشه ولی اون لحظه تمام نفرت های دنیا توی قلبم جمع شد و داشتم توی ذهنم بهش فحش می دادم که اصلا به تو چه که من اشتباه کردم!! مگه من به تو بدی کردم که داری زیر آب من رو میزنی؟؟ (خلاصه تا وقتی که انصراف دادم با اون دختره قهر بودم)
خلاصه... من خودم رو افتاده در نظر گرفتم و با همون صدام و حالتم شروع کردم به التماس کردن استاد که ببخشید من حواسم نبود و ...
با کمال تعجب استاد یه لحظه آروم شد، اخماش باز شد و گفت "ایرادی نداره، پیش میاد." و من واااقعا مات و مبهوت شده بودم. گفتم الانه که من رو بندازه یا کم بیاره یا دعوام کنه که آگار ها رو هدر دادم ولی هیچی نگفت! همون استاد چند روز بعد که داشتم با دوستم پیاده می رفتم با ماشینش بهمون نزدیک شد خیلی خوش رو بهمون گفت "خوبید بچه ها؟ می خواید برسونمتون؟" و اون روز که من فهمیدم شاید اینها به خاطر دختر بودنم بود یا چی؟؟

به این اشاره نکردین که حتی به بچه اول میگن باید دقیقا اونجوری که ما می خوایم باشی تا خواهر و برادرت ازت الگو بگیرن. اون فشاری که روی بچه اول میارن روی بچه های دیگه نیست. میگن: "تو الگو خوبی نیستی" یا "وای چرا اینکارو کردی الان اون هم یاد می گیره دیگه به من گوش نمیده."

چه خبره!! دو تا کنکور و درسهای یازدهم رو ثبت نام کنی نزدیک ۱.۵ تومن میشه !!

کلاس ها جبرانی یعنی تا 6 بعد از ظهر و حتی روزهای پنج شنبه هم کلاس خواهیم داشت.
طولانی تر شدن ترم هم یعنی احتمالا فرجه قبل از امتحانات ترم نداریم.

*بعد از تموم شدن ترم حدودا 2 هفته وقت میدن که برای امتحانات ترم بخونیم ولی اینجور که به نظر میاد انگار فرجه ای نخواهیم داشت.
** با این اوضاع نیم سال دوم قبول شدن خیلی بهتر از نیم سال اوله.

اینقدر در انتظار نتایج بودن هم خوب نیست، شبها خواب امدن نتایج رو میبینم 😔

یکم برام عجیبه. من امسال که زیست می خوندم توی کتاب آیکیو به صورت یه نکته بود که می گفت ما رناهای ریزی داریم که توی تنظیم بیان ژن نقش دارن، ولی چرا این رناها امسال کشف شدن؟؟

+کار این مدل رناهای کوچیک ویرایش بعد از رونویسیه که با رناهای کوچیکی که باهاشون اشنا بودیم فرق دارند.

۱ آبان کلاس ورودی های ۴۰۳ به روایت تصویر:
+ باز از قبول نشدن بهتره.