می دونستید LA برای خیلی ها لس آنجلسه ولی برای دانشجو های پزشکی لینولئیک اسیده؟

واقعا بدون شرح:

این دلیل اصلی اینکه من سر کلاس اصلا صحبت نمی کنم یعنی هیچ سوالی رو حتی اگر بلد باشم جواب نمیدم. چون نمی خوام توی مرکز توجه باشم. نمی خوام دشمن فرضی یه عده که هیچ کاری در حقشون نکردم باشم.
بچه ها شاید باور نکنید ولی این خود قانون اول کتاب 48 قانون قدرته:
Rule 1: never outshine the master
یعنی هیچ وقت سعی نکنید خودتون رو توی یه جمع از بقیه بهتر نشون بدید چون اونها احساس خطر می کنن و بعد سعی میکنن جور دیگه ای بهت آسیب بزنن مثلا عیب هات رو پخش کنن، بهت حسادت کنند، پشتت رو خالی کنن و به هر نحوی بالاخره توی این رقابت فرضی اونها برنده شوند.

البته در صورتی که برام سود داشته باشه. مثلا گاها استاد میگه هر کسی جواب بده نمره اضافه میگیره یا مثلا استاد داره درس می پرسه. در این صورت بهتره جواب بدی تا ضرر نکنی ولی در حالت عادی که هیچ سودی نداره جز اینکه یه عده با ذره بین پشت سرت راه بیفتن بهتره سکوت کنی.

بچه ها موهام داره سفید میشه و تا الان چون تعدادشون انگشت شمار بود شاخه های سفید رو قیچی می کردم ولی الان کم کم دارن زیاد میشن و این خیلی خسته کننده شده. در نظر دارم برم دکتر ولی نمی دونم چقدر می تونه موثر باشه، کسی تجربه ای در این زمینه داره؟

میتونه دلیلش استرس و کمبود ویتامین هم باشه

B12
اوکیه تو این زمینه اگه خواستی امتحان کن

می دونید استرس نقش مهمی داره، چون از وقتی پزشکی قبول شدم شروع شد. ولی اصلا نمی دونم چیکار کنم، الان دو هفته است که من استرس ندارم ولی امروز چند تا موی سفید جدید پیدا کردم 💔

فرض کن همین الان از خواب بیدار بشی و ببینی سال 91 هست. هیچ مشکل اقتصادی نداریم، آسمون آبیه و پرنده ها می خونن، مردم شادن و خیابان ها شلوغه و همه می تونن کلی خرید کنن. تو در حال دیدن انیمیشن مورد علاقت هستی و مامانت داره غذای مورد علاقت رو می پزه و منتظری تا بابات از سر کار بیاد.

اینهم دروازه ورود شما به تونل زمان:

من این رو هم خیلی دوست داشتم:

امیدوارم موفق شده باشم کمی حالتون رو با خاطرات بچگی خوب کرده باشم :))

My 2026 tbr 🍃:

اگر فرصت شد (که خیلی بعیده) کتاب vicious اثر V.e shwab رو هم بهش اضافه می کنم.
#book

واقعا عجیب تر از من کسی نیست.
یه دفتر می خرم که ویس استاد آناتومی رو توش بنویسم، یه دفتر دیگه می خرم که پاک نویس اون متن ها رو توش بنویسم، و یه دفتر دیگه هم برای اینکه خلاصه اش رو اونجا بنویسم. برای همینه اینقدر کندم و وقت کم میارم... دست خودم نیست.

بچه ها شاید بپرسید توی این شرایط چطور درس می خونی؟
اصلا نمی خونم، اصلا نمی تونم تمرکز کنم. من هم یه آدم عادی ام. ذهنم نمی تونه اورثینک نکنه. نمی تونم اخبار رو دنبال نکنم، از آینده مبهم می ترسم، از بلاتکلیفی می ترسم و...

ترم قبل اولین امتحان پایان ترممون به خاطر آب و هوا به تعویق خورد بچه ها کلی اعتراض کردن که چرا که *بوم* دو روز بعدش جنگ شد و *کل* امتحانات به تعویق افتادن، الان اصلا هیچی رو نمیشه پیش بینی کرد. از دو دقیقه بعد هم خبر نداریم ولی تنها کاری از دستمون برمیاد اینکه: ۱. خوش بین باشیم. ۲. کاری که وظیفمون هست رو سعی کنیم انجام بدیم، من می دونم که دانشجوعم و این درسها خود به خود پاس نمیشن. تویی که کنکوری هستی می دونی سرنوشتت امسال توی مشتته پس نباید رهاش کنی!