می دونید معمولا چیزی رو افزایش قیمت میدن که تقاضا براش زیاد باشه تا ضرر نکنن. الان ما توی کل ایران مگه چند درصد کتاب خون واقعی داریم ؟؟ در خوش بینانه ترین حالت ۱۰٪ کل مردم، حالا چند درصدشون به انگلیسی کتاب می خونن؟؟ 😐 خیلیییی اندک 🤏 شاید ۵٪
پس منطق پشت این افزایش قیمت ها رو من نمی فهمم.

مجموعه ای که من می خواستم بخونم مطمئنم اصلا کسانی که این کتاب رو توی ایران میشناسن تعدادشون اندازه انگشت های دست باشه! اصلا تعجب کردم که توی یکی از سایت های کتاب فروشی موجوده. حالا بعد از افزایش قیمت دلار کلی افزایش قیمت داشته، واقعا چرا؟ 😐

ما که نه کریسمس داشتیم نه یلدا در داشتن یه نوروز درست و حسابی هم شک وجود داره.
بریم به امتحاناتمون برسیم.
کاسه صبرم از حد پری گذشت، دیگه شکست

دوست داران ذرت مکزیکی ادامه مطلب را نخوانند:

از دیگر بدبختی های دانشجوی پزشکی اینکه کشت باکتری، ادرار و... را به بوی غذا تشبیه می کنن.
امروز خوندم که کلنی های باکتری سودوموناس چسبناک و لزج هست و بوی ذرت مکزیکی میده 😭
@msincre

نوع نگاهم به غذاها بعد از خوندن چنین مطالبی به قبل و بعد از خوندن اون مطلب تقسیم میشه TT

سایت edu رو باز کردم و دیدم اولین نمره این‌ترم وارد شده 🙂‍↕️
دیگه افتادیم توی روتین چک کردن اِدو و دنبال نمره گشتن ...

خب دیگه وقت استراحته :)
شما هم ببینید:

باکتری شناسی درسیه که حتی سه دور هم بخونی بازم ۶۰-۷۰٪ نمره رو می گیری 💔

من تا هفته پیش که همزمان کلاس و امتحان داشتم تایم خالی بین کلاس ها می رفتم کتابخونه و بله تعداد خیلی زیادی از ترم اولی ها اونجا بودن و همه یه درس می خوندن. شاید آدم با خودش بگه مگه یه lateral یادگرفتن چقدر سخته توی کتابخونه اینجور شلوغ شده؟! ولی یادمون باشه که خودمون هم از همین مرحله شروع کردیم، همه حق دارن از کتابخونه استفاده کنن و مقصر اونها نیستن که کمبود جا داریم.

فقط چیزی که خیلی اذیتم می کرد این بود که بعضی هاشون هنوز فرهنگ استفاده درست از کتابخونه رو نداشتن و فکر می کردن هنوز مدرسه است. کتاب و کیفشون رو روی میز و صندلی ها رها می کردن و می رفتن.
آخه چرا نمی فهمین که جا نیست و یکی می خواد اینجا بشینه 😭😭

وای من رو ببرید دکتر سیندرلا از دست دانشگاه و امتحانات دیوانه شدم 😭

یه روز استاد توی کلاس پرسید کسی می دونه ICU مخفف چیه؟ من مثل جوگیر ها بلند گفتم intensive care unite و بعد استاد گفت نهههه میشه I see you 🫵

اون لحظه می خواستم زمین شکاف برداره و برم تو زمین TT

عجیبه که از گذشته بیشتر اتفاقات منفی رو یادم مونده ولی... وقتی تازه نوشتن رو یاد گرفته بودم داستان می نوشتم. خیلی عجیب بود، مثل استعدادی که یهو در من شکوفا شد و دیگه هیچ وقت پیگیرش نشدم. فقط تا دوم دبستان می نوشتم. یه روز بعد از کلاس به معلم داستانم رو نشون دادم خیلی تشویقم کرد ولی آخرین چیزی بود که نوشتم.

احساس می کنم دلیلش برای اینکه بی ارزش می دونستم، چون سیستم آموزشی ما مشکل داره. به بچه توی دبستان میگه اگر ریاضی خوب نباشی می بازی، اگر فلان نمره ات خوب نباشه ارزشی نداری!
برای همین اون بچه دیگه درگیر این سیستم و رقابت هاش میشه و اصلا نمی فهمه که واقعا چه استعدادی داشته. البته من ریاضی و فیزیکم هم یهو توی دوره متوسطه خوب شد ولی وقتی رفتم رشته تجربی فلج شد چون بیشتر وقت رو به زیست می دادم. زبانم هم از بچگی خوب بود ولی این رو استعداد نمی دونم چون خیلی کلاس رفتم. برای همین هیچ وقت نفهمیدم استعداد واقعیم چیه اگرچه همیشه می دونستم پزشکی رو دوست دارم.
#خاطره

عبارت sym یعنی همراه
چون همراه هر عصب (چه حسی چه حرکتی) ما عصب سمپاتیک هم داریم شاید دلیل نام گذاریش این باشه.
این صرفا تئوری خودمه می تونه غلط باشه.