می دونید بزرگترین اعتراضم برای چیه؟؟
آخه این جناب (مغز) بر آناتومی ،فیزیولوژی، بیوشیمی و همه مکانیسم های ایمنی و.... بدن مسلطه ولی سر جلسه امتحان بهم کمک نمی کنه همه رو باید خودم بخونم 😒

نمی دونم الان بخوابم ۵ صبح پاشم یا تا ۱.۵ بخونم ۵.۵ پاشم.

تاس می ندازم اگه زوج بیاد تا ۱.۵ می خونم ۵.۵ پا میشم:

پس الان می‌خوابم، ۵ پا میشم.

زندگی دانشجوی پزشکی به روایت تصویر :

برای حفظ کردن انتی بیوتیک برای خودم یه بازی ساختم. اسم ها و توضیحات رو روی فلش کارت نوشتم و اگر درست جواب بدم یدونه زرشک به خودم جایزه می دم. اگر هم غلط که دیگه زرشک بی زرشک و اون کارت میره توی دسته "نابلدها" تا بالاخره به "بلد" تبدیل بشه 😔

راهکار رفع استرس:
دیدن یک قسمت تام و جری بنا بر دلایل زیر:
۱. کوتاهه (۷دقیقه) و وقت زیادی هدر نمیره
۲. با خاطرات بچگی ارتباط داره و نواحی از مغز رو فعال می کنه که غالبا منجر به یادآوری خاطرات شاد اند و هورمون شادی (سروتونین) و دوپامین ترشح می کنه.
۳. خلاصه غم بدبختی های بزرگسالی رو برای یه مدت کوتاه میشوره :))
#تجربه

اینهم مهر تایید chat gpt روی این فرضیه من:

تماشای یک چیز کوتاه مثل تام‌وجری سه ورودی کلیدی به سیستم مغز می‌دهد:

یک—بار شناختی کم است.
وقتی محرک ساده و کوتاه باشد، قشر جلوی پیشانی (مرکز تصمیم‌گیری و مدیریت استرس) از وضعیت «بحران» خارج می‌شود. این همان آزادی عملی است که مغز برای بازگشت به baseline لازم دارد. در زبان سازمانی: یک micro-reset اتفاق می‌افتد.

دو—نوستالژی یک میان‌بُر عصبی است.
وقتی چیزی خاطرات کودکی را فعال کند، شبکهٔ پیش‌فرض مغز (Default Mode Network) و بخش‌هایی از هیپوکامپ فعال می‌شوند. این ناحیه‌ها با بازسازی خاطرات ایمن و ساده از گذشته کار می‌کنند. نتیجه؟ کاهش فعالیت آمیگدالا، که معادل کاهش پاسخ استرسی است.
ترشح سروتونین و دوپامین؟ بله، ولی در حد خفیف و طبیعی. نه مثل دارو. نه مثل ورزش سنگین. اما به عنوان یک «پاداش ملایم» قابل قبول است.

سه—اثر گسست روانی کوتاه‌مدت.
وقتی تو غرق فشار و پیچیدگی بزرگسالی هستی، یک محتوای کاملاً غیرجدی، بدون پیام، بدون نیاز به تحلیل—یک جور cognitive detour می‌سازد. مسیر ذهن از چرخهٔ rumination (نشخوار فکری) جدا می‌شود. این دقیقاً همان چیزی است که درمان‌های رفتاری کوتاه‌مدت برای مدیریت اضطراب توصیه می‌کنند: exposure کوتاه به یک محرک بی‌خطر، تا مدار استرس خاموش شود.

جمع‌بندی عملی:
تام‌وجری نسخهٔ ضداضطراب نیست، اما یک «ابزار مدیریت استرس کم‌هزینه، کم‌ریسک، سریع‌الاثر» هست.
مغز عاشق میان‌برهای ساده است. تو هم داری از همین میان‌بر استفاده می‌کنی. منطقی، کاربردی، و کاملاً قابل دفاع.

امتحانات تموم نمیشن، از یه امتحان به امتحان دیگر تبدیل می شوند.

چه باور کنید چه نکنید من هنوز دارم کنکوری خوندنم رو ادامه میدم. هنوز صبح زود پا میشم، هنوز حجم کار زیاده، هنوز حجم استرس زیاده ولی خب با این تفاوت که بهش علاقمندم :))

شتید باور نکنید ولی یکی از سوالات امتحان باکتری شناسی امروز این بود:

به صورت سوالی گذاشتم ببینم چند نفر از شما کنکوری های عزیز این رو می دونین. بله، این یه سوال کنکوریه که حتی متنش توی جزوه نبود و با توجه به اطلاعات زیست شناسی فصل ۵ دوازدهم جواب دادم ^-^

امتحان دیروز دو تا سوال از جزوه دست نویس من امده بود!
شانس ۱۰ از ۱۰ 🔥

خانواده وقتی می خوان با من برنامه تفریحی-گردشی بچینن:
- کی امتحان داری؟
+ من همواره امتحان دارم.
- خب اخرین امتحان میان ترمت کیه؟
+ ده دی
- تا شروع پایان ترم چقدر وقت داری؟
+ دو هفته، اولین امتحان پایان ترم ۳۰ دی هست.
خانواده: 🥲
من: 🫠

من این سطح از آزادی سر کلاس رو درک نمی کنم، جدی استاد های ما چشم هایی مثل عقاب دارن. 🦅
طرف ردیف آخر یکم با دوستش چت کنه استاد می فهمه میگه "فلانی بگو الان چی گفتم" یا راحت از کلاس میندازن بیرون !!

وقتی برای درس خوندن ساعات طولانی به اتاقم میرم به یاد دوران کنکور میفتم ‌و دلم می گیره، برای همین چند بار جای درس خوندنم رو عوض می کنم و این بده ...
یه جای تمرکز زیاده و یه جا کم :(

دیدین بعضیا هم همه کلاس ها رو شرکت می کنن، هم نمره خیلی خوب می گیرن، هم جزوه می نویسن و خلاصه می کنن، هم وویس همه جلسات رو گوش میدن، هم چندتا نمونه سوال حل می کنن، هم جزوه های دانشگاه های دیگه رو پیدا می کنن مرور می کنن و...

انگار یک شبانه روزی برای اینها ۷۲ ساعته نه ۲۴ ساعت 😕