(جایی هست که برای مطالعه آناتومی میز و مولاژ حتی نمونه های طبیعی استخوان هایی قرار داره که توی دانشگاه ما به این مکان میگن موزه آناتومی، گاهی کلاس هایی هم برگزار میشه که توی ساعت کلاس اونجا نباید حضور داشته باشی)

زمانی که طاعون همه دنیا رو درگیر کرده بود و اون موقع هیچ آنتی بیوتیکی برای درمان نبود، افراد زیادی فوت می کردند و اجساد بیماری رو به آدمهای سالم بیماری رو منتقل می کردند که به دلیل آلوده بودن اونها بود. برای همین هیچ کسی اجساد رو دفن نمی کرد چون می ترسیدند به محله هایی که مردم مریض اونجا وجود داره رسیدگی کنن و اونجا رو ترک می کردند و یا در بهترین حالت اگر می تونستند اجساد رو دسته جمعی می سوزاندن. حالا در این بین احتمال داشت کسی هنوز نمرده باشه ولی چون بیمار بود قاطی اجساد می سوزاندند :(
چرا می ترسیدند به اجساد نزدیک بشوند؟ چون زمان مردم فکر می کردند که بوی اجساد عامل بیماری هست و البته یه باور خرافی بود که کلاغ ها بیمار نمیشن. پس پزشک لباس هایی به شکل کلاغ می پوشیدن که توی منقارش ترکیبات معطر بود تا بوی بد اجساد به مشامشون نرسه و بیمار نشن.

باستان‌شناس‌هایی که بدون تجهیزات مناسب مقبره‌ی فرعون رو باز می‌کردن، بعد از مدتی بیمار می‌شدن یا حتی می‌مردن. مردم فکر می‌کردن اون‌ها به خاطر تجاوز به آرامگاه فرعون، نفرین شدن 💀
اما بعدها مشخص شد که دلیلش احتمالاً عوامل میکروبی بوده. بعضی از مقبره‌ها به کپک‌ها و باکتری‌هایی آلوده بودن که در محیط‌های بسته‌ی مقبره سال‌ها دوام آورده بودن. همون‌طور که می‌دونید، بعضی باکتری‌ها توی شرایط سخت (مثل کمبود غذا یا رطوبت پایین) به حالت غیرفعال درمی‌آن، یه پوشش محافظ دور خودشون می‌سازن و به «اسپور» تبدیل می‌شن.
اسپور باکتری می‌تونه قرن‌ها زنده بمونه. وقتی باستان‌شناس‌ها مقبره‌ها رو باز می‌کردن، این اسپورها آزاد می‌شدن و با تنفس وارد بدنشون می‌گشتن. بعضی از این باکتری‌ها یا قارچ‌ها، مثل گونه‌های Aspergillus، می‌تونن عفونت‌های خطرناک ایجاد کنن. به‌ویژه اگه سیستم ایمنی فرد ضعیف باشه.
پس شاید «نفرین فراعنه» واقعاً نفرین نبوده، بلکه کار میکروب‌ها بوده!
#کلینیکال