امروز صبح دیدم چندتا از ورودی های جدید داشتن با سر در دانشگاه سلفی می گرفتن. خیلی کیوت بودن واقعا وجودشون جو دانشگاه رو شاد می کنه.

شانس رو میبینین؟!
تا الان همه علوم پایه های نیمه دوم سال اسفند ماه بوده. نوبت به من که رسید شد بهمن ! آخه یه ماه از وقتم کم شد 😭

دو روزه که سبک زندگیم عوض شده. از صبح تا ۴ بعد از ظهر دانشگاهم و وقتی میام خونه تا ۷ می خوابم، بنا به دلایلی خانواده من رو زودتر بیدار نمی کنه به کارهام برسم. بعد که بیدار میشم تا ۱ شب باید جبران کنم بقیه کارهای دانشگاه رو انجام بدم. درس بخونم، گزارش کار بنویسم، جزوه و‌‌‌...

خلاصه که به هیچ کار دیگه ای نمی رسم.

درسته که من خیلی خسته ام ولی آخه تا ۷؟! باید برای روزهایی که ۴ می رسم خونه آلارم تنظیم کنم.

روز پرستار همیشه من رو به یاد یه #خاطره می اندازه:
کلاس دهم و یازدهم بودیم که یکی از بچه ها هدفش پرستاری بود و دوستش هدفش پزشکی بود‌. دوستش همیشه اون رو "خانم پرستار" خطاب می کرد. جالب اینجاست که بگم خودش پرستاری قبول نشد و نمی دونم الان اصلا دانشگاه میره یا نه ولی دوستش پرستار شد.

همیشه اهدافتون رو چند پله بالاتر هدف گذاری کنین.

I'm on the next level ...

این فقط یه عدده... یه عدد که هر چه بیشتر میشه بار مسئولیت، توقعات و... بیشتری داره.

از حالا به بعد هر بار نزدیک بود از زندگی ناسپاسی کنم دوباره این پیام رو می خونم.

همینقدر ریز و ظریف باید آناتومی بخونیم:

دانشجوهای پزشکی که زیاد درس می خونن دو دسته اند:
۱. یک دسته که از روی عادت یا ترس از افت نمره زیاد درس می خونن
۲. یه دسته که به خاطر علاقه زیادی که به پزشکی دارن زیاد درس می خونن
و من با هر دو دسته ارتباط نزدیک دارم و خودتون می تونید حدس بزنید از کدوم بیشتر لذت می برم!
#تجربه

من و جن اتاقم:

از کاری که امروز کردم عذاب وجدان دارم:

با بچه ها رفته بودیم تا آناتومی تمرین کنیم توی موزه آناتومی

(جایی هست که برای مطالعه آناتومی میز و مولاژ حتی نمونه های طبیعی استخوان هایی قرار داره که توی دانشگاه ما به این مکان میگن موزه آناتومی، گاهی کلاس هایی هم برگزار میشه که توی ساعت کلاس اونجا نباید حضور داشته باشی)

خلاصه ما رفتیم و مسئول اونجا گفت که شما فعلا نمی تونید اینجا درس بخونین چون دانشجوی های رشته "کتابداری پزشکی" الان اینجا کلاس دارن. بعد من خنده ام گرفت، واقعا چرا باید رشته کتابداری بیان موزه آناتومی و ما که دانشجوی پزشکی هستیم نتونیم اون ساعت از موزه استفاده کنیم. خلاصه که ما اصرار کردیم که بزودی امتحان داریم و ایشون اجازه دادند یه گوشه بریم و تمرین کنیم. تا آخرش مثل دخترای خوبی ساکت و آروم تمرین رو انجام دادیم ولی من از اینکه به این رشته خندیدم عذاب وجدان دارم.

چی بهتر از پزشک یه جماعت طاعون زده؟
+ چون به این موضوع علاقه زیادی دارم. طاعون فقط یه بیماری نبود. دنیا رو عوض کرد.