کاش تولدم نزدیک نبود. واقعا خوشحال نیستم که داره به سنم اضافه میشه. اصلا توی این یک سال ۷۰٪ فقط توی اتاقم با کتاب و جزوه سپری شده و هیچ تجربه جدیدی بدست نیوردم. تازه لایف استالم هم که از ۱۵ سالگی ثابت مونده

چقدر خوندن یه کتاب می تونه روی تغییر دیدگاه ما اثر بذاره.
تقریبا همه مایی که تا حالا یه مغز رو لمس نکردیم فکر می کنیم که یه ساختار نرم و تراکم پذیر مثل پنیر تازه می مونه ولی این کتاب مغز رو از نظر تراکم ناپذیری به یه تیکه چوب خیس تشبیه کرده بود 😭

خب پس فعلا فرض می کنیم مغز فقط یه سطح خارجی لزج و نرم داره ولی تراکم ناپذیره تا من برم سالن تشریح و یه مغز رو فشار بدم.

با آمدن ورودی جدید محوطه دانشگاه شبیه زنگ تفریح مدرسه شده، البته از نظر شلوغی. بچه هایی که از سلف دانشگاه غذا می گیرن به مشکل خوردن چون صف های طولانی تشکیل میشه تا غذا بگیرن، البته من که از سلف غذا نمی گیرم این شلوغی برام اهمیتی نداره اما تا وقتی که صندلی های کتابخونه پر بشه.

کتابخونه خط قرمز منه ❗️

امروز صبح دیدم چندتا از ورودی های جدید داشتن با سر در دانشگاه سلفی می گرفتن. خیلی کیوت بودن واقعا وجودشون جو دانشگاه رو شاد می کنه.

شانس رو میبینین؟!
تا الان همه علوم پایه های نیمه دوم سال اسفند ماه بوده. نوبت به من که رسید شد بهمن ! آخه یه ماه از وقتم کم شد 😭

دو روزه که سبک زندگیم عوض شده. از صبح تا ۴ بعد از ظهر دانشگاهم و وقتی میام خونه تا ۷ می خوابم، بنا به دلایلی خانواده من رو زودتر بیدار نمی کنه به کارهام برسم. بعد که بیدار میشم تا ۱ شب باید جبران کنم بقیه کارهای دانشگاه رو انجام بدم. درس بخونم، گزارش کار بنویسم، جزوه و‌‌‌...

خلاصه که به هیچ کار دیگه ای نمی رسم.

درسته که من خیلی خسته ام ولی آخه تا ۷؟! باید برای روزهایی که ۴ می رسم خونه آلارم تنظیم کنم.

روز پرستار همیشه من رو به یاد یه #خاطره می اندازه:
کلاس دهم و یازدهم بودیم که یکی از بچه ها هدفش پرستاری بود و دوستش هدفش پزشکی بود‌. دوستش همیشه اون رو "خانم پرستار" خطاب می کرد. جالب اینجاست که بگم خودش پرستاری قبول نشد و نمی دونم الان اصلا دانشگاه میره یا نه ولی دوستش پرستار شد.

همیشه اهدافتون رو چند پله بالاتر هدف گذاری کنین.

I'm on the next level ...

این فقط یه عدده... یه عدد که هر چه بیشتر میشه بار مسئولیت، توقعات و... بیشتری داره.

از حالا به بعد هر بار نزدیک بود از زندگی ناسپاسی کنم دوباره این پیام رو می خونم.

همینقدر ریز و ظریف باید آناتومی بخونیم:

دانشجوهای پزشکی که زیاد درس می خونن دو دسته اند:
۱. یک دسته که از روی عادت یا ترس از افت نمره زیاد درس می خونن
۲. یه دسته که به خاطر علاقه زیادی که به پزشکی دارن زیاد درس می خونن
و من با هر دو دسته ارتباط نزدیک دارم و خودتون می تونید حدس بزنید از کدوم بیشتر لذت می برم!
#تجربه