امروز با مامانم در مورد این صحبت می کردیم همینکه دخترخاله ام تا الان بیش از ۶ ماه تنها اروپاست و خودش تنهایی کارهاش رو انجام میده و سفر می کنه و حتی چندتا دختر ایرانی دیگه که مثل خودش تنهایی مهاجرت کردن رو هم پیدا کرده، قطعا نشون دهنده امنیت اونجاست.

به نظر من ۴۰٪ شانس بقیه اش انتخاب های خودمون هست. درسته یه جاهایی موقعیت هایی پیش میاد که ما رو به یه تصمیم و نتیجه ای که اصلا فکرش رو نمی کردیم منتهی می کنه ولی بازم اون انتخاب خودمون هست که سرنوشتمون رو تغییر میده.

این کیس خیلی جالب بود. اینجور ادم ها در حالت عادی هیچ وقت نمی دونن که قلبشون سمت راسته مگر اینکه مشکلی پیش بیاد و نوار قلب ازشون بگیرن و... همینطور که گفته شده این یه مورد خیلی خیلی نادر هست! اسم این رو اصلا نمیشه شانس گذاشت، این یه معجزست! وقتی که قرار باشه زنده بمونی هر چیزی ممکنه :)))

بچه ها این سوال یه گزینه درست دیگه هم داره ولی دقت کنید که پرسیدم "چطور ثابت می کنید؟" یعنی باید دنبال مشخصه اصلی بگردید. درسته که ممکنه اکثریت شما دانشجوی پزشکی نباشید ولی خیلی خوبه که این سوال گوشه ای از ذهنتون رو قلقلک بده و کنجکاویتون رو فعال کنه تا در آینده بهتر این مسئله رو یادبگیرید.

💀 ساید تاریک پزشکی چیه؟

• سو استفاده از عوامل بیماری زا برای بیمار کرد فرد مورد نظر یا افزایش تعداد بیماران و سود مالی
• آزمایش های غیر اخلاقی روی آدمها
• استفاده شرورانه از دانش سم شناسی برای فلج کردن، مسموم کردن یا کشتن یکی
• استفاده از بدن انسان برای سود مالی و همکاری با باند های تجارت اعضای بدن
• دستکاری روانی آدم ها از طریق تلقین اونها به بیمار بودن
• طولانی کردن روند درمان برای سود مالی بیشتر یا برای افزایش درد و رنج بیشتر


🥲 اما در نظر داشته باشین، پزشکان موقع فارغ‌التحصیلی سوگند نامه بقراط رو می خونن و بهش عهد می بندن، که اصل اصلی اون اینکه :
Primum non nocre
که ترجمه اش میشه: اول آسیب نرسان

ساید تاریک پزشکی از جادویی سیاه هم وحشتناک تره 💀
ولی خب نگران نباشید پزشکی که چندین سال زحمت می کشه و درس می خونه چنین هیولایی نیست.

یه کتاب خفن در مورد سم شناسی پیدا کردم. 1470 صفحه هست با فونت ریز و زبان اصلی!
داشتم به این فکر می کردم که فقط در صورتی می تونم بخونمش که یه ماشین زمان داشته باشم!

واقعا به عنوان یه انسان با وقت بسیار محدود نمیشه کار زیادی انجام داد!

من خیلی دلم می خواست در کنار درس ها مطالعه فرعی داشته باشم.مثل دانش سم شناسی یا تاریخچه اپیدمی های بزرگ بیماری های واگیر، علت شناسی مرگ ها بر پایه کیس های جالب، تاریخچه آزمایش های پزشکی که به اکتشافات نجات دهنده منتهی شدن و...

دیشب قبل از خواب یه ایده جالب به ذهنم رسید:
با خودم گفتم ما حداقل هفته ای یکبار وقت اضافه بین کلاس ها داریم. چرا ازش استفاده نکنیم؟ مثلا یه گروه در حد ۴-۶ نفر تشکیل بدیم و بریم توی یه کلاس خالی و هر کسی یه کیس جالب پزشکی و روش درمان و علائم و سایر جزئیاتش رو حفظ کنه و به نوبت در مورد هر کیس بحث کنیم.

هم به اطلاعات خودمون اضافه میشه و هم از فعالیت گروهی لذت می بریم اما... آیا این گروه ماندگاره؟! بعد به این نتیجه رسیدم که به احتمال زیاد بعد از دو جلسه از هم می پاشه. چرا؟ عدم همکاری، اعتماد و تعهد.

وقتی آدمی سالها تلاش می کنه، از وقت خواب و تفریحش میزنه. وقتی که با خانواده اش می تونست بگذرونه، وقتی که می تونست به خودش برسه و زندگی کنه بزنه... تنها یه چیز می خواد. اونهم اینکه نتیجه ای به همین بزرگی بدست بیاره :)

بزرگترین ترس من اینکه... نکنه اونطوری که فکر می کردم نباشه

بعضی شبها قبل از خواب با خودم میگم:
کاش ورژن آینده من بیاد و فقط یه چیز بهم بگه: ممنونم که تلاش کردی. (ممنونم که تسلیم نشدی. من وضعیت خوبم رو مدیون تو هستم...)

من بسیار بسیار علاقمندم به رشته ام و فقط از آینده (۷-۱۰ سال بعد) می ترسم. چون خیلی مبهمه و هر چیزی ممکنه.

اینقدر با اینها آشنا هستم که انگار خواهر و برادرم ان. مگه نه دوستان کنکوری؟

نماینده گفت کارت های ورود به جلسه امتحانات پایان ترم آماده اند. دیشب از استرس امتحانات خواب نمیرم رفتم، قلبم داشت میومد توی حلقم. به خودم یادآوری می کردم "بابا یه امتحان پایان ترمه، ۷ سال و سالی دو بار این وضعیت رو باید تحمل کنی آروم باش. اگه هر بار اینقدر استرس داشته باشی که مریص میشی میمیری 😭"

کاش همون ۲۴ ام تیر تموم میشدن :)
می دونید گاهی ما قدردان وضعیتی که داریم نیستیم. بعضی وقتها به این فکر می کنم که کائنات بر علیه من میشه چون غر زدم TT