بیاید یکم در مورد هری پاتر صحبت کنیم:
اولین باری که هری پاتر دیدم خیلی کوچیک بودم و با بابام تماشا کردم. اصلا یادم نمیاد چند سالم بود ولی از اون موقع به چیزهای جادویی و خلاقانه علاقمند شدم. دفعه دوم وقتی حدودا ۱۳-۱۴ سالم بود دیدم. اوایل تیرماه همین امسال بود که کنجکاو شدم از chat gpt بپرسم چون که از تست های آنلاین که هر بار یه گروه بندی رندوم میدن دقیق تر به نظر میاد چون خیلی باهاش صحبت کردم و تقریبا خیلی در مورد شخصیت من می دونه، پرسیدم که اگر قرار بود به هاگوارتز برم توی کدوم گروه‌بندی قرار می گرفتم. هوش مصنوعی به طرز عجیبی گفت slytherclaw، پرسیدم مگه چنین گروهی هم داریم؟! در جواب گفت یه چیزی بین دو تا گروه ravenclaw و slytherin هستی و نمی تونم دقیق تعیین کنم. این شد که تصمیم گرفتم خودم از اول فیلم ها رو ریواچ کنم تا این اینبار به عنوان یک فرد بالغ ببینم چه چیزهایی متوجه میشم. فیلم در واقع تمرکز زیادی روی ویژگی های گروه بندی ها نداره. صرفا وقایع کلی داستان رو به تصویر کشیده. بنابراین شروع کردم به گوش دادن به فایل صوتی متن اصلی کتابها. برخلاف انتظارم که فکر می کردم متن داستان پر از اصطلاحات بریتیش و سخت باشه، متوجه شدم که متن خیلی ساده و روانی داره دقیقا چیزی که از کتابی که برای بچه ها نوشته شده انتظار میره. البته که حالا جزئیات کامل داستان رو متوجه شدم و الان به کتاب چهارم رسیدم. اما جزئیات هنوز برام قانع کننده نیستند. درسته سه شخصیت اصلی و ماجراهایی که دنبال می کنند واقعا به طرز زیبایی نوشته شده که هیچی کم نداره و نمی خوام در مورد شخصیت های اصلی و داستان کلی که چیزی کم نداره صحبت کنم. در واقع انتطار داشتم خیلی بیشتر به گروه های دیگه پرداخته بشه ولی خب بازم فقط ماجراها از دید بچه های گریفیندوره و اسلیترین ها هنوز هم دراکو به نمایندگی از همشون شیطونی می کنه و هنوز هم این گروه بخش منفی داستانه و دو گروه باقی مانده هم هیچ خبری ازشون نیست :(
تنها شخصیتی که نویسنده دلش به رحم آمده و گفته بزار یه اپسیلون خوبی توی اسلیترین ها نشون بدم، پروفسور اسنیپ هست. حتی اونهم از اول شخصیت منفی بوده یهو آخرش میفهمن "نه بابا بنده خدا قصدش خیر بوده".
نمی فهمم مگه سه ویژگی اصلی این گروه "cunning، pride, ambition" ویژگی های منفی هستند؟ البته ما pride رو غرور ترجمه می کنیم ولی در واقع یه صفت منفی نیست و بیشتر نزدیک به اعتماد به نفس بالا هست تا مغرور بودن، اون غروری که ما منفی خطاب می کنیم arrogance هست و ambitious در واقع کسی هست که دست از رسیدن به اهدافش بر نمی داره و با اون جاه طلبی منفی که ما فکر می کنیم "greed" فرق می کنه. حتی cunning هم لزوما بد نیست، زیرکی برای رسیدن به هدف و تفکر استراتژیک همیشه به معنی پیدا کردن راهی برای گول زدن دیگران و از اونها سواستفاده کردن نیست! به نظرم اینها صفات خیلی خوبی هستند و نویسنده دست کم می تونست یه شخصیت خیلی خوب با این ویژگی‌ها از گروه اسلیترین طراحی کنه و این گروه رو همیشه بد و منفی خطاب نکنه ولی خب چه کنیم دیگه داستان کلا اینطور نوشته شده... حتی خوابگاه این گروه توی دخمه است، راحت متوجه میشی که نویسنده عمدا منفی طراحی کرده.
و چقدر نویسنده می تونست در مورد شخصیت های ریونکلا بنویسه. از کل داستان شاید فقط به کمتر از ۵ تا شخصیت ریونکلا اشاره شده. از این هم نگذریم که توی بازی hogwarts legacy زیباترین خوابگاه متعلق به این گروهه. TT
در مورد شخصیت دراکو، من همیشه از این شخصیت متنفر بودم حتی اینقدر 🤏 خوبی در مورد این شخصیت به جز آخر داستان نوشته نشده‌. آخر داستان تازه متوجه میشی که اگر اون توی یه خانواده دیگه بزرگ شده بود چقدر می تونست یه شخصیت مثبت و خفن باشه ولی دیگه دیر شده بود، داستان تموم شد وقتی که ما تازه با روی دیگه دراکو آشنا شدیم در حالی که اصلا مقصر نبود، اون توی خانواده ای با جو منفی بزرگ شده و اون عقاید رو بهش تحمیل کرده بودن و طول کشید تا بالغ بشه و خود واقعیش رو پیدا کنه.
از طرفی هنوز ازش بدم میاد، در واقع از آدم هایی که دیگران رو bully یا چمیدونم قلدری می کنند بدم میاد، چون خودم توی بچگی به همین صورت اذیت شدم. گاهی با خودم میگم ازشون ممنونم چون منِ الان رو ساختند، خدا می دونه اگر بولی نمیشدم اینقدر جاه طلب نبودم و شاید شخصیتی بودم که زود تسلیم میشدم و اهداف بزرگ نداشتم.
چه خوب میشد اگر شخصیت های مثبت خفنی با ویژگی های اصلی اسلیترین نوشته می‌شد. این رو هم اضافه کنم که داستان در مورد سه شخصیت اصلی و ماجراهای اونهاست و نمیشه انتظار داشت که نویسنده همزمان روی جزئیات دیگه مثل گروه های دیگه تمرکز کنه مگر اینکه فیلم یا رمان جداگانه در مورد اونها منتشر کنه...