جالب اینکه من یکیش هم نداشتم. کلا همشون رو pdf خوندم. حتما که نباید اینقدر کتاب خرید، دنیای دیجیتاله...

نمی دونم چرا برای دفترچه استرس دارم... برای ظرفیت ها... مرسی از سنجش که نوع جدیدی از استرس آنلاک شد.

این نکته رو بازم تاکید می کنم. بعضیا میگن می خوام انتخاب رشته کنم و اگر فلان رشته رو قبول شم نرم. خب چرا اصلا انتخابش کنی؟؟ شاید برای تو بی ارزش باشه ولی این جای یکی دیگه است که اشغالش می کنی و باعث پشت موندن یکی میشی. نکنین اینکارو...

لیست نویسی رو آغاز می کنیم...

اینها امتحاناتی هستند که در رشته های مذکور از شما گرفته میشه و هر کدوم تعیین کننده عبور شما به مرحله بعد هستند... صفحه 42. یک سری از دوستان می گفتند که رشته داروسازی دیگه آزمون علوم پایه نداره، درسته اما میبینید که آزمون جدیدی رو براش در نظر گرفتند.

نوع گزینش رشته های تاپ به صورت ناحیه ای است. صفحه 44... ناحیه خودتون رو در صفحه 27 پیدا کنید. آزاد و پردیس کشوری هست.

دنیا یه چنین زندگی بهم بدهکاره...

لیستم تا الان ۲۰ تاییه، بیش از این نمی تونم پیدا کنم :")

امروز یکی از وبلاگ هایی که دنبال می کردم متنی در مورد خاطراتش به عنوان یک دانشجوی پزشکی نوشته بود. چیزی که بیشتر از همه توجه من رو جلب کرد این جمله بود.

ناراحتم که دیگر اون بچه یازده ساله نیستم که آسوده رمان های هری پاتر می خواند، دیگر حتی برای خودم هم وقت ندارم...

می دونید هر کسی هدفی رو انتخاب می کنه باید قبل از انتخابش از سختیش آگاه باشه و وقتی که با اراده خودت چنین وضعیتی رو انتخاب کردی حق غر زدن یا بد جلوه دادنش نداری چون فقط ویژگی های بدش رو میبینی و بخش های مثبتش از چشمت دورتر میشن.

ضمناً یک فرد بالغ که مسئول زندگی آینده خودش هست به هیچ عنوان با یک نوجوان که هنوز تحت حمایت خانواده هست و مسئولیت آنچنان بزرگی نداره قابل مقایسه نیست.

انتخاب رشته من هم بالاخره تموم شد. صفر تا صد رو به دست خودم انجام دادم. به کد ها زل می زنم و خودم رو در هر کدوم متصور میشم، اگرچه می دونم از شماره ۱۳ به بعد رو بیهوده نوشتم.

دارم به این فکر می کنم که الان کمتر از دو هفته دیگه تا پایان تابستون مونده. چطور اینقدر زود تموم شد؟
انگار این سه ماه برای من طی دو روز خلاصه شده. ظهر کنکور دادم شب نتیجه اش امد، فرداش تراز سوابق و عصر رتبه امد.

جالبه وقتی که توی گروه دانشجویی یک کنکوری عضو میشه و در مورد رشته های تاپ می پرسه. هر سه گروه از رشته خود بد میگند و اون کنکوری ناامیدتر میشه. فکر می کنم، کسایی که تصمیماتشون رو بر حسب گفته های دیگران تغییر میدن ادم های ضعیفی هستند، در آینده هم توی هر زمینه ای دنبال حرف دیگران میرن. به هر حال گروهی میگن راست بده گروهی میگن چپ بده و همه اینها رو برحسب توانایی و ظرفیت خودشون میگن نه شما.

مخاطبم کسایی هستند که علاقشون یک رشته خاص هست و بعد با دیدن نظر منفی دیگران بر می گردن

پرسیده شد چه چیزی می تونه خیلی خوشحالت کنه، گفتم قبولی یکی از ۴ اولویت اولم!

دختر آشنای بابام امروز بهم زنگ زد. رتبه اش ۱۲ هزار منطقه دو شده بود و گریه می کرد،

همش تکرار می کرد "به خدا خوندم."
منم همش می گفتم "قبولت دارم." خبر نداره که من پارسال انصراف دادم و دوباره کنکور دادم. نمی خواست پشت بمونه و فقط سه رشته تاپ رو می خواست. مامانش لیسانس پرستاری داره ولی استعفا داده، می گفت نمی خوام مثل مامانم بشم. واقعا نمی دونستم چی بهش بگم. وضعیت خیلی سختی بود، سعی کردم آرومش کنم و به سال بعد امیدوارش کنم. این تنها کاری بود که از دستم برمیومد. وقتی کسی بهم تکیه می کنه انگار خودم رو درش میبینم. اون مثل من بود، انگار داشتم با خودم حرف می زدم.

سعی کنید حتما رشته و دانشگاهی برید که هیچ وقت ازش انصراف ندین یا با آموزش سر و کاری نداشته باشید!!

امروز برای کارهای تکمیلی (مثل تسویه حساب و دریافت مدارک) انصراف از رشته قبلی که ۴۰۱ قبول شده بودم رفتم. به معنای واقعی نابووووود شدم، از صبح رفتم تا الان و هنوز کارم تموم نشده و باید چند روز دیگه برم!! اول از اکثر افراد حاضر توی دانشگاه باید امضا جمع کنم! تا الان فقط ۵ تا گرفتم :")))