در ضمن شما برای تلاش کردن نیاز به انگیزه ندارید نیاز به دلیل دارید. انگیز یه چیز موقته، یه روز انگیزه داری و یه روز نداری ولی دلیل... چیزی هست هر روز بهت یادآوری می کنه که چرا زندگی می کنی.

زندگیم وقتی که بیوم رو می گذاشتم "你为什么要翻译这个？" :
✨️🧚‍♀️🎂

بالاخره هر از گاهی بر می گردی به عقب نگاه می کنی و با خودت برخی تصمیمات گذشته ات رو مرور می کنی، از بعضی هاشون عصبی میشی و به بعضی هاشون افتخار می کنی.

ولی لطفا جوری زندگی کن که از خودت گذشته ات متنفر نشی‌.

مامانم چند ماهه که دیگه تراز و رتبه آزمون های خواهرم رو چک نمی کنه و براش مهم نیست. به گفته خودش می خواد بهش فشار نیاره و اجازه بده خودش برای آینده اش تصمیم بگیره که ترجمه حرفهاش میشه همینکه که یکیتون "دکتر" شد برام کافیه.

نمونه از رو دادن بیجا به مردم و نتیجه کار:

من قبل از کنکوری شدنم گرافیک یاد گرفتم، یکم لوگو سازی و طراحی پوستر و ادیت و... نمونه کارهام رو توی پینترست منتشر می کردم، البته هیچ وقت به هدف درآمد زایی نبوده و صرفا تفریحی بوده‌. یه روز برای یکی رایگان چندتا لوگو رندوم درست کردم و توی چنلش منتشر کردم، یکی لوگو های من رو دید و پسندید و به پیوی من پیام داد که برای وب‌سایتش هدر طراحی کنم. کلی اصرار کرد که هزینه کار رو بگم و من قبول نکردم که پول بگیرم و گفتم چون تفریحی انجام میدم هزینه ای قبول نمی کنم. پالت رنگ و تم رو انتخاب کردیم و من هر چی راجع به جزئیات طراحی پرسیدم چیزی نگفت و صرفا در مورد رنگ و تم فقط صحبت می کرد. بعد از ۵ روز من با کلی زحمت ۴ طرح مختلف درست کردم و براش فرستادم. چون نمی دونستم دقیقا چه طرحی مد نظرش هست مجبور شدم ۴ تا متنوع درست کنم. طرح هایی که بقیه کلی پول می گیرن من رایگان براش درست کردم تا از بینشون انتخاب کنه.
خلاصه وقتی که طرح ها رو براش فرستادم کلا آدم دیگه ای شده بود، از همشون کلی ایراد گرفت و اصلا گفت من اینجوری نمی خواستم اونجوری می خواستم اینطور باشه و... طرف من رو با هوش مصنوعی اشتباه گرفته بود! انگار که دستهای من مثل هوش مصنوعی توی دو دقیقه طراحی آماده رو میدن بیرون! چیزی که از حرفهاش متوجه شدم این بود که اصلا یه ادیتور نمی تونه طرح مدنظر ایشون رو طراحی کنه و باید دنبال نقاش دیجیتال یا هوش مصنوعی باشه که اینطور مو به مو براش اجرا کنه! بعد می دونید، شاید بهتر بود همون اول درست صحبت کنه که طرح مدنظرش چیه و من رد می کردم یا شاید اگر بهش مبلغ گزافی گفته بودم دیگه ایراد نمی گرفت. نمی دونم. در هر صورت فکر می کنم چون گفتم رایگان برات انجام میدم برای زحماتم ارزشی قائل نبود و می خواست ازم بیگاری بکشه.
#تجربه

ابهام زدایی:
"ارزش" یک مفهوم نسبی هست. نمیشه گفت هر خانمی که به دنبال زیبایی هست دنبال جلب جنس مخالفه یا هر خانمی که دنبال ثروت هست دنبال خوشگذرونی هست. در واقعا اون هدف از زندگیش و تعریفش از ارزش با بقیه متفاوته و ما وظیفه داریم همدیگر رو اونطور که هستیم بپذیریم. یه نگاه به دنیا بندازید، دنیا پر از تنوع هست و دو نفر مثل هم پیدا نمیشه! همین تنوع هست که دنیا رو زیبا کرده و جز جدایی ناپذیری از دنیاست ولی آدم ها دوست دارن با کسایی که مثل خودشون فکر نمی کنن مبارزه کنن! پذیرفتن تنوع دنیا و زندگی کردن مسالمت آمیز با وجود اختلاف های هم به سطح درک و شعور بالایی نیاز داره!

می‌دونید علت همه جنگ های دنیا و ریشه همه اختلافات و مشکلات بشر بر می گرده به همین مسئله که آدم ها نمی تونن همدیگر رو همینطور که هستند بپذیرن و زبان همدیگر رو نمی خوان درک کنن.

شکستن قوانین من عواقب خیلی خیلی بد و جبران ناپذیری داره ! (اصلا عواقبی نداره، فقط معتقدم قوانین برای بهتر کردن وضع موجود و افزایش بازدهی لازم اند و برای اینکه از بقیه بهتر باشیم. در غیر این صورت امکان بوجود امدن بی نظمی و کدورت بین افراد وجود داره)

تشکر، می دونید شاید ظاهرا سختگیر و سرد به نظر بیام ولی در وجودم یک پیشی لوس (فرضا و موقتا) نفهته هست که فقط دلش می خواد همه چیز منظم و طبق برنامه پیش بره و کسی رو ناراحت یا اذیت نکنه. برای همین قانون گذاری می کنه تا همه چیز درست پیش بره و همه شاد باشن.

و گاها به دوست های برون گرای این چنینی نیازمندم ❤️🤝

در مقابله با مسائل "پارادوکس مبدا" تنها راه حلی که به ذهنم می رسه "فرضیه چند جهانیه". تنها دفاعم همینه 😭

پارادوکس مبدا چیه؟
تصور کنید یک دانشمند یه روز یه نامه در مورد چگونگی اختراع ماشین زمان پیدا می کنه و با استفاده از همون ماشین زمان رو بعد از چند سال اختراع می کنه و این نامه رو می نویسه و به گذشته بر می گرده تا اون نامه رو به خود گذشته اش بده تا بتونه در آینده ماشین رو بسازه. سوال اینجاست که کی از اول اون نامه رو بهش داده؟ منشا اولیه نامه چیه؟

فرضیه چند جهانی چطور توجیهش می کنه؟
تصور کنید ما می خواهیم گذشته رو تغییر بدیم و یه اشتباه رو درست کنیم. مثلا من می خوام برگردم به خود ۴ سال پیشم و بهش بگم به تلاشت ادامه بده. خب اون وقت آینده تغییر می کنه و سرنوشت من عوض میشه، چطور ممکنه که من آینده دوباره برگردم و به خود گذشته ام هشدار بدم وقتی که آینده تغییر کرده و دیگه مشکلی نیست؟ این بازم بر می گرده به پارادوکس مبدا. حالا چطور حل میشه؟ ببینید من با برگشتن به گذشته واقعیت رو تغییر نمیدم، فقط یه خط زمانی جدید می سازم. یه دنیای موازی با دنیایی که ازش آمدم با این تفاوت که اتفاقات توی این دنیا اونجوری پیش میره که می خواستم. فقط با این فرضیه میشه پارادوکس مبدا رو حل کرد. یعنی آینده تو عوض نمیشه فقط یه خط زمانی جدید ایجاد می کنی و تجربیات رو بهش منتقل می کنی.

فیلم هایی با این موضوع:
Dark
Umbrella academy