پزشکی سراسر انتخاب های سخته و در دست داشتن جان ادم ها مسئولیت بزرگیه.
اگر به موضوعات اخلاق پزشکی علاقه دارید، پیشنهاد می کنم این شاهکار انیمه رو چک کنید.
یکم اسپویلر:

داستان در مورد جراح مغز و اعصاب نابغه ژاپنی هست که به تازگی توی بهترین بیمارستان های آلمان مشغول به کار شده. اینقدر توی کارش خبره بود که هر شب یه جراحی خیلی مهم داشت و گاهی توی دوراهی های سخت قرار می گرفت. یه شب بین نجات دادن جان یه بیمار ترک و یک سلبریتی، سلبریتی رو انتخاب کرد و باعث شد اون بیمار که برای جراحی به آلمان آمده بود و دار و ندارش رو فروخته بود فوت کنه و توسط خانواده اش نفرین شد. یه شب دیگر بین دو انتخاب سخت دیگر قرار گرفت، اینبار جان یه کودک ۷ ساله و شهردار همزمان در خطر بود، اگر جان شهردار رو نجات می داد از طرف رئیس بیمارستان ترفیع مقام می گرفت اما با وجود اصرار همسرش برای نجات جان شهردار اینبار تصمیم گرفت جان کودک ناشناس رو نجات بده و باعث فوت شهردار شد، شغل و ازدواجش در خطر افتاد و بعد از گذشت سالها فهمید که با نجات دادن جان آن کودک چه اشتباه بزرگی رو مرتکب شده و اتفاقاتی در این بین میفته که واقعا مسیر زندگیش رو تغییر میده...

اشتباه بزرگ...
یه استرس جدید به لیست استرس هام اضافه شد :))

جالبه، در مورد فلورانس نایتینگل شنیدید؟ یا همون پرستار چراغ به دست؟ مادر پرستاری نوین؟ چه خوبه که توی مراسم ازش یاد کردند.

حالا یکم در مورد این بانوی فداکار بدونیم:

قبل از ایشون پرستاری صرفا نگهداری از بیمار ها بود و هیچ پایه و اساس علمی نداشت. اون کسی بود که از ته دل عاشق پرستاری بود و توی قرن ۱۹ با وجود تمام بیماری های عفونی و مرگ و میر زیاد و مخالفت خانواده اش تصمیم گرفت پرستار بشه. بعد از اینکه تمرینات پرستاری رو گذروند هنگام وقوع جنگ تصمیم گرفت به سرباز های زخمی و بیمار کمک کنه و اولین پرستار در تاریخ بود که شیفت شب رو انجام می‌داد. با یه فانوس شبانه به اتاق های سرباز ها سر میزد و وضعیتشان رو پایش می کرد و به همین اسم "بانوی چراغ به دست" معروف شد. ایشون بعدا اصول علمی پرستاری مثل رعایت بهداشت، تغذیه و... پایه گذاری کرد و به طور علمی پرستاری رو توی مرکزی که بعدا تاسیس کرد به شاگردهاش تعلیم داد‌.

چه کسایی دنیا رو تغییر میدن؟ کسایی که واقعا عاشق کاری هستند که انجام میدن.

لعنت بر آلرژی!
آنتی هیستامین خوردم و دارم بیهوش میشم ولی باید ادامه بدم، نباید عقب بیفتم.

نمی دونم چی بگم بچه ها...
کمتر از ده روز دیگه امتحانات نهایی شروع میشن که بیشترین تاثیر رو توی آیندتون دارن و اون وقت عضو گیری شده انگیزه درس خوندنتون؟!

می دونید بچه ها، آینده شما حاصل مجموعه ای از تصمیماتی هست که الان می گیرید، توی تصمیم گیری هاتون دقت کنید. هر کسی رو الگو قرار ندید، تحت تاثیر احساساتتون قرار نگیرید. احساسات موقت اند ولی منطق پایدار تر و مطمئن تره.

بالاخره پاسخ بزرگترین سوال اخلاق پزشکی (اولویت بندی بیماران) که دیروز توی چنل بحث کردیم رو پیدا کردم!
با توجه به سوال 199 امتحان دستیاری (تخصص پزشکی) امسال "اگر در شرایطی که منابع محدود باشه یا اصلا شرایط اونقدر سخت باشه که در هر صورت لازم باشه بیماران رو اولویت بندی کنیم اولویت با کیه؟ طبق پاسخ کلیدی نباید برای پزشک مهم باشه که بیمار کیه و چی کارست. در واقع برای یک پزشک تنها مسئله مهم بیشترین احتمال بقا هست چون وظیفه پزشک درمانه نه صلاح دید جامعه و... برای اینکه بیشترین بازده رو داشته و به وظیفه اش عمل کرده باشه باید بیمارانی با "بالاترین احتمال بقا" رو اولویت قرار بده. حالا در صورتی که احتمال بقا و نجات یافتن بیمارها یکسان بود میریم سراغ مسائل دیگه...

در ضمن شما برای تلاش کردن نیاز به انگیزه ندارید نیاز به دلیل دارید. انگیز یه چیز موقته، یه روز انگیزه داری و یه روز نداری ولی دلیل... چیزی هست هر روز بهت یادآوری می کنه که چرا زندگی می کنی.

زندگیم وقتی که بیوم رو می گذاشتم "你为什么要翻译这个？" :
✨️🧚‍♀️🎂

بالاخره هر از گاهی بر می گردی به عقب نگاه می کنی و با خودت برخی تصمیمات گذشته ات رو مرور می کنی، از بعضی هاشون عصبی میشی و به بعضی هاشون افتخار می کنی.

ولی لطفا جوری زندگی کن که از خودت گذشته ات متنفر نشی‌.

مامانم چند ماهه که دیگه تراز و رتبه آزمون های خواهرم رو چک نمی کنه و براش مهم نیست. به گفته خودش می خواد بهش فشار نیاره و اجازه بده خودش برای آینده اش تصمیم بگیره که ترجمه حرفهاش میشه همینکه که یکیتون "دکتر" شد برام کافیه.

نمونه از رو دادن بیجا به مردم و نتیجه کار:

من قبل از کنکوری شدنم گرافیک یاد گرفتم، یکم لوگو سازی و طراحی پوستر و ادیت و... نمونه کارهام رو توی پینترست منتشر می کردم، البته هیچ وقت به هدف درآمد زایی نبوده و صرفا تفریحی بوده‌. یه روز برای یکی رایگان چندتا لوگو رندوم درست کردم و توی چنلش منتشر کردم، یکی لوگو های من رو دید و پسندید و به پیوی من پیام داد که برای وب‌سایتش هدر طراحی کنم. کلی اصرار کرد که هزینه کار رو بگم و من قبول نکردم که پول بگیرم و گفتم چون تفریحی انجام میدم هزینه ای قبول نمی کنم. پالت رنگ و تم رو انتخاب کردیم و من هر چی راجع به جزئیات طراحی پرسیدم چیزی نگفت و صرفا در مورد رنگ و تم فقط صحبت می کرد. بعد از ۵ روز من با کلی زحمت ۴ طرح مختلف درست کردم و براش فرستادم. چون نمی دونستم دقیقا چه طرحی مد نظرش هست مجبور شدم ۴ تا متنوع درست کنم. طرح هایی که بقیه کلی پول می گیرن من رایگان براش درست کردم تا از بینشون انتخاب کنه.
خلاصه وقتی که طرح ها رو براش فرستادم کلا آدم دیگه ای شده بود، از همشون کلی ایراد گرفت و اصلا گفت من اینجوری نمی خواستم اونجوری می خواستم اینطور باشه و... طرف من رو با هوش مصنوعی اشتباه گرفته بود! انگار که دستهای من مثل هوش مصنوعی توی دو دقیقه طراحی آماده رو میدن بیرون! چیزی که از حرفهاش متوجه شدم این بود که اصلا یه ادیتور نمی تونه طرح مدنظر ایشون رو طراحی کنه و باید دنبال نقاش دیجیتال یا هوش مصنوعی باشه که اینطور مو به مو براش اجرا کنه! بعد می دونید، شاید بهتر بود همون اول درست صحبت کنه که طرح مدنظرش چیه و من رد می کردم یا شاید اگر بهش مبلغ گزافی گفته بودم دیگه ایراد نمی گرفت. نمی دونم. در هر صورت فکر می کنم چون گفتم رایگان برات انجام میدم برای زحماتم ارزشی قائل نبود و می خواست ازم بیگاری بکشه.
#تجربه