من در خوشبینانه ترین حالت گفتم بین ۱۰-۳۰٪ ولی با وجود اوضاع اقتصادی و مشکلات خانواده ها به احتمال زیاد شاید جز ۵٪ باشید.

و من واقعا ناراحتم برای بچه هایی که استعداد دارن، باهوشند ولی حمایت نمیشن و از خیلی ها عقب می افتند به خاطر چیزی که خودشون توی انتخابش نقشی نداشتن. توی این دنیای ناعادلانه تنها کاری که از دستت برمیاد تلاش کردنه، به امید اینکه یه جاهایی خدا راه های میانبر بهت نشون بده.

امروز برای خوندن متن انگلیسی داوطلب شدم. خیلی دلم می خواست بی نقص بخونم، واقعا اون لحظه اینقدر استرس داشتم که نفسم بند میومد و دو تا اشتباه ضایع داشتم😭

سوال استاد what is starch؟
من اون لحظه که مغزم فریز شده بود و نتونستم یه توضیح خوب براش پیدا کنم گفتم: something in potato 🥔 😭

پزشکی سراسر انتخاب های سخته و در دست داشتن جان ادم ها مسئولیت بزرگیه.
اگر به موضوعات اخلاق پزشکی علاقه دارید، پیشنهاد می کنم این شاهکار انیمه رو چک کنید.
یکم اسپویلر:

داستان در مورد جراح مغز و اعصاب نابغه ژاپنی هست که به تازگی توی بهترین بیمارستان های آلمان مشغول به کار شده. اینقدر توی کارش خبره بود که هر شب یه جراحی خیلی مهم داشت و گاهی توی دوراهی های سخت قرار می گرفت. یه شب بین نجات دادن جان یه بیمار ترک و یک سلبریتی، سلبریتی رو انتخاب کرد و باعث شد اون بیمار که برای جراحی به آلمان آمده بود و دار و ندارش رو فروخته بود فوت کنه و توسط خانواده اش نفرین شد. یه شب دیگر بین دو انتخاب سخت دیگر قرار گرفت، اینبار جان یه کودک ۷ ساله و شهردار همزمان در خطر بود، اگر جان شهردار رو نجات می داد از طرف رئیس بیمارستان ترفیع مقام می گرفت اما با وجود اصرار همسرش برای نجات جان شهردار اینبار تصمیم گرفت جان کودک ناشناس رو نجات بده و باعث فوت شهردار شد، شغل و ازدواجش در خطر افتاد و بعد از گذشت سالها فهمید که با نجات دادن جان آن کودک چه اشتباه بزرگی رو مرتکب شده و اتفاقاتی در این بین میفته که واقعا مسیر زندگیش رو تغییر میده...

اشتباه بزرگ...
یه استرس جدید به لیست استرس هام اضافه شد :))

جالبه، در مورد فلورانس نایتینگل شنیدید؟ یا همون پرستار چراغ به دست؟ مادر پرستاری نوین؟ چه خوبه که توی مراسم ازش یاد کردند.

حالا یکم در مورد این بانوی فداکار بدونیم:

قبل از ایشون پرستاری صرفا نگهداری از بیمار ها بود و هیچ پایه و اساس علمی نداشت. اون کسی بود که از ته دل عاشق پرستاری بود و توی قرن ۱۹ با وجود تمام بیماری های عفونی و مرگ و میر زیاد و مخالفت خانواده اش تصمیم گرفت پرستار بشه. بعد از اینکه تمرینات پرستاری رو گذروند هنگام وقوع جنگ تصمیم گرفت به سرباز های زخمی و بیمار کمک کنه و اولین پرستار در تاریخ بود که شیفت شب رو انجام می‌داد. با یه فانوس شبانه به اتاق های سرباز ها سر میزد و وضعیتشان رو پایش می کرد و به همین اسم "بانوی چراغ به دست" معروف شد. ایشون بعدا اصول علمی پرستاری مثل رعایت بهداشت، تغذیه و... پایه گذاری کرد و به طور علمی پرستاری رو توی مرکزی که بعدا تاسیس کرد به شاگردهاش تعلیم داد‌.

چه کسایی دنیا رو تغییر میدن؟ کسایی که واقعا عاشق کاری هستند که انجام میدن.

لعنت بر آلرژی!
آنتی هیستامین خوردم و دارم بیهوش میشم ولی باید ادامه بدم، نباید عقب بیفتم.

نمی دونم چی بگم بچه ها...
کمتر از ده روز دیگه امتحانات نهایی شروع میشن که بیشترین تاثیر رو توی آیندتون دارن و اون وقت عضو گیری شده انگیزه درس خوندنتون؟!

می دونید بچه ها، آینده شما حاصل مجموعه ای از تصمیماتی هست که الان می گیرید، توی تصمیم گیری هاتون دقت کنید. هر کسی رو الگو قرار ندید، تحت تاثیر احساساتتون قرار نگیرید. احساسات موقت اند ولی منطق پایدار تر و مطمئن تره.

بالاخره پاسخ بزرگترین سوال اخلاق پزشکی (اولویت بندی بیماران) که دیروز توی چنل بحث کردیم رو پیدا کردم!
با توجه به سوال 199 امتحان دستیاری (تخصص پزشکی) امسال "اگر در شرایطی که منابع محدود باشه یا اصلا شرایط اونقدر سخت باشه که در هر صورت لازم باشه بیماران رو اولویت بندی کنیم اولویت با کیه؟ طبق پاسخ کلیدی نباید برای پزشک مهم باشه که بیمار کیه و چی کارست. در واقع برای یک پزشک تنها مسئله مهم بیشترین احتمال بقا هست چون وظیفه پزشک درمانه نه صلاح دید جامعه و... برای اینکه بیشترین بازده رو داشته و به وظیفه اش عمل کرده باشه باید بیمارانی با "بالاترین احتمال بقا" رو اولویت قرار بده. حالا در صورتی که احتمال بقا و نجات یافتن بیمارها یکسان بود میریم سراغ مسائل دیگه...

در ضمن شما برای تلاش کردن نیاز به انگیزه ندارید نیاز به دلیل دارید. انگیز یه چیز موقته، یه روز انگیزه داری و یه روز نداری ولی دلیل... چیزی هست هر روز بهت یادآوری می کنه که چرا زندگی می کنی.

زندگیم وقتی که بیوم رو می گذاشتم "你为什么要翻译这个？" :
✨️🧚‍♀️🎂

بالاخره هر از گاهی بر می گردی به عقب نگاه می کنی و با خودت برخی تصمیمات گذشته ات رو مرور می کنی، از بعضی هاشون عصبی میشی و به بعضی هاشون افتخار می کنی.