نظریه نامحبوب:
بیوشیمی لذت بخش و زیباست.

+ چرا شهر بازی نرفتی؟
- خب نمی دونم، دلیلی برای رفتن نداشتم.
+ مگه دلیلی می خواد؟
- نمی‌دونم، شاید چون یکم درون گرام.
+ درون گرا بودن با ضد اجتماعی بودن فرق می کنه.
- (emotional damage) ...

من ضد اجتماعی ام؟؟ می دونید بعضی هاتون فقط آسیب می زنید، بهتره که ازتون دوری کنم. راستش رو بهشون نگفتم، راستش اینکه تا وقتی که دوست قابل اعتمادی که مطمئن باشم بهم خوش می گذره نداشته باشم جایی نمیرم.

دقیقا، گاهی اوقات مکان و آدم مناسب پیدا نمیشه و اینکه متاسفانه همه دنبال پیدا کردن ایراد از همدیگه ان، حتی به غلط.

بدون شک به سطح صمیمیت و جنبه بالایی نیاز داره.

دایره امن رو کوچیک تر می کنند، یعنی نمیشه هر حرفی رو بهشون زد و من واقعا توی حرف زدنم خیلی محتاط شدم. همین یه کلمه "درون گرا" باعث شد بهم برچسب ضد اجتماعی بزنن، حالا تصور کنید اگر بخوام به راحتی در مورد سایر ویژگی های شخصیم باهاشون حرف بزنم... بیشتر زمینه سواستفاده رو براشون باز می کنه تا صمیمیت!

لازم نیست دیگران هر چیزی رو در مورد شما بدونن. حتی از کوچیک ترین مسئله هم می تونن سواستفاده کنند.
یکی از وقتی که سنم رو می دونه باهاش جوک می سازه، مثلا "وای تو حتی از فلانی هم بزرگتری..." حالا خودش چقدر از من کوچیکتره؟ ۲ سال.

واقعا رو مخه، تقصیر منه که همکلاسی افراد کوچیکتر از خودم شدم؟! ۴۰٪ بله ولی در کل بیشتر کار سرنوشت بوده تا انتخاب خودم.

گاهی با خودم به این فکر می کنم که اگر همکلاسی هم سن و سال های خودم بودم چقدر اوضاع می تونست متفاوت باشه.

کاش بهار آینده به گلها آلرژی نداشته باشم.

لازم نیست حتما شب باشه ولی لازمه که یه دشمن مشترک داشته باشیم.

من شبها با فکر کردن به اینکه روز بعد قراره ازم درس پرسیده بشه و من کامل نخوندم، خودم رو شکنجه روحی میدم.

امروز صبح ربات رو چک کردم دیدم یکی ساعت ۵ صبح از چنل لفت داده، آخه عزیزم بزار خورشید طلوع کنه 😭

شاید بگید "چه سوالی؟ جوابش چقدر بدیهیه!" درسته، تصور همه اینکه بشر مشکل سازه ولی بیا از یه زاویه دیگه بهش نگاه کنیم:
تصور کنید که انسان مدرن امروزی اصلا جزئی از اکوسیستم طبیعی دنیا نبوده و نیست! صرفا گونه ای هست که طی یه جهش ژنتیکی باهوش تر از بقیه گونه های انسان شده و بر اونها غلبه کرده و اونها منقرض شدند و حالا شده فرمانروای دنیا و اون رو کنترل می کنه و براش تصمیم می گیره. از این دید، انسان خود مشکله.

دوستان کنکوری اگر خانواده همکاری می کنند و براتون هر کتاب کمک درسی که لازم دارید رو از نو می خرند، هر کلاس و همایشی که لازم دارید رو ثبت نام می کنند، هر آزمون آزمایشی که بخواید شرکت کنید رو ثبت نام می کنند، بهترین مشاور رو براتون می گیرن. کلی لوازم تحریر فانتزی و محیط راحت و قشنگ براتون فراهم می کنند که با ارامش درس بخونید، براتون خوراکی های مغذی و مورد علاقتون رو فراهم می کنند و حین درس خوندن میزارن توی بشقاب های فانتزی و میارن توی اتاقتون و...
خیلی خوش شانس هستید و بدونید که شما جز اقلیت ۱۰-۳۰٪ از کل کنکوری های کشور هستید. کنکور عادلانه نیست و کنکوری هایی هستند که حتی ۱٪ این امکانات رو ندارن. پس لطفا قدر موقعیتتون رو بدونید. بازم کسایی هستند که با دست خالی رسیدن :) پس نقش تلاش بازم موثرتره.

من در خوشبینانه ترین حالت گفتم بین ۱۰-۳۰٪ ولی با وجود اوضاع اقتصادی و مشکلات خانواده ها به احتمال زیاد شاید جز ۵٪ باشید.

و من واقعا ناراحتم برای بچه هایی که استعداد دارن، باهوشند ولی حمایت نمیشن و از خیلی ها عقب می افتند به خاطر چیزی که خودشون توی انتخابش نقشی نداشتن. توی این دنیای ناعادلانه تنها کاری که از دستت برمیاد تلاش کردنه، به امید اینکه یه جاهایی خدا راه های میانبر بهت نشون بده.