دقیقا، واقع هیچ تستی نمی تونه دقیق مشخص کنه تو حتما درون گرایی یا برون گرا.
هیچ کس ذاتا برون گرا یا درون گرا بدنیا نیومده، صرفا بر حسب علایقی که داره تصمیم می گیره. حتی ممکنه یکی گاهی دلش بخواد درون گرا یا برون گرا باشه.

دیروز استاد در مورد اهمیت رشته علوم آزمایشگاهی بهمون گفت.
من می دونم که همه رشته ها اهمیت و ارزش بالایی دارند ولی تا حالا اینقدر به این رشته توجه نکرده بودم.
استاد گفتند که باید بیمارهاتون رو به مجرب ترین تکنسین آزمایشگاه که بهش اعتماد کامل دارید بسپارید چون اعداد و ارقام آزمایش ها خیلی مهم اند و اگر خطایی توی آزمایش بوجود بیاد ممکنه که پزشک تشخیص اشتباه و داروی اشتباه تجویز کنه. پس، بچه های علوم آزمایشگاهی شما لایه پنهان تشخیص های پزشکی هستید.
دوست دارم در آینده با باسواد ترین و ماهرترین تکنسین های آزمایشگاه همکاری کنم و همه بیمارهام رو فقط برای اونها بفرستم.

تصمیم داشتم با یکی از چنل ها تبادل انجام بدم که صاحب چنل تقریبا هم رشته ای هستیم. چنل رو چک کرد و گفت "ممبر کم داره".

خلاصه که بچه ها ببخشید من اینجا به جای عکس ظرف غذام و لیوان نوشیدنی، گربه توی کوچه، رنگ مانتوم و آینه آسانسور و... حرف های گفتنی و تجربیاتم رو براتون می نویسم و ممبر های زیادی به خوندن متن های طولانی علاقمند نیستند.

به تازگی به نتیجه جالبی رسیدم:
هیچ کس نمی تونه همزمان همه کلاس های دانشگاه رو شرکت کنه، نمره خوب بگیره و زندگی کنه.

واقعا نمیشه بچه ها، کلاس های دانشگاه از صبح تا بعد از ظهر به تنهایی اینقدر خسته کنندست که فرصت انجام هر کاری رو از آدم می گیره! علاوه بر این حتی فرصت درس خوندن برای امتحان هم نداری دیگه تفریح به کنار !!

باید کلاس هایی که برامون مفید نیستند و استاد حضور و غیاب نمی کنه رو شرکت نکنیم. کلاسهایی که هرچقدر هم گوش بدی بازم تهش خودت باید وقت بزاری بخونیش، حالا این وقت رو از کجا میاری وقتی شبانه روز کلاس داری و امتحان درس های دیگه امان نمیده؟؟

- ۱۸۰ صفحه خوندم ولی هیچ یادم نیست.
+ چرا خلاصه نویسی نکردی؟
- وقت گیره.
+ خلاصه نویسی وقت گیر نیست. صرفه جویی می کنه. الان باید ۱۸۰ صفحه رو از اول بخونی ولی اگر خلاصه نویسی کرده بودی یا حداقل نکات کلیدی رو می نوشتی فقط اون قسمت هایی که کامل از ذهنت پاک شدن رو دوباره مرور می کردی.

وقتی دانشجوی پزشکی باشی خوشحالی یعنی یه هفته امتحان نداشته باشی. حتی همین یه هفته هم خوشحالت می کنه 🤏🚶‍♀

(بچه ها در حال بحث در مورد تکمیل مدارک)
- راستی تو دیپلمت رو از مدرسه گرفتی؟
+ آره، چهارسال پیش.
- وای، اصلا بهت نمیاد.
+ من زمان رو از دست دادم ولی خدا این لطف رو بهم کرد که تغییر نکنم.

نکته برداری سر کلاس خیلی مفیده. هم باعث میشه درس رو بهتر یادگیری و هم برای مرور قبل از امتحان مفیده. ولی:
دقیقا نوشتن حرف های استاد ❌
نوشتن برداشت خودت از حرف های استاد و نکات کلیدی که روشون تاکید می کنه ✅

اهمیت CPR اینقدر زیاده که نه تنها دانشجوهای پزشکی بلکه همه مردم عادی هم باید مهارت CPR رو داشته باشند.
یکی از آشناهای دور به خاطر اینکه خانواده اش CPR بلد نبودن فوت کرد:

قضیه از این قراره که ایشون توی یه روز عادی یهو تشنج می کنه و دچار ایست قلبی و تنفسی میشه. خانواده اش سریع به اورژانس زنگ می زنن و تکنسین اورژانس پشت خط بهشون می گه که تا ما برسیم دیر میشه و خودتون باید CPR رو شروع کنید. با اینکه خانواده تحصیل کرده ای هستند ولی اصلا نمی دونستند CPR چیه! خلاصه که توی اون وضعیت پر استرس گوش دادن به دستورالعمل های پشت خط تلفن اصلا کارساز نبود و تا اورژانس رسید ده دقیقه طول کشید. تکنسین های اورژانس تونستند ایشون رو برگردونن ولی دیگه دیر شده بود و به خاطر قطع خون رسانی و تنفس به بخشی از مغز ایشون آسیب وارد شده بود و به کما رفت و بعد از ۴ ماه فوت کرد و بچه های کوچیکش یتیم شدن 💔
همه چیز می تونست به خوبی پیش بره اگه خانواده ایشون CPR بلد بودن و همون لحظه ایشون رو برمی گردوندن و بهش آسیب وارد نمی شد و به زندگی ادامه می داد...

بعد از اینکه از جلسه کنکور تیر آمدم بیرون توهم اینکه نکنه پاسخ دفترچه دوم رو روی پاسخبرگ یکی دیگه نوشتم بهم هجوم آورد و تا وقتی که نتایج نیومد آروم نشدم. تصور کنید چند ماه تحت فشار استرس بودم تا بالاخره فهمیدم توهم بوده!!

پس لطفا سر جلسه کنکور اگر صندلی هاتون خیلی نزدیک به هم بود و مراقبین بسته های سوال و پاسخبرگ رو همینطور پرت کردن زیر صندلیتون مراقب باشید بسته خودتون رو برمی دارید و چند بار اسمتون رو چک کنید‌.

چرا اینطور شدم؟ چون وقتی از جلسه برگشتم و داشتم وقایع رو مرور می کردم یادم نیومد که آیا چند بار اسمم رو بالای پاسخبرگ دوم دیدم یا نه! قطعا چند بار دیده بودم ولی استرس حافظه ام رو فلج کرده بود و یادم نمیومد...

سرانجام وقتی کلید اولیه آمد تعداد تست هایی که زده بودم، درست و غلط هام رو نوشتم تا روزی که درصد ها بیاد نگهدارم و چک کنم که اگر خداییییی نکرده توهمم درست بود بتونم اعتراض کنم، ولی... آیا چنین حادثه ای قابل اعتراض خواهد بود؟ خیر.

- چرا اینقدر می پرسید فلان کلاس با کدوم استاده، براتون چه فرقی داره؟ نکنه دنبال این هستید کدوم حضور غیاب نمی کنه که نیاین؟

توی دلم بهش گفتم بله که فرق می کنه برای منی که برای یه کلاس ۴۵ دقیقه ای باید از ساعت ۱ تا ۴ بعد از ظهر گرسنه و خسته با باری از درس های خونده نشده و عقده استراحت انجام نشده یه گوشه توی دانشگاه تنها ۳ ساعت بیکار و منتظر بمونم خیلی مهمه. همین که بدونم یه استاد حضور و غیاب نمی کنه برام مثل فرصتی هست که بتونم یه روز رو مثل مردم عادی بگذرونم. منم اگه مثل تو یه ماشین داشتم و بین کلاس ها مدام در رفت و آمد بودم و می تونستم این چند ساعت رو خونه برم و منت دیگران رو نکشم یا پول اسنپ ندم بقیه رو هیچ وقت درک نمی کردم و فقط خودم رو می دیدم، ولی این حرف های بهش نگفتم فقط با یه نگاه غمگین رد شدم. چون حرف هایی که توی دلم هست اونقدر زیاده که دنبال این نیستم شنیده بشن چون می دونم هر خودبینی درکشون نمی کنه...

دانشگاه:

اون همکلاسی هایی که جوین چنل نیستند ولی اینجا رو چک می کنن<<<<

Are you obsessed with me??

اینها رو یه کنکوری برام نوشت.
می خواهم بگم دوست کنکوری من، می دونم این روزا هر ثانیه اش داره چه بلایی سرت میاره ولی طاقت بیار تموم میشه :)