دیشب بعد از غر های فراوان، ساعت ۱۲ خوابیدم و ۵ صبح پا شدم. با استرس زیاد خوندم تا ۹ و دیدم کلاس ۱۰ تا ۱۲ کنسله. بازم خوندم تا ۱۲:۳۰ و رفتم امتحان دادم. نمره ام خیلی خوب شد.

ولی می خوام این رو بگم که دیشب عده ای پیام دادن که "غر نزن، عده ای می خوان جای تو باشن و..." شاید باورتون نشه بچه ها ولی منم یه روز همین جمله رو به یه دانشجوی پزشکی نالان گفتم.

بعضی چیزها رو تا خودت شخصا تجربه نکنی درک نمی کنی.
ولی زندگی جالبه، یهو کلی فشار و استرس وارد زندگیت میشه ولی وقتی امتحان رو دادی خیلی خوشحال میشی، دقیقا انگار که یه بار خیلی سنگین از روی دوشت برداشته شده.

چقدر این آهنگ باعث افتخارمه. تصور کنید خواننده مورد علاقت فارسی بخونه ^^

ممکنه کسی این رو نتونه تشخیص بده؟
توی اناتومی عملی واقعا تشخیص بعضی جاها خیلی سادست و بعضی جاها خیلی سخت.

این نمونه سخته، من الان متوجه نمیشم این بین دو تا ریه قرار گرفته؟ عصبه؟ فرنیک راسته یا چپه؟

قابل توجه کسایی که عصبانیت و ناراحتیشون رو روی دیگران خالی می کنند و بعد دیگران رو توجیه می کنن که اون لحظه حق داشتن به نحوی خودشون رو آروم کنند:
اگر هر کسی اینکار رو با خودتون کرد ناراحت نشید. واقعا یه سری عادات بد داره بین همه مرسوم میشه و اصلا دیگه برای هیچ کس مهم نیست.

I'm feeling fantastic...

صحنه تصادف رو به صورت اسلوموشن پایان ناپذیر تصور کنید جوری که ماشین توی هوا می چرخه.

قابل توجه کسایی که می خوان پشت کنکور بمونن:
می دونید من اولش فکر می کردم بالاخره کنکور رو شکست دادم و گذشته رو جبران کردم ولی الان می فهمم که اشتباه می کردم. هیچ چیزی نمی تونه اشتباهی که توی گذشته اتفاق افتاده رو جبران کنه و نتایج و اثرات اشتباهات گذشته همیشه باقی می مونه! با وجود اینکه بالاخره به هدفم رسیدم ولی هنوز حسرت می خورم که چرا سال اول قبول نشدم. چرا؟ به خاطر اختلاف سنی بین من و همکلاسی هام. شاید بگید "دو سه سال که چیزی نیست. چرا اینقدر بزرگش می کنی؟" آره شاید این اختلاف در ظاهر بزرگ به نظر نیاد ولی طبق تجربه ای که توی این 6 7 ماه کسب کردم از لحاظ درک و شعور خیلی خیلی بین کسی که هجده سالشه و پارسال توی محیط مدرسه بوده و یکی که بالای بیست سالشه و چند سال سختی کشیده تا خودش رو بالا بکشه وجود داره!
با این حال همه مثل هم نیستن و خوب بد و آدمهایی که فقط سنشون بالا میره و عقلشون رشد نمی کنه همه جا هست ولی عموما این تفاوت وجود داره بچه ها. من رفتار های بچگانه زیادی رو می بینم که به سختی تحمل می کنم. یه جاهایی ناراحت میشم و فراموش می کنم و در نهایت ناراحت میشم که چرا از گروه هم سن و سال هام عقب افتادم 💔
با این حال گاهی هم مغرور میشم و خودم رو لایق تر در نظر می گیرم و با خودم میگم "یعنی من هم اگر 18 سالگی وارد دانشگاه میشدم اینجور رفتاری داشتم؟ قطعا که نه."
#تجربه

https://t.me/msincrr/1848
منی که الان ۲۴ سالمه دیره؟😞

نه اصلا، من نگفتم سن بالای بیست برای رسیدن به هدف دیره. هیچ وقت دیر نیست و باید بهش برسی. بحث اینجاست که نمیشه گذشته رو 100% جبران کرد یعنی اثراتش باقی می مونه و ممکنه توی دوستی ها کمی به مشکل بخوری و خوب درک نشی ولی کسی نمی دونه شاید یکی رو پیدا کردی که تونست بهترین دوستت بشه فارغ از اینکه ازت کوچیکتر یا بزرگتر باشه.

بابام دو شب پیش یه جوجه (احتمالا کبوتر یا قمری) خیلی ضعیف توی خیابان پیدا کرد که افتاده بود روی زمین، هر چی دنبال یه لونه یا مادرش گشت پیدا نکرد و ترسید گربه اون رو ببره. خلاصه الان توی خونه ازش مراقبت می کنیم و امیدواریم که زنده بمونه.
خیلی دوستش دارم و با عشق ازش مراقبت می کنم چون می دونم وقتی بزرگ بشه تبدیل به یه آدم دروغگو، تهمت زن و پست نمیشه بلکه تبدیل به یه پرنده زیبا و آزاد میشه که قرار نیست به کسی آسیب بزنه🕊