چند روز پیش سرما خورده بودم. اولین بارم بود که بعد از قبولی به پزشک مراجعه می کنم. من واقعا برای سرما خوردگی دکتر نمیرم چون می دونم با استراحت و دارو های روتین بعد از چند روز تموم میشه. در واقع برای اینکه یک روز نتونستم برم دانشگاه و گواهی بگیرم رفتم. دکتر میانسال و خیلی خوش برخورد بودن. وقتی که علائم رو منظم از روزی که شروع شد برای ایشون توضیح دادم. سریع ازم پرسید "دانشجوی پزشکی هستی؟" وقتی که تایید کردم بازم پرسیدند "فیزیوپاتی؟" من گفتم نه و هنوز ترم دوم هستم. یکم براشون تعحب آور بود که من نحوه present کردن علائم رو چطور یادگرفتم. پرسیدند چطور یادگرفتی که اینقدر خوب present کنی و من گفتم دوست دارم وقتی خودم پزشک شدم بیمارهام به همین صورت علائم رو به من بگن تا بهتر بتونم بیماریشون رو تشخیص بدم.

این رو می نویسم برای اینکه تلنگری باشه برای دوستان کنکوری:

آزمون لیسانس به پزشکی اصلا چیه؟
تصور کنید شما خیلی به رشته پزشکی علاقه داشتید ولی قبول نشدید و یه رشته دیگه قبول شدید، آیا هنوز هم تمایل دارید برای رسیدن به پزشکی تلاش کنید؟ یکی از این راه این بود که بچه ها با هر لیسانسی (پیراپزشکی، حقوق، مهندسی و...) می تونستند توی این آزمون شرکت کنند و برای قبولی می بایست دروس علوم پایه پزشکی (اناتومی، فیزیولوژی و...) رو مطالعه کنند. اگر قبول می شدند می تونستند مستقیم وارد مرحله فیزیوپات پزشکی بشن و در نهایت دکتری عمومی پزشکی بگیرند.

همینطور که می‌بینید انگار که این آزمون امسال لغو شده، شاید برای اینکه طی دو سال اخیر ظرفیت پزشکی رو به حد خیلی زیادی بالا بردند و شاید بودجه کافی برای تربیت پزشکی ندارند. البته من واقعا در جایگاهی نیستم که علتش رو کشف کنم و اینها فقط حدسیات من هست، اگر شما عزیزان علاقمند به پزشکی هستید ازتون خواهش می کنم لطفا برای کنکور سخت تلاش کنید و حقتون رو از کنکور بگیرید تا در آینده دنبال راه های فرعی (همون plan B خودمون) نگردید!!

اولین و آخرین پلن شما برای رسیدن به خواسته هاتون "کنکوری سراسری" هست و تمام!

برخی از مطالب مهم رو از کتاب های درسی حذف کردند تا طراح کنکور ازشون سوال سخت طراحی نکنه، مثل چی؟ مثل هم انتقالی، نحوه تشکيل شیلومیکرون و مطالب دیگه ای که بعد از سال ۹۷ از کتاب درسی زیست دهم حذف شدند. بعد از چاپ ۹۸ کتاب زیست دهم یکم لاغرتر شد. می دونید شاید بگید "خب چه خوب شد." ولی این رو در نظر بگیرید که دونستن این مطالب خیلی مهمه و اون آموزش و جدیتی که ما توی دبیرستان برای یادگرفتشون داشتیم رو دیگه توی دانشگاه نداریم و مثلا من دیروز وقتی واژه "شیلومیکرون" به گوشم خورد داشتم به این فکر می کردم که یه روزی من جزئیات تشکيل شدنش رو می دونستم ولی الان فقط یادم میاد برای چی بود و حجم درسها اینقدر زیاده که من دیگه فرصت ندارم جز به جز برای هر کلمه جدید این چنینی تحقیق کنم!

پس کاش توی کتاب درسی بمونن و یه کادر دورشون می کشیدند "طراحی در کنکور 🚫 "

تراپی رایگان 🫴

جایی زندگی می کنیم که مردم ساعت ۱ شب برای چک کردن فشارخون به بیمارستان مراجعه می کنند :/
این فرم تریاژ هست. یعنی بیمارانی که به اورژانس مراجعه می کنند رو با توجه به وضعیتشون طبقه بندی می کنند و بعد به بیمارانی اولویت میدن که واقعا مشکل اورژانسی داشته باشند نه چنین افرادی... پزشک و پرستار شیفت شب بیدار می مونن تا به بیماران اورژانسی خدمت رسانی کنند تا هر کسی که برای مشکلات جزئی میاد!!
توی بعضی بیمارستان ها که سیستم تریاژ درستی دارند اینجور بیماران رو تا ۹ صبح معطل می کنند تا پزشک های دیگه صبح که وارد بخش میشن اینها رو ویزیت کنند.

یکی از بهترین مثال ها که می تونید سیستم تریاژ رو خوب درک کنین سریال پزشکی Pitt هست که به خوبی این رو نشون میده و البته توی این سریال هم داریم افرادی که از سیستم تریاژ بیمارستان و معطل شدنشون ناراضی هستند و این نشون میده از این آدمها همه جا هست...

موقعیت: تو رشته مورد علاقه ات قبول شدی و یه شب بارونی و نزدیک عید که حال و هوای قشنگی داره، داری آناتومی قلب رو مطالعه می کنی.

برای استرس داشتن زیادی خسته ام :)
هنوز مثل بچگی هام برای کوچیکترین مسئله درسی دچار استرس میشم، البته این ترس و استرس عامل پیشرفتم بوده ولی احساس می کنم الان دیگه کافیه ولی قابل کنترل نیست.

توی دوره دبیرستان یه همکلاسی داشتم که مغرور بود و جوری رفتار می کرد که انگار دانشجوی پزشکیه، مثلا از معلم زیست می پرسید "چرا قلب دهلیز داره؟" و سوالات عجیب دیگه... وقتی معلم برای اکثرشون جوابی نداشت می گفت "خب، خدا خواسته" بعد همه جا رو پر کرده بود که این معلم بی سواده.

بچه ها واقعا اگر سوال علمی و درسی دارید از معلم بپرسید، سوالات بی پایه و اساسی که دونستن جوابش تاثیری توی کیفیت تحصیلتون نداره نپرسید. شاید اون لحظه بگید "چه خوب، ضایع شد و..." ولی بعدا متوجه میشید که اصلا کار قشنگی نکردید و خاطره اش تا ابد توی ذهن خودتون و همکلاسی هاتون باقی می مونه.

متاسفانه، نمی دونم چرا ولی احساس می کنم اتفاقات منفی دیرتر فراموش میشن. شاید یکی ۷ سال پیش با من رفتار خوبی داشته ولی چرا من فقط اون روزی که دلم رو شکست رو یادم مونده؟! عجیبه، نه؟

من شب کنکور اردیبهشت درگیر اعداد و ارقام شده بودم.
داشتم حساب می کردم چقدر سوال جواب بدم و چقدر نزده یا غلط داشته باشم مثلا میشه فلان درصد. در مورد اینکه مفید بود یا نه نظر خاصی ندارم ولی به نظرم از ندونستن بهتره. خب؟ یعنی اینکه روز کنکور تو نمی دونی مثلا اینقدر غلط بزنی چقدر درصدت افت می کنه، حداقل با یه پیش آگاهی میری سر جلسه و هوشیار تر هستی.

‌
حالا ی سوال اون دوستت اخرش پزشکی قبول شد؟

نه متاسفانه من تا 402 ازش خبر داشتم که قبول نشده بود، ولی الان ازش خبری ندارم.

پارت 2:
دوستان کتابخونه خونه خالتون نیست، خواهشا سعی کنید کفشتون رو در نیارید تا بقیه که سعی دارند از کتابخونه استفاده کنند از بوی جورابتون خفه نشن. با تشکر :)