.
#معرفی_کتاب

🌱 اینکه نباید از افسردگی و چیزهای مشابه ترسید، جای خودش؛ ولی حتماً نباید بهش بی‌اهمیت بود یا فکر کرد صرفاً برای دیگرانه و برای ما رخ نمی‌ده. نباید سمت کتاب‌ها و حرف‌هایی که می‌ترسونند رفت و نباید خیلی هم خوش‌بین بود بهش. خودکشی کسانی مثل رابین ویلیامز و آدم‌های مشهور و غیرمشهور دیگه، گواه این مدعاست که این مشکل ممکنه برای هر کسی رخ بده.

🔹️ این کتاب رو بخونید/بشنوید. شاید بیشتر از ۳۰ درصدش شبیه کتاب‌های زرد باشه و این‌ کار رو بکن و اون کار رو نکن داشته باشه. ولی تحمل کنید و بخونید تا انتها.

❗️اگر نشد همه‌شو بخونید، فصل "بحران میان‌سالی" رو حتماً بخونید.

🔹️ درباره نویسنده‌ش هم‌ بگم که روان‌درمانگر اهل هند هست و به واسطه تحقیقات زیادش در مورد افسردگی و ترک الکل، مشهوره.


🌸 لطفاً در هر شرایطی در زندگی‌تون هستید، هرچقدر سرتون شلوغه، هرچقدر حس تنها بودن می‌کنید، حتماً با آدم‌ها معاشرت کنید و این معاشرت رو ترک نکنید.
اصلاً مهم نیست برخی از اطرافیان‌تون با چه سرعتی دارن عوض می‌شن.
اصلاً مهم نیست دوروبری‌هاتون چقدر درگیر زندگی‌شونن.
به دوستان قدیمی‌تون، فامیل‌تون، همسایه مهربون‌تون، آدم‌های جدیدی که حس می‌کنید منفی‌باف و غرغرو نیستند، بهشون زنگ بزنین/ پیام بدید/ قرارِ دیدار بذارید، یه موضوع ولو بی‌خودی پیدا کنید و باهاشون به هر شکلی که صلاح می‌دونید معاشرت کنید.
شما، تنها نیستید💐


.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

.
#حکایت

🌱 ببینید سعدی چی گفته(😃):

مردکی را چشم درد خاست، پیش بیطار* رفت که دوا کن. بیطار از آنچه در چشم چارپای میکند در دیده او کشید و کور شد. حکومت به داور بردند. گفت برو هیچ تاوان نیست اگر این خر نبودی، پیش بیطار نرفتی. مقصود ازین سخن آنست تا بدانی که هر آن که ناآزموده را، کار بزرگ فرماید، با آنکه ندامت برد به نزدیک خردمندان، بخفت رای منسوب گردد.

ندهد هوشمند روشن راى
به فرومایه کارهاى خطیر

بوریاباف** اگر چه بافنده است
نبرندش به کارگاه حریر


گلستان، باب هفتم، حکایت شماره ۱۴

[* بیطار: دامپزشک
** بوریا: حصیر، بوریاباف: حصیرباف]

.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

.
#معرفی_کتاب

🌱 الن لایتمن، نويسنده این کتاب، یک دانشمند فیزیکدانه که نویسنده هم هست و سال‌هاست توی دانشگاه MIT تدریس می‌کنه.

🔹️ اصلاً به این کتاب و این قبیل مفاهیم گارد نداشته باشید که مثلاً چون درباره اتلاف وقت هست چیز بدیه. کتاب از دید نویسنده‌ش که دانشمند محققی هست، به ستایش تأمل و کُند کردن زندگی می‌پردازه و در این راستا مثال‌ها و تحقیقات بسیاری رو ذکر می‌کنه. حتماً بخونیدش تا با استدلال‌ها و هشدارهاش آشنا بشید. کتاب کم‌قطر ۱۰۲ صفحه‌ای و بسیار خوش‌خوانی هست.

🔹️ اگر شاهکار برتراند راسل، در ستایش بطالت، رو خوانده باشید، کتاب‌هایی از اون دست می‌تونه خیلی جذاب نباشه. ولی درباره کتاب لایتمن این‌طور نیست و با هر تجربه‌‌ای که داشته باشید، حداقل ده تا چیز تأمل‌برانگیز و جالب براتون خواهد داشت.


.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

.
#معرفی_کتاب

🌱 دو ماه پیش اولین رمان چینی عمرم رو خوندم/شنیدم. همین رمان مزه‌شناس(لو وِن‌فو | مرضیه بهرادفر | ققنوس).

🔹️ تمام مدت داشتم به این فکر می‌کردم که چقدر در سبد ترجمه‌های ایرانی، آثار چینی کم هستند. ادبیات غنی‌ای دارند که در آثار نقد ادبی همیشه اشاره‌های فراوونی به آثارشون هست اما متأسفانه بسیار کم به فارسی ترجمه شدند.

🔹️ این رمان فضاسازی غریبی داره که خیلی کم مشابه‌ش رو دیدیم(به ذهن من، فضای رمان‌های ایتالیایی بعد جنگ دوم رو می‌‌آورد). شخصیت‌ها و قصه مخصوص به خودش رو داره و با انتظار معمولی که از یک رمان داریم، متفاوته.

🔹️ نویسنده‌اش بسیار مشهوره و انگار همه عالم می‌شناسندش غیر از من. که البته اصلا مهم نیست چون شناختم‌ش. و از اون مهم‌تر از این به بعد حواسم پی ادبیات چین هم می‌ره.

🔹️ به نظرم فرهنگ با اصالت چینی و نه چیزی که در چند دهه گذشته ازشون می‌شناسیم، مثل فرهنگ سنتی و اصیل همه شرق آسیا مانند کره و ژاپن، بسیار جذابه. در اون‌ها یک تلاش برای عمیق‌شدن در خود و رعایت برخی اخلاقیات نهفته که عالی هستند.


.
کانالی درباره هنر، کتاب و چیزهای دیگر
@mSaebiC

.
#معرفی_کتاب

🌱 از کتاب‌های شاید کمتر شناخته‌شده داستایفسکی‌ست. البته جزو داستان‌های کوتاه‌ش دسته‌بندی می‌شه که اولین بار سال ۱۸۶۵ چاپ شده.

🔹️ ایده بسیار جذابی داره که ذره‌ای نمی‌تونید حدس بزنیدش: ابتدای داستان، یک تمساح، درسته یک مرد رو قورت می‌ده. ولی درباره ادامه‌اش، هر حدسی بزنید احتمالا اشتباهه چون داستایفسکی خلاق قراره حسابی شگفت‌زده‌تون کنه.

🔹️ مثل همیشه دیالوگ‌های داستایفسکی بی‌نظیرند. مسیر پرداخت ایده‌ش منحصربه‌فرده. و پایان‌بندی داستان، خاص خودشه. خواندن این کتاب کمتر از دو ساعت طول می‌کشه و اگه تونستید بخونیدش.



.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

#معرفی_کتاب
@mSaebiC

.

🌱 شما می‌دونستید من یه پادکست داشتم؟

پادکست پُرز مال منه که از بهمن ۹۹ تا اردیبهشت ۱۴۰۰، دوازده قسمت تولید کردم و خیلی دوستش دارم.

پادکستم رو می‌تونید از لینک زیر و با هر پلتفرمی که راحت‌ترید بشنوید:
👉 zil.ink/porzpodcast

.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

#معرفی_کتاب

🔹️ الن دوباتن رو خیلی‌هامون با کتاب جستارهایی در باب عشق شناختیم. نویسنده/فیلسوفِ انگلیسی/سوییسی که بسیار محبوبه و اگه ازش خوش‌تون نیاد کاملا حق دارید.

🔹️ در هنر سیر و سفر، اون جزئی‌نگری بی‌نظیر دوباتن که به نظرم اوج اون در یک‌هفته در فرودگاه بود رو باز هم شاهدیم. چنان این جزئیات سفر کردن به دل‌تون می‌شینه که شاید دلتون بخواد در سفر بعدی، حواس‌تون به همه‌شون باشه.

🔹️ در این کتاب از نویسنده‌ها و آرتیست‌های زیادی نام برده می‌شه و چیزهایی ازشون گفته می‌شه که کمتر می‌دونیم.

🔹️ نسخه صوتی اون ۶ساعت و ۲دقیقه‌ست و کتاب کاغذی‌ش ۲۸۹ صفحه.

👈 صفحه ویکی‌پدیای الن دوباتن

.

👈 عکس، مربوط به #پیاده‌روی پریروزم:
۱۱.۶ کیلومتر | ۲ساعت و ۱۲دقیقه

لینک استراوای اون:
👉 https://strava.app.link/qKhnhXZ1RLb

.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

#موسیقی


📻 Pines
از
🎙 Macroform


.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

#زیبایی_ادبیات

🌱 سه هفته‌ست که خوندن پنج‌گنج نظامی رو شروع کردم(مخزن‌الاسرار و خسرو و شیرین).

از میون همه لغات تازه‌ای که از نظامی یاد گرفتم، کُهبُد برام خاص‌ترین بود.

کَهبُد(kahbod) که به معنی خرانه‌دار یا صراف هست که هیچی‌.

اما کُهبُد(kohbod) ترکیب دو کلمه‌ست: کوه، که در اینجا به کُه کوتاه شده، و بود که به شکل بُد اومده.

و این عزلت‌نشینی اون هم در کوه، عجب پروسه پذیرفته‌شده‌ای بوده در قرن ششم.

فکر می‌کنم این خیلی مهمه که حواس‌مون به این جزئیات فرهنگی‌مون، که حتما جایی در درون‌مون هست، و شکل بیانش در ادبیات‌مون باشه.



❗️ اسکرین‌شات‌‌ از اپلیکیشن واژه‌یاب

.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

#موسیقی


📻 قطعه
WoO 33, Book II 49 Deutsche Volkslieder - 12. Feinsliebchen, du sollst
اثر
یوهانس برامس(۱۸۹۷-۱۸۳۳)



🌱 از دیشب بی‌وقفه دارم از رادیو، برامس می‌شنوم. چقدر بی‌نظیره و چقدر توی ایران کم می‌شناسیمش.


.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

🌱 بخشی از خسرو و شیرین نظامی:

بیا تا این حدیث از کس نپوشیم
بدین تمثال نوشین باده نوشیم

دگر باره نشاط آغاز کردند
می آوردند و عشرت ساز کردند

پیاپی شد غزل‌های عراقی
بر آمد بانگ نوشا نوش ساقی

بت شیرین نبید تلخ در دست
از آن تلخی و شیرینی جهان مست

به هر نوبت که می‌ بر لب نهادی
زمین را پیش صورت بوسه دادی

چو مستی عاشقی را تنگ‌تر کرد
صبوری در زمان آهنگِ در کرد
.

لطیف‌تر و خلاقانه‌تر از "صبوری در زمان آهنگِ در کرد" و "نوشین باده نوشیم" می‌شه گفت؟


.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

🌱 از پریروز که معرکه رو خوندم، دارم فکر می‌کنم که چرا ما در رمان‌های نویسندگان ایرانی، بدگویی و حرف‌های رکیک رو این‌قدر کم داریم؟


🔹️ چیزهایی که به ذهنم رسید این‌هاست:

۱. ممکنه نویسنده ایرانی از چاپ نشدن اون بخش‌های اثرش یا به تبع اون، کل اثرش، به خاطر اون حرف‌های رکیک واهمه داشته باشه:
این تا حدی می‌تونه درست باشه چون اصولا هر کسی که به مجوزی حداقل توی بخش‌های مرتبط با فرهنگ احتیاج داره، باید چنین ملاحظاتی رو بکنه. اما نمی‌تونه دلیل باشه؛ چون اثر ترجمه‌شده‌ای که حرف رکیک داشته باشه چاپ می‌شه. البته با آگاهی از اینکه دست برخی ناشرها بازتره و کلا در برخی شاخه‌ها، سختگیری کمتری روی ترجمه می‌شه تا تألیف.

۲. بی‌ادبی در فرهنگ ما، نکوهیده‌ست:
این هم تا حدی درسته اما نمی‌تونه دلیل باشه. هم اینکه چون اون چیزی که ازش به عنوان فرهنگ یا فرهنگ عامه یاد می‌کنیم، سال‌هاست به بد قهقرایی رفته و از شکل افتاده.
هم اینکه مخصوصا در ادبیات داستانی، نویسنده متوسط هم باید فضایی متناسب با شخصیت‌هاش خلق کنه، که شامل شکل سخن‌گفتنش هم می‌شه. چند تا شخصیت غیرِ بد-دهن در ادبیات‌مون سراغ داریم که روی این صفت‌شون تأکيد شده باشه؟

۳. خود نویسنده دور از حرف‌های رکیک هست:
چندین و چند نفر رو می‌شناسم (از جمله برادرم) که سال‌هاست عامدانه تصمیم گرفتند در زندگی روزمره خودشون، کلامی دشنام از دهن‌شون خارج نشه. در میون ادبا هم فراوونه. این دلیلِ احترام‌آمیز و تأمل‌برانگیزیه. واقعا چند نویسنده مؤدب می‌شناسیم؟

۴. خودسانسوری:
مخصوصا توی نویسنده‌ها و آرتیست‌های همسن و کوچک‌تر از خودم، به وفور وجود داره. این، آسیب جبران‌ناپذیریه که یک سیستم فکری اشتباه به آرتیست‌هاش تحمیل می‌کنه.

۵. اقتضای داستان:
این، احتمالا منطقی‌ترین و پر کاربردترین دلیل می‌تونه باشه. ولی مخصوصا مشکلم با اون بخش از داستان‌هاست که این عادی-رفتار کردنِ کاراکتر رو می‌طلبه اما اون کاراکتر عصا-قورت‌داده حرف می‌زنه.

۶. کم‌سوادی و دور از جریان جهانی بودنِ نویسنده‌هامون:
متأسفانه در مورد خیلی از نویسنده‌های ایرانی صادقه. این هم می‌تونه دلیل پر تکراری باشه.

.


🌻 اگه دلیل دیگه‌ای به ذهن‌تون می‌رسه توی کامنت بفرمایید.


.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

#موسیقی


📻 By this river
شاهکارِ
🎙 Brian Eno

.

Here we are stuck by this river
You and I underneath a sky
That's ever falling down, down, down
Ever falling down

Through the day as if on an ocean
Waiting here always failing to remember
Why we came, came, came
I wonder why we came

You talk to me as if from a distance
And I reply with impressions chosen
From another time, time, time
From another time

.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

#معرفی_کتاب

🌱 در یک‌هفته گذشته این دومین دفعه‌ای هست که شروع کتابی که می‌خونم دقیقا ارجاع می‌ده به سال ۱۸۷۰. آدم‌خواران هم همین بود.

🔹️ فضای وسترن برای خیلی‌هامون دلپذیره و کم نیستند رمان‌ها/داستان‌هایی که قصه‌هاشون در محیط‌های وسترن می‌گذرند. اما علی‌رغم همه اظهارنظرهایی که مخصوصا توی مقاله‌های علمی می‌شه، این سؤال مهمیه که سینما چقدر تأثیرگذار بوده در این نوع از ادبیات؟ و آیا چیزی که امروز می‌شناسیم، جدای از سینماست؟

🔹️از اِلمُر لئونارد(۲۰۱۳-۱۹۲۵) تا حالا شش کتاب ترجمه شده که همگی بعد از سال ۱۳۹۶ بوده!
اقتباس‌هایی سینمایی از آثارش ساخته شده که به مشهورتر شدنش کمک کرده و البته اقتباس نخست از این کتاب(۱۹۵۷)، از خود کتاب بهتره.
لئونارد، بیشتر داستان‌های وسترن و جنایی نوشته.
اواخر جنگ جهانی دوم، سه سال در نیروی دریایی آمریکا خدمت کرده.
هر هفت داستان این کتاب در سال ۱۹۵۳ در شماره‌های مجله‌ای چاپ شده.
معروف‌ترین اثرش همین کتابه.
.

🌟 اطلاعات تصویر، مربوط به #پیاده‌روی امروزمه:
۱۶.۴ کیلومتر | ۱۸۷دقیقه

اطلاعات این تمرین:
👉 https://strava.app.link/QsJwXlPHZLb

.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC