.
🌱 همین‌جوری درباره خودم:

🔹️ من، ۲۲ ساله که مستمر پیاده‌روی می‌کنم. در پانزده سال قبل هر روز حداقل پنج کیلومتر رو رفتم(مگر شاید سالی کمتر از پنج بار) و در هفت سال قبل که اپلیکیشن‌های مخصوص ورزش کردن اومدن، متوجه شدم خیلی بیشتر از این حرف‌ها رو راه می‌رم. دو سال پیش چند هفته پیوسته دوچرخه‌سواری کردم و چند ماه هر روز دویدم تا زانوم آسیب دید و نشد ادامه بدم.

🔹️ امروز، بعد از حدود یک سال، در یک هفته بیشتر از ۱۳۰ کیلومتر پیاده‌روی کردم. این ۱۳۰ کیلومتر در هشت دفعه پیاده‌روی بوده؛ و میانگین سرعتم بین ۵ تا ۵.۷ کیلومتر در ساعت بوده.

🔹️هفت هشت ساله که حین پیاده‌روی کتاب صوتی می‌شنوم. یکی از آمارهای کتاب شنیدنم رو قبلا توی کانال گذاشتم و از اینجا می‌تونید ببینید.

🔹️ سال‌ها یک دفترچه یادداشت همراهم بود و چیزهای غریب رو توش می‌نوشتم: رفتارهای خاص، دیالوگ‌های جذاب، توصیف چهره‌های خاص، .... از وقتی اولین گوشی هوشمندم رو گرفتم، دفترچه جای خودش رو به یادداشت‌های گوشیم داده.


✅️ همه این‌ها رو گفتم تا بگم آرتیست در هر سطحی که باشه، برای خلق هر اثر هنری‌ای احتیاج داره درست و خوب مشاهده کنه. بزرگترین منبع مشاهده‌گری هم زندگی مردم عادیه. این، فرصت مغتنمیه.


🌲 و اضافه کنم که آخر همه کارگاه‌های فیلمسازی یا داستان‌نویسی‌ام همیشه می‌گم:
لطفا ورزش کنید.
پیاده‌روی مستمر روزانه کنید.
بدون شک این کار، شما رو تبدیل به نسخه عالی‌ای از خودتون می‌کنه.


.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

.

🦋 این‌که معلومه که نویسنده‌ها، همیشه در ذهن‌مون زنده‌اند. ولی خب مرگ پدیده غریبیه.
در چند ماه گذشته و به فاصله کمی از هم، دو تا نویسنده محبوبم فوت کردند:
پل آستر و الیس مونرو.

🔹️ غیر از اولین کتاب‌ پل استر که سال‌هاست تجدید چاپ نمی‌شه و نشده بخونم‌ش، تمام آثار ترجمه‌شده‌شو خوندم. ازشون بسیار تأثیر گرفتم. عاشق مدل فکر کردن و زندگی‌ کردن‌شم، مخصوصاً توی زمانی که همه‌چی رو ول می‌کنه و به عنوان یه آمریکایی که خیلی فرانسوی نمی‌دونسته، تنهایی میره پاریس زندگی کنه و چه ماجراهایی که براش به وجود نمی‌آد.

🔹️ مونرو هم قلم به شدت جذابی داره و سال ۲۰۱۳ نوبل ادبیات رو می‌بره. چند داستان کوتاه‌ش رو خیلی دوست دارم.

🔹️ اگر دلتون خواست، اگر به کتاب‌های این دو نفر برخوردید، بخونیدشون.


.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

.
#نقد_ادبی #مقاله

🌱 یه مقاله جالب پیدا کردم به نام
«بررسی سبک فرزندپروری در مدیر مدرسه جلال آل احمد بر مبنای نظریه دایانا بامریند»
نوشته پریسا نصیری که زمان نگارش این مقالهٔ علمی، دانشجوی دکتری ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی بودند.

🔹️ خواستم بدونید که چه در عالم نقد ادبی و چه در روانشناسی، این مدل تحلیل‌های آثار ادبیات فارسی‌مون وجود دارند. البته که تعدادشون اندکه ولی هر کدوم به مدل خودشون با ابزار علمی که دارند، نتایج جالب‌توجهی می‌گیرند.

.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

.
#معرفی #کتابخانه


🌱 «ده کتابخونه زیبای جهان»
(صرفاً از نظر معماری ساختمون‌هاشون)


🔹 قبول دارید که کتابخونه‌ها، بخش مهمی از هویت و فرهنگ یک شهر/ ملت/ کشورند؟

🔹 اگر دوست داشتید، عکس‌های دو تا کتابخونه آخر رو جستجو کنید و ببینید. بی‌نظیرند.

🔹 به این بهانه بگم که: آبان سال ۸۱، ترم اول لیسانسم، عضو دومین کتابخونه بزرگ ایران، کتابخونه آستان قدس شدم. این اولین کتابخونه عمرم بود که عضوش می‌شدم. تک‌تک جزییات این مکان، از برخورد کارکنانش تا سقف بی‌نظیر نمازخونه‌ش، برام مملو از لذته. هشت ماه همین‌جا روزی حدود ده ساعت می‌موندم و برای کنکور فوق‌لیسانس سینما می‌خوندم. بعدش بیشتر از هزار ساعت رو در تالار محققین‌ش گذروندم. تحقیق ابتدایی چند تا از کتاب‌هام رو هم توی همون تالار انجام دادم. این که دو کتابی که امانت می‌گرفتم رو باید تا دو هفته برمی‌گردوندم، خُلقِ کتاب‌خوندن من رو توی هجده سالگی‌ام شکل داد و همچنان پابرجاست.
فکر می‌کنم کتابخونه‌ها یکی از آخرین مظاهر در دسترس و البته کاربردی و عمومی بیانگر اصالت هستند.


🔹 لطفاً خودتون، خونواده‌ عزیزتون، و مخصوصاً بچه‌هاتون رو با محیط کتابخونه رفیق کنید.


.
@mSaebiC

.
#نقد_ادبی #خیام

✨️ ۲۸ اردبیهشت، روز بزرگداشت خیام است.

🌱 این مقاله علمی نوشته مهوش اسدی، تحلیل کاملی از این رباعی خیام می‌کنه:

هنگام سپیده‌دم خروس سحری،
دانی که چرا همی‌کند نوحه‌گری؟

یعنی که نمودند در آیینهٔ صبح
کز عمر شبی گذشت و تو بیخبری!


🔹️می‌بینید ما چقدر می‌تونیم فقط در یک رباعی این دانشمند تکرارنشدنی عمیق بشیم؟ و بدونید که تفسیرهای بیشتر و طولانی‌تر و عمیق‌تر هم از رباعی‌های دیگر خیام هست.

❗️ما چقدر خیام رو می‌شناسیم؟


.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

#معرفی_کتاب
@mSaebiC

.
#معرفی_کتاب

🌱 این کتاب رو بابت این معرفی نمی‌کنم که حتماً بخونیدش بلکه ایده تأمل‌برانگیزی پشت این کتابه:

🔹️ کلیت داستان کتاب:
یک متکدی بی‌خانمان، داستان حدود سه دهه گدایی خودش در خیابون‌های پاریس رو می‌نویسه. کل داستان، واقعیه.

👈 نکته تأمل‌برانگیزی که گفتم:
اون متکدیِ کارتن‌خواب، نویسنده کتاب، اسمش ژان ماری روگول هست.
سیاست‌مداری به نام ژان-لویی دوبره(با تلفظ درستی که متفاوته)، که قبلا در کابینه ژاک شیراک منصبی داشته و در زمان نگارش این کتاب عضوی از شورای قانون اساسی فرانسه بوده و البته دستی هم در نوشتن داشته، خیلی اتفاقی چند باری روگول رو گوشه خیابون می‌بینه.
بعد دوباره خیلی اتفاقی چند باری باهم هم‌کلام می‌شن.
بعد دوبره از روگول می‌خواد که داستان زندگی خودش رو بنویسه و طی چند ماه آینده اصرار زیادی به این کار می‌کنه و حتی شماره دفتر خودش رو هم به اون می‌ده.
دقت کنید دوبره یک آدم سیاسیِ شناخته‌شده بوده و روگل یک کارتن‌خواب و هیچ آشنایی قبلی‌ای هم بین‌شون نبوده.
چند ماه بعد روگل در سه دفترچه یادداشت همه زندگی خودش رو می‌نویسه.
بعد در چند ماه بعدی، روگل و دوبره، دوتایی(!) کتاب رو ویرایش کرده و بعد دوبره خودش دنبال ناشر می‌گرده و کتاب چاپ می‌شه.
سرنوشت روگل بعد چاپ کتاب دگرگون می‌شه.

🔹️ کتاب لحظات تلخ زیادی داره. اما مهم لحظات نابی هست که تخیل هیچ نویسنده‌ای در اتاق و پشت لپ‌تاپ نمی‌تونه اون‌ها رو خلق کنه.



🌲 ما چه ایده‌های خلاقانه‌ای برای یافتن داستان‌های دست‌اول از زندگی مردم عادی می‌تونیم داشته باشیم؟



.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

.
#معرفی_کتاب

🌱 اینکه نباید از افسردگی و چیزهای مشابه ترسید، جای خودش؛ ولی حتماً نباید بهش بی‌اهمیت بود یا فکر کرد صرفاً برای دیگرانه و برای ما رخ نمی‌ده. نباید سمت کتاب‌ها و حرف‌هایی که می‌ترسونند رفت و نباید خیلی هم خوش‌بین بود بهش. خودکشی کسانی مثل رابین ویلیامز و آدم‌های مشهور و غیرمشهور دیگه، گواه این مدعاست که این مشکل ممکنه برای هر کسی رخ بده.

🔹️ این کتاب رو بخونید/بشنوید. شاید بیشتر از ۳۰ درصدش شبیه کتاب‌های زرد باشه و این‌ کار رو بکن و اون کار رو نکن داشته باشه. ولی تحمل کنید و بخونید تا انتها.

❗️اگر نشد همه‌شو بخونید، فصل "بحران میان‌سالی" رو حتماً بخونید.

🔹️ درباره نویسنده‌ش هم‌ بگم که روان‌درمانگر اهل هند هست و به واسطه تحقیقات زیادش در مورد افسردگی و ترک الکل، مشهوره.


🌸 لطفاً در هر شرایطی در زندگی‌تون هستید، هرچقدر سرتون شلوغه، هرچقدر حس تنها بودن می‌کنید، حتماً با آدم‌ها معاشرت کنید و این معاشرت رو ترک نکنید.
اصلاً مهم نیست برخی از اطرافیان‌تون با چه سرعتی دارن عوض می‌شن.
اصلاً مهم نیست دوروبری‌هاتون چقدر درگیر زندگی‌شونن.
به دوستان قدیمی‌تون، فامیل‌تون، همسایه مهربون‌تون، آدم‌های جدیدی که حس می‌کنید منفی‌باف و غرغرو نیستند، بهشون زنگ بزنین/ پیام بدید/ قرارِ دیدار بذارید، یه موضوع ولو بی‌خودی پیدا کنید و باهاشون به هر شکلی که صلاح می‌دونید معاشرت کنید.
شما، تنها نیستید💐


.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

.
#حکایت

🌱 ببینید سعدی چی گفته(😃):

مردکی را چشم درد خاست، پیش بیطار* رفت که دوا کن. بیطار از آنچه در چشم چارپای میکند در دیده او کشید و کور شد. حکومت به داور بردند. گفت برو هیچ تاوان نیست اگر این خر نبودی، پیش بیطار نرفتی. مقصود ازین سخن آنست تا بدانی که هر آن که ناآزموده را، کار بزرگ فرماید، با آنکه ندامت برد به نزدیک خردمندان، بخفت رای منسوب گردد.

ندهد هوشمند روشن راى
به فرومایه کارهاى خطیر

بوریاباف** اگر چه بافنده است
نبرندش به کارگاه حریر


گلستان، باب هفتم، حکایت شماره ۱۴

[* بیطار: دامپزشک
** بوریا: حصیر، بوریاباف: حصیرباف]

.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

.
#معرفی_کتاب

🌱 الن لایتمن، نويسنده این کتاب، یک دانشمند فیزیکدانه که نویسنده هم هست و سال‌هاست توی دانشگاه MIT تدریس می‌کنه.

🔹️ اصلاً به این کتاب و این قبیل مفاهیم گارد نداشته باشید که مثلاً چون درباره اتلاف وقت هست چیز بدیه. کتاب از دید نویسنده‌ش که دانشمند محققی هست، به ستایش تأمل و کُند کردن زندگی می‌پردازه و در این راستا مثال‌ها و تحقیقات بسیاری رو ذکر می‌کنه. حتماً بخونیدش تا با استدلال‌ها و هشدارهاش آشنا بشید. کتاب کم‌قطر ۱۰۲ صفحه‌ای و بسیار خوش‌خوانی هست.

🔹️ اگر شاهکار برتراند راسل، در ستایش بطالت، رو خوانده باشید، کتاب‌هایی از اون دست می‌تونه خیلی جذاب نباشه. ولی درباره کتاب لایتمن این‌طور نیست و با هر تجربه‌‌ای که داشته باشید، حداقل ده تا چیز تأمل‌برانگیز و جالب براتون خواهد داشت.


.
کانالی درباره هنر، ادبیات و چیزهای دیگر
@mSaebiC

.
#معرفی_کتاب

🌱 دو ماه پیش اولین رمان چینی عمرم رو خوندم/شنیدم. همین رمان مزه‌شناس(لو وِن‌فو | مرضیه بهرادفر | ققنوس).

🔹️ تمام مدت داشتم به این فکر می‌کردم که چقدر در سبد ترجمه‌های ایرانی، آثار چینی کم هستند. ادبیات غنی‌ای دارند که در آثار نقد ادبی همیشه اشاره‌های فراوونی به آثارشون هست اما متأسفانه بسیار کم به فارسی ترجمه شدند.

🔹️ این رمان فضاسازی غریبی داره که خیلی کم مشابه‌ش رو دیدیم(به ذهن من، فضای رمان‌های ایتالیایی بعد جنگ دوم رو می‌‌آورد). شخصیت‌ها و قصه مخصوص به خودش رو داره و با انتظار معمولی که از یک رمان داریم، متفاوته.

🔹️ نویسنده‌اش بسیار مشهوره و انگار همه عالم می‌شناسندش غیر از من. که البته اصلا مهم نیست چون شناختم‌ش. و از اون مهم‌تر از این به بعد حواسم پی ادبیات چین هم می‌ره.

🔹️ به نظرم فرهنگ با اصالت چینی و نه چیزی که در چند دهه گذشته ازشون می‌شناسیم، مثل فرهنگ سنتی و اصیل همه شرق آسیا مانند کره و ژاپن، بسیار جذابه. در اون‌ها یک تلاش برای عمیق‌شدن در خود و رعایت برخی اخلاقیات نهفته که عالی هستند.


.
کانالی درباره هنر، کتاب و چیزهای دیگر
@mSaebiC