. یک ماه پیش، چندین هزار نفر، بدون این که بدونن، برای آخرین بار از خواب بیدار شدن. برای آخرین بار با عزیزانشون صحبت کردن و برای آخرین بار اون‌هارو در آغوش گرفتن. برای آخرین بار آهنگ گوش کردن. برای آخرین بار رفتن سر کار. برای آخرین بار غذا خوردن. برای آخرین بار لبخند زدن، شایدم گریه کردن. برای آخرین بار به یکی گفتن مراقب خودت باش. برای آخرین بار خداحافظی کردن. برای آخرین بار در رو به هم زدن و برای آخرین بار رفتن. برای آخرین بار جنگیدن. حضورشون توی خونه و توی آغوش عزیزهاشون “برای آخرین بار” بود. کلی چشم، به راه برگشتشون بود؛ ولی دیگه برنگشتن. دیگه برنگشتن چون “آخرین بار”