استاد فرشچیان درگذشت 🖤

هایبرنیت (Hibernate)

ماجرای آشنا شدنم با هایبرینت از اینجا شروع شد که :
وقتی میخواستم لپتاپم رو روشنش کنم چون قدیمی بود کلی زمان برای بوت شدن یه ویندوز جدید زمان می‌برد و بعدش هم باید تک تک برنامه ها از اول بالا میومدن.

فرایند هایبرنیت دو تا مرحله اصلی داره:
به خواب رفتن و بیدار شدن.
وقتی که سیستم خاموش میشه تمام محتویات RAM ( تمام اطلاعات و برنامه های باز ) رو در یک فایل به نام hiberfil.sys ذخیره میشه و این فایل رویه هارد قرار میگیره.
بعد از اینکه مطمئن شد همه‌چیز با موفقیت روی هارد ذخیره شده، به منبع تغذیه (پاور) دستور می‌ده که برق تمام قطعات اصلی مثل مادربرد، پردازنده و خود رم رو کاملاً قطع کنه.
حالا وقتی سیستم روشن میشه مثل همیشه بخش اولیه بوت (BIOS/UEFI) اجرا میشه تا قطعات رو چک کنه حالا بوت‌لودر سیستم‌عامل به جای اینکه یک ویندوز یا لینوکس جدید رو از اول بارگذاری کنه، متوجه می‌شه که یک فایل هایبرنیت منتظرشه و حالا میاد تمام محتوای فایل hiberfil.sys رو میخونه و مستقیم تویه رم میریزه. حالا راحت بدون اینکه بخواد یه ویندوز یا لینوکس جدید بوت بشه از همون قبلیه استفاده کنید.
میتونید هم قبل هایبرنیت کردن هم تب هایی که نیاز ندارین رو ببندین که موقع اجرا شدن فایل حجم کمتری داشته باشه.

از این روش میتونید قبل قطعی برق اگه به اطلاعات نیاز داشتین استفاده کنید.

دوستان برای هابرنیت مراحلش تویه ویندوز کاری نداره و با یه سرچ دستتون میاد ولی تویه لینوکس پیچیده تره. اول اینکه نیاز به فضای swap هست که باید حداقل به اندازه حافظه رم باشه که با

swapon --show

میتونید چک کنید. بعدش باید bootloader رو طوری تنظیم کنید که موقع روشن شدن، اطلاعات هایبرنیت رو از کدوم پارتیشن swap بخونه تا سیستم رو به حالت قبل برگردونه و در آخر هم با

 sudo systemctl hibernate

میتونید تست کنید و اگه درست کار کرد گرافیکی اضافش کنید.

شاید براتون سوال پیش بیاد که چرا تویه لینوکس نیاز به فضای swap داریم. در واقع برعکس ویندوز که باید دنبال یه فضای بزرگ و خالی برای ذخیره فایل hiberfil.sys بگردیم در لینوکس با swap این اطمینان رو میدیم که از قبل یه فضای خالی وجود داره و آماده هست که میتونی اینجا ذخیره کنی.

اگه نیاز بود قبلا هم اینجا در مورد swap توضیح دادم.

دوستان یه مطلب دیگه ای که میخواستم بهتون بگم با اینکه باز ربطی به موضوع چنل نداره اینه که:

وقتی جنسی یه شرکت خصوصی یا دولتی می‌دن بهتون برای تعمیر یا هر مشکلی معمولا به شما یه رسید تحویل می‌دن که امضا کنین که یه نسخه ازش هم پیش شما میمونه.
نکته ای که هست هنگام تحویل به هیچ عنوان (به هیچ عنوان !) تا وقتی اون نسخه رسیدی که دست مشتری هست رو نگرفتین جنس رو بهش تحویل ندین.
چون هر مشکلی برای اون جنس اتفاق بیوفته پای شما گیره و می‌تونن بگن جنس هنوز دست شماست.
چرا؟
چون هنوز اون برگه رو دارن.

تا اتفاقات دیگر بدرود 😂

Call of Duty in the real world

برای اینکه کاربر بتونه دید سوم‌شخص یا نمای پشت اجسام رو ببینه:
نیازمند latency خیلی پایین (زیر ۵۰ میلی‌ثانیه) و پهنای باند بالا. طراحی Mesh Network، استفاده از پروتکل‌های self-healing و routing داینامیک، به‌کارگیری فرکانس‌اختصاصی، hopping و رمزنگاری end-to-end .

پردازش در لبه (Edge Computing):
نود های Edge و هماهنگی بین Edge Node و Central Command با استفاده از SD-WAN یا 5G Tactical Core

امنیت و رمزنگاری:
استفاده از VPN و IPsec با کلید های عمر کوتاه، Authentication چند سطحی (Multi-factor) برای عینک‌ها و NAC

مدیریت ترافیک و QoS:
تصویر HUD و داده ‌های هدف ‌گیری اولویت بالاتری نسبت به تله ‌متری یا لاگ ‌ها داشته باشن.

یکپارچه سازی با شبکه فرماندهی (C4ISR):
سیستم AR بخشی از معماری C4ISR (Command, Control, Communications, Computers, Intelligence, Surveillance and Reconnaissance) محسوب میشه.
مسیر های ارتباطی redundant هستن (Failover Design) و شبکه قابلیت network slicing داره تا هر مأموریت کانال اختصاصی خودش رو داشته باشه.

دنیای شبکه واقعا جذاب و پیچیده است.

شب یلداتون مبارک ❤️

وقتی یه پروسه یا سرویس بی‌دلیل روی لینوکس بالا اومده، دقیق میگه چرا اجرا شده و از کجا اومده.
قشنگ زنجیره علت رو می‌بینی راحت مدیریتش میکنی
https://github.com/pranshuparmar/witr

<MehrdadLinux>

هعی

هیچ چیز عادی نمیشود ؛
حتی اگر از قطره خون های چکیده، گل بروید.