اگر دقت کرده باشید، فرمودند حتا در خواب هم، این معنا مدنظرتان باشد...

این مطلب از علامهٔ طباطبایی است؛
بنظرم، توجه و دقت در این مطلب بسیار راه‌گشا است، ازینرو، در سالگرد رحلت ایشان، مجدداً آن را ارسال می‌کنم.

ماییم قرین حیرت و نادانی...

اللَّهُمَّ الْعَنْهُمَا فِي مَكْنُونِ السِّرِّ وَ ظَاهِرِ الْعَلَانِيَةِ لَعْناً كَثِيراً أَبَداً دَائِماً دَائِباً سَرْمَداً لَا انْقِطَاعَ لِأَمَدِهِ وَ لَا نَفَادَ لِعَدَدِهِ لَعْناً يَغْدُو أَوَّلُهُ وَ لَا يَرُوحُ آخِرُهُ لَهُمْ وَ لِأَعْوَانِهِمْ وَ أَنْصَارِهِمْ وَ مُحِبِّيهِمْ وَ مَوَالِيهِمْ وَ الْمُسَلِّمِينَ لَهُمْ وَ الْمَائِلِينَ إِلَيْهِمْ وَ النَّاهِضِينَ بِاحْتِجَاجِهِمْ وَ الْمُقْتَدِينَ بِكَلَامِهِمْ وَ الْمُصَدِّقِينَ بِأَحْكَامِهِمْ
- دعاء صنمي قريش؛ المصباح للكفعمي

هفده هجده سالم بود که یک روز موبایلم را خاموش کردم و وسایل شخصی‌ام را در کوله‌ای ریختم و پیاده رفتم جمکران و از بیابان های پشت جمکران پیاده راهی سفری بی مقصد مشخص و زمان معین شدم. گاهی شب راه می‌رفتم و گاهی روز و تمام اوقاتم در فکر کردن می‌گذشت. وقتی خوابم می‌گرفت کوله‌ام را زیر سر میگذاشتم و ساعتی میخوابیدم. هشت نه روز بعد رسیدم به کاشان و بعد چند روز آفتاب سوخته به قم برگشتم. خاطره این سفر را تا الان جایی نگفته بودم. امروز که از کاشان رد میشدم دوباره یادش افتادم.
سالم برگشتنم از آن سفر کار خدا بود.

پس‌از رحلت حضرت رسول(ص) یاران حضرت امیرالمؤمنین(ع) نزد زید بن ارقم که یکى از اصحاب رسول خدا بود و در جریان غدیر خم هم حضور داشت، آمدند و از او گواهى خواستند؛ ولى چون او از طرف حکومت براى خود احتمال خطر مى‌داد، از بیان حقیقت و جریان غدیر خوددارى کرد.

پس‌از گذشت مدّتى، همین شخص در بستر بیمارى افتاد. وقتى امیرالمؤمنین على (ع) شنید که زید بن ارقم مریض‌حال است، به عیادت و دیدار او آمد.

همین که زید بن ارقم چشمش به جمال حضرت افتاد، گفت: مرحبا به امیر مؤمنان که از من عیادت مى‌نماید، با این که او ما را قبول ندارد و از ما دل‌گیر و آزرده‌خاطر است.

امام‌على(ع) فرمود: اى زید! آن ناراحتى که براى ما به‌وجود آوردى هرگز مانع آن نمى‌شود که ما شرط انسانیّت و حقّ دوستى را فراموش نموده و تو را در حال بیمارى عیادت نکنیم.

مستدرک الوسائل : ج ۲، ح ۳
دعائم الاسلام : ج۱، ص ۲۱۸
بحارالانوار: ج ۸۱، ص ۲۲۸، ح ۴۱

باهمین دید، برای اینکه اعتماد به نفس کوچولوهای بابا حفظ بشه، خود محتوای درس و کتاب‌های درسیِ شرق و غرب عالم را ساده و ساده‌تر میکنند، تا انسان نادان هم بتواند در جامعه حضور فعال داشته باشد.
پ‌ن: فکر به چه درد می‌خوره؟

ترخینه هم نمیشود میل کرد...

اگر شبهه‌ای اعتقادی در سطح جامعه طرح شده، نباید آن را به مسئله‌ای سیاسی و حزبی تقلیل و تنزل داد.
امر امامت و خلافت الهی، و عصمت و عالِم‌بودن این ذوات مقدس، مطلقاً والاتر است.

صفت بارز منافقین و وعدهٔ خدا:

📣 یک نفر از عزیزان درباره جنایات وارد شده بر حضرت فاطمه زهرا، و وقایع منجر به شهادت ایشان کتابی درخواست کرده بود، من این کتاب را پیشنهاد می‌کنم، گرچه کتاب های مختصرتری هم در این زمینه نگاشته شده است.

♦️ کتاب «مَأساةُ الزّهراء (س)، شُبَهات و رُدود» اثر علامه سید جعفر مرتضی عاملی به زبان عربی است.
او در این کتاب به شبهاتی که درباره حوادث اواخر زندگی حضرت فاطمه زهرا(س) و شهادت او مطرح شده، پاسخ میدهد.

✒️ مؤلف در سه باب و هفده فصل به موضوعاتی چون:
ضرب و اهانت به حضرت فاطمه(س)،
علت آمدن پشت دَر،
اصل وجود دَر،
موضوع میخ در،
سقط حضرت محسن بن علی(ع)،
و آتش زدن دَر پرداخته است.

📃 ترجمه فارسی این کتاب با نام «رنج‌های حضرت زهرا» چاپ شده است. که میتونید از لینک زیر آن را دانلود کنید:

https://www.ghbook.ir/index.php?option=com_dbook&task=viewbook&book_id=3736&lang=fa

✅ اگر PDF ترجمهٔ این کتاب رو دارید، بفرستید تا بذارم تو کانال.

2:26

وقتی که شجریان گوش میدم حس میکنم یک پیرمرد اصلاح‌طلب، باریش‌های پروفسوری هستم.

دوتا اصل حاکم داره:
۱. هیچ چیزیو گردن نگیر.
۲. بگو: بدیم بره.

محقق طوسی، یکی از نامه‌های صدرالدین قونوی را این چنین پاسخ می‌دهد:

خطابِ عالیِ مولانا الاعظم، هادی الامم، کاشف الظلم، صدر الملة و الدین، مجد الاسلام و المسلمین، لسان الحقیقة، برهان الطریقة، قدوة السالکین الواجدین، و مقتدی الواصلین المحققین، ملک الحکماء و العلماء فی الارضین، ترجمان الرحمان، افضل و اکمل جهان «ادام الله ظله»،
به خادم دعا و ناشر ثنا، مرید صادق و مستفید عاشق، محمد طوسی رسیده،
بوسیده،
بر چشم نهاد
و گفت:
از نامه تو ملک جهان یافت دلم و ز لفظ تو عمر جاودان یافت دلم
دل مرده بدم چو نامه ات برخواندم از هر حرفی هزار جان یافت دلم

پ‌ن:
با وجود اختلاف انظار این دو بزرگمرد، روش برخورد هرکدام با دیگری بسیار آموزنده است. رحمت و رضوان خدا بر هر دو باد!

پس از مدتها، من و باران عزیز: