خب!
الحمدلله.

باز دم ترب‌پی و اسنپ‌پی گرم؛
تاحدی میشه باهاشون قوت ماهانه را تامین کرد.

ذهن مثل یک کودک بازی‌گوش می‌ماند که دنبالش افتادی تا غذا به او بدهی.
تا میخواهی تمرکز کنی، پی بازی‌گوشی‌اش فرار می‌کند و باید دنبالش بدوی...
«جان همه روز است لگدکوب از خیال»

تقسیم عقل به عقل سفید اروپایی، عقل سیاه آفریقایی، عقل شرقی و تبتی، عقل یونانی و ارسطویی، عقل عربی یا... ، و گاهی ابتاء تمایز‌های آنها بر زبان، خود زاده ذهن پست‌مدرن‌ها و برخی مستشرقین قرن نوزدهم به بعد است، که گویی در نهاد بشر امر واحدی وجود ندارد. و بموجب همین عقلانیت‌های متعدد، راه رسیدن به صواب برای هرکس متفاوت است، و آنچه در دسترس یک گروه باشد در دسترس دیگری نمی‌تواند باشد.

اگر دقت کرده باشید، فرمودند حتا در خواب هم، این معنا مدنظرتان باشد...

این مطلب از علامهٔ طباطبایی است؛
بنظرم، توجه و دقت در این مطلب بسیار راه‌گشا است، ازینرو، در سالگرد رحلت ایشان، مجدداً آن را ارسال می‌کنم.

ماییم قرین حیرت و نادانی...

اللَّهُمَّ الْعَنْهُمَا فِي مَكْنُونِ السِّرِّ وَ ظَاهِرِ الْعَلَانِيَةِ لَعْناً كَثِيراً أَبَداً دَائِماً دَائِباً سَرْمَداً لَا انْقِطَاعَ لِأَمَدِهِ وَ لَا نَفَادَ لِعَدَدِهِ لَعْناً يَغْدُو أَوَّلُهُ وَ لَا يَرُوحُ آخِرُهُ لَهُمْ وَ لِأَعْوَانِهِمْ وَ أَنْصَارِهِمْ وَ مُحِبِّيهِمْ وَ مَوَالِيهِمْ وَ الْمُسَلِّمِينَ لَهُمْ وَ الْمَائِلِينَ إِلَيْهِمْ وَ النَّاهِضِينَ بِاحْتِجَاجِهِمْ وَ الْمُقْتَدِينَ بِكَلَامِهِمْ وَ الْمُصَدِّقِينَ بِأَحْكَامِهِمْ
- دعاء صنمي قريش؛ المصباح للكفعمي

هفده هجده سالم بود که یک روز موبایلم را خاموش کردم و وسایل شخصی‌ام را در کوله‌ای ریختم و پیاده رفتم جمکران و از بیابان های پشت جمکران پیاده راهی سفری بی مقصد مشخص و زمان معین شدم. گاهی شب راه می‌رفتم و گاهی روز و تمام اوقاتم در فکر کردن می‌گذشت. وقتی خوابم می‌گرفت کوله‌ام را زیر سر میگذاشتم و ساعتی میخوابیدم. هشت نه روز بعد رسیدم به کاشان و بعد چند روز آفتاب سوخته به قم برگشتم. خاطره این سفر را تا الان جایی نگفته بودم. امروز که از کاشان رد میشدم دوباره یادش افتادم.
سالم برگشتنم از آن سفر کار خدا بود.

پس‌از رحلت حضرت رسول(ص) یاران حضرت امیرالمؤمنین(ع) نزد زید بن ارقم که یکى از اصحاب رسول خدا بود و در جریان غدیر خم هم حضور داشت، آمدند و از او گواهى خواستند؛ ولى چون او از طرف حکومت براى خود احتمال خطر مى‌داد، از بیان حقیقت و جریان غدیر خوددارى کرد.

پس‌از گذشت مدّتى، همین شخص در بستر بیمارى افتاد. وقتى امیرالمؤمنین على (ع) شنید که زید بن ارقم مریض‌حال است، به عیادت و دیدار او آمد.

همین که زید بن ارقم چشمش به جمال حضرت افتاد، گفت: مرحبا به امیر مؤمنان که از من عیادت مى‌نماید، با این که او ما را قبول ندارد و از ما دل‌گیر و آزرده‌خاطر است.

امام‌على(ع) فرمود: اى زید! آن ناراحتى که براى ما به‌وجود آوردى هرگز مانع آن نمى‌شود که ما شرط انسانیّت و حقّ دوستى را فراموش نموده و تو را در حال بیمارى عیادت نکنیم.

مستدرک الوسائل : ج ۲، ح ۳
دعائم الاسلام : ج۱، ص ۲۱۸
بحارالانوار: ج ۸۱، ص ۲۲۸، ح ۴۱

باهمین دید، برای اینکه اعتماد به نفس کوچولوهای بابا حفظ بشه، خود محتوای درس و کتاب‌های درسیِ شرق و غرب عالم را ساده و ساده‌تر میکنند، تا انسان نادان هم بتواند در جامعه حضور فعال داشته باشد.
پ‌ن: فکر به چه درد می‌خوره؟

ترخینه هم نمیشود میل کرد...

اگر شبهه‌ای اعتقادی در سطح جامعه طرح شده، نباید آن را به مسئله‌ای سیاسی و حزبی تقلیل و تنزل داد.
امر امامت و خلافت الهی، و عصمت و عالِم‌بودن این ذوات مقدس، مطلقاً والاتر است.

صفت بارز منافقین و وعدهٔ خدا: