خواجه نصیر طوسی،‌ شرح اشارات را اینگونه به پایان میرساند:

رقمت أكثرها في حال صعب لا يمكن أصعب منها حال،
و رسمت أغلبها في مدة كدورة بال،
بل في أزمنة يكون كل جزء منها ظرفا لغصة و عذاب أليم و ندامة و حسرة عظيم،
و، أمكنة توقد كلَّ آنٍ فيها زبانية نار جحيم و، يصب من فوقها حميم،
ما مضى وقت ليس عيني فيه مقطر،
و لا بالي مكدر،
و لم يجئ حين لم يزد ألمي و لم يضاعف همي و غمي؛

نعم ما قال الشاعر بالفارسية:
(بگرداگرد خود چندان كه بينم/
بلا انگشترى و من نگينم)

و ما لي ليس في امتداد حياتي زمان ليس مملوءا بالحوادث المستلزمة للندامة الدائمة و الحسرة الأبدية،
و كان استمرار عيشي أمير جيوشه غموم و عساكره هموم.

اللهم نجني من تزاحم أفواج البلاء،
و تراكم أمواج العناء،
بحق رسولك المجتبى و وصيه المرتضى - صلى الله عليهما و آلهما.
و فرج عني ما أنا فيه بـ«لا إله إلا أنت و أنت أرحم الراحمين».

«و کان الانسان أکثر شئ جدلا» (= انسان بیش از هر چیزی جدل‌کننده است)؛
#شاید یعنی:
انسان همواره در پی غلبه دادن هوی و هوس‌اش است،
با مردم، دوست دارد حرف آخر را بزند و بعد از او کسی روی حرفش، حرفی نیاورد.
یا اگر در جدال و غلبه بر دیگران موفق نبود، باخودش حرف میزند، حدیث نفس می‌کند، تا چه بسا در همین سناریوی فرضی، در خلوتش بر دیگران غلبه کند.
لج‌بازی یعنی همین...

حضرت نوح، علی نبینا و آله و علیه السلام، اگر می‌خواست با هم‌وطن‌های جاحد و فاجرش به کار فرهنگی بسنده کند، جای کشتی ساختن در بی‌آبان، سرسره‌ی آبی می‌ساخت...

چند ثانیه از درس اصول حضرت آیت الله سیستانی:

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ
الْبَرِّ التَّقِيِّ،
الصَّادِقِ الْوَفِيِّ،
النُّورِ الْمُضِيءِ،
خازِنِ عِلْمِكَ،
وَالْمُذَكِّرِ بِتَوْحِيدِكَ،
وَ وَلِيِّ أَمْرِكَ،
وَخَلَفِ أَئِمَّةِ الدِّينِ الْهُداةِ الرَّاشِدِينَ،
وَ الْحُجَّةِ عَلَىٰ أَهْلِ الدُّنْيا،
فَصَلِّ عَلَيْهِ يَا رَبِّ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ أَحَدٍ مِنْ أَصْفِيائِكَ وَحُجَجِكَ وَأَوْلادِ رُسُلِكَ يَا إِلٰهَ الْعالَمِينَ.

صلوات خاصهٔ حضرت امام حسن عسکری علیه السلام

جهاد رنگ‌آمیزی =)))))

مشکلش اینه به اسم جهاد (!)
پسرا میرن بجای مردای یک روستا، که خودشون صاحب زمین و کشت و دام هستند، بیل می‌زنن.
دخترا هم بجای آموزش و پرورش میرن دیوار رنگ میزنن.
این کارها اگر ضدجهاد نباشه، قطعا جهاد هم نیست.

حاکمیت جمهوری اسلامی اگر مسئول حجاب ملت نیست ، مسئول گرفتن مهریه ملت هم نیست.

دین مانند فلافل سلف‌سرویس نیست که هر جایی از آن را که دوست داشتید انتخاب و اجرا کنید . . .

تو این ۴ ۵روزی که گوشیم گم شده بود می‌بینم که بعضیاتون خوب معرکه‌ گرفتید -_-

#بازنشر
این نوع مصادره‌ها خودش نوعی غصب هست و شاید غصب شدیدی هم باشد، اما کسی توجهی به این مقولات ندارد:

بعضی‌ها هم فکر می‌کنند، پیامبر نهایتا یک تراپیسته؛
منتها فرقش با تراپیست‌های بیزنسی اینه که دیگه لازم نیست نوبت بگیری و nتومن پول بدی،
فقط میری جلوش می‌شینی، اونم تأییدت میکنه و میگه: «برای رسیدن به اون حال خوبه، باید همون‌جوری که هستی خودت رو بپذیری، هرچی انحراف اعتقادی و جنسی داری، همه‌اش جزو وضعیت وجود فعلی‌ت هست، فقط تنها کاری که نباید انجام بدی اینه که خودتو با دیگران مقایسه نکن تا حالت خوب بشه.»
اینم بالاخره یک نوع راه و راهنماشناسی‌ه دیگه =))))
البته همین عقیده، خودش برآمده از جلسات تراپیه.