بعد از اینکه رهبران حماس با نیت صلح و به دعوت آمریکا وارد مذاکره شده بودند،
و بعد از اینکه مشخص شد، اسرائیل با هماهنگی آمریکا، این ترور را انجام داده،
یاد مصاحبه اخیر ظریف افتادم.
این پیرمرد آنچنان در رعالیثم بین‌المللی غوطه‌ور هست که تا بحال هیچ تحلیلی نکرده غیر از اینکه در فاصلهٔ کوتاهی خلافش اتفاق افتاده.
قبلا گفته بود با برجام به ایران حمله نمی‌شود، اگر به ایران حمله شود، دشمن با فلان گروه کاری ندارد، بلکه با آن‌دیگری کار دارد.
چند روز پیش هم از با ولع فراوان دوباره از فوائد صلح آمیز مذاکره حرف زده بود...

کاش یک چوپان بودم!

چقدر از این تکه خوشم اومد و چقدر خواستم که دردوبلای احتمالیش بخوره تو سر مهدی نصیری؛

شعر این مداحی در واقع دو بیت آخرِ غزلی از حسین منزوی بود،
این بیشتر برایم جالب بود:

به سينه مي زندم سر، دلي كه كرده هوايت
دلي كه كرده هواي كرشمه‌هاي صدايت

نه يوسفم، نه سياوش، به نفس كشتن و پرهيز
كه آورد دلم اي دوست! تاب وسوسه‌هايت

ترا ز جرگه‌ي انبوه خاطرات قديمي
برون كشيده‌ام و دل نهاده‌ام به صفايت

تو سخت و دير به دست آمدي مرا و عجب نيست
نمي‌كنم اگر اي دوست، سهل و زود ، رهايت

گره به كار من افتاده است از غم غربت
كجاست چابكي دست‌هاي عقده‌گشايت؟

به كبر شعر مَبينم كه تكيه داده به افلاك
به خاكساري دل بين كه سر نهاده به پايت

"دلم گرفته برايت" زبان ساده‌ي عشق است
سليس و ساده بگويم: دلم گرفته برايت

توجه نکردید -_-

من به دستان تو پل بستم، به زیباتر شدن،
از تو میخواهم، از این هم با تو تنها تر شدن.

ضرب‌المثل عربی داریم: کل رجل و ضیعته.
تنها چیزی که برای ما می مونه همین تحریم‌هاست، فرار کردن از تحریم کار بیهوده‌ای بود و خواهد بود.
تحریم‌ها فقط وقتی از بین میره که یا تحریم‌کننده از بین بره یا تحریم‌شده.

قبلاً انگلیس‌ها یه سفیر می‌فرستادند ایران، همین آقای سفیر همه‌کاره بود، هرجا که لازم بود دخالت میکرد.
اما الان یه فرانچسکو جای سفیر رو گرفته.
وضعیت قبل، خیلی‌خیلی بهتر بود، حداقل یه اسم و رسمی ازش بود؛ اما الان چی؟! فقط می‌دونیم یه فرانچسکو نامی بوده...

+ شاید بپرسید پلنB دولت مطبوعِ وفاق‌گرایان چیه؟

- واقعاً جای سؤال نداره، معلومه که: «لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون ممنوعیت یا محدودیت کاربرد برخی سلاح های متعارف که ممکن است به نظر برسد بیش از حد آسیب زا یا دارای اثرات غیرقابل تمایز هستند»

فعلا پروژه دیدار مستقیم آقای "مرگ بر . . . " با آقای "ترامپ عزیز" کلید خورده است.

من که در دام آمدم نِی از فریبِ دانه بود
غیرتم نگذاشت در دامِ تو بینم دانه را

✍️ کلیم‌کاشانی

اگر بخواهم به زبان سلیس کوچه و بازاری بگویم، این واقعه که حضرت رضا (روحی‌له‌فدا) آن‌را رقم زده‌اند، یک جاج سنگین و بزرگ است، که در طول اعصار و زمان‌ها همچنان پابرجاست:

وقتی‌ ولايتعهدی‌ برای‌ حضرت رضا عليه السّلام قرار گرفت، دربان او بر حضرت وارد شده و گفت:
گروهی‌ پشت در ايستاده‌اند و اذن دخول خواسته و می‌‌گويند: ما از شيعيان علی‌ّ‌ عليه السّلام هستيم!
حضرت فرمود: من فعلاً مشغولم آنان را بازگردان.
و اين آمد و شدها و جواب منفی‌ امام دو ماه بطول انجاميد، تا جايی‌ كه ديگر از رسيدن به او نااميد شده و به دربان گفتند:
به آقايمان بگو ما از شيعيان پدرت علی‌ّ‌ عليه السّلام هستيم! اين ماجرا موجب شماتت و سرزنش دشمنانمان بر ما شده، و ما اين بار بازگشته و از اين شرمندگی‌ و شكستن غروری‌ كه بما رسيده، و عجز از احتمال دردی‌ كه به سبب شماتت از ناحيۀ دشمنانمان به ما خواهد رسيد از شهر خود خواهيم گريخت.
حضرت رضا عليه السّلام به دربان خود فرمود: اجازه بده داخل شوند، آنان وارد شده سلام كردند ولی‌ آن حضرت نه جواب سلامشان را داد و نه اذن جلوس صادر كرد، و همان طور ايستادند.
همگی‌ گفتند:
ای‌ زادۀ رسول خدا، اين چه جفای‌ عظيم و استخفاف پس از آن حجاب سخت است! ديگر چه جفائی‌ مانده تا بر سر ما آيد؟! حضرت رضا عليه السّلام فرمود: اين آيه را بخوانيد:«و هر مصيبتی‌ كه به شما رسد به سبب كارهايی‌ (خطا و گناهانی‌) است كه دستهايتان كرده و از [گناهان] در می‌‌گذرد- شوری‌ ۳۰»، بخدا سوگند كه من در اين كار تنها به خداوند و رسول او و أمير المؤمنين و پدران پاكم پس از او اقتدا كردم، آنان بر شما نكوهش كردند من نيز اقتدا نمودم.
گفتند: برای‌ چه ای‌ زادۀ رسول خدا؟!
فرمود: برای‌ اين ادّعا كه شما شيعۀ أمير المؤمنين هستيد! وای‌ بر شما! شيعيان او حسن و حسين و سلمان و أبو ذرّ و مقداد و عمّار و محمّد بن أبی‌ بكر بودند، همانها كه ذرّه‌ای‌ از دستورات او سرپيچی‌ نكردند، حال اينكه شما در بيشتر كردارتان با او مخالفيد، و در بيشتر فرائض خود كوتاهی‌ ورزيده و بزرگی‌ حقوق برادران خود را در بارۀ خدا خوار و بی‌‌مقدار می‌‌داريد، و آنجا كه نبايد تقيّه می‌‌كنيد، و آنجا كه بايد، تقيّه نمی‌‌كنيد؛ اگر شما در همان ابتدای‌ كار می‌‌گفتيد ما از موالی‌ و محبّين اوئيم و از دوستداران اوليای‌ او و دشمنان دشمنان او هستيم من منكر اين قول شما نشده بودم، و ليكن اين مقام و مرتبۀ شريفی‌ بود كه شما مدّعی‌ آن شده‌ايد، اگر كردار شما گفتارتان را تصديق نكند به هلاكت افتيد، مگر اينكه رحمت پروردگارتان آن را تلافی‌ كند.
آنان گفتند: ای‌ زادۀ رسول خدا، ما همگی‌ بدرگاه خدا استغفار كرده و از اين گفتۀ خود توبه می‌‌كنيم، بلكه می‌‌گوييم همان طور كه شما بما آموختيد: ما محبّ‌ شما و اوليای‌ شمائيم، و دشمنان دشمنان شما هستيم.
حضرت رضا عليه السّلام فرمود: آفرين و مرحبا به شما برادران و محبّينم! بيائيد بالا، و آنقدر آنان را به بالا خواند تا تك تكشان را در بغل گرفت، سپس به دربان خود فرمود: چند بار ايشان را مانع شدی‌‌؟ گفت: شصت بار.
فرمود: به همان تعداد نزد ايشان رفته و ضمن سلام؛ سلام مرا به ايشان برسان.
اكنون با اين استغفار و توبه همۀ گناهان خود را محو و پاك ساختند، و به جهت محبّت و موالاتشان به ما مستحقّ‌ كرامت شده‌اند، و از حال ايشان و امور ناخورانشان تفقّد كن؛
نفقات بسيار و احسان فراوان و هدايای‌ بسياری‌ بديشان داده و زيانشان را جبران كن.

منبع

تلخ ترین جمله

اساساً برای اصلاح‌طلب جماعت هیچ چیزی کافی نیست؛ «بده بره»هائی بودن که دست و پا درآوردند و سپس حزب تشکیل دادند.
در عین حال که بسیط ترین ذهن را دارند -بر فرض که خائن نباشد- پیش‌بینی‌ها و تحلیل‌های این‌قشر از پیش‌بینی‌ها و تحلیل‌های تصادفی بسیار بسیار کم‌شانس تره،
اگر بجای اصلاح‌طلبهای مثل ظریف و مرعشی و دیگران، تاس بندازید، احتمال اینکه نتیجه با واقعیت تطابق پیدا کنه، خیلی بیشتر از محتویات مغز اینهاست.

مثلا تو این صحنه، خدا هرجور که می شد، خواست جلوی ظریف رو بگیره تا یه مملکت رو به فنا نده،اما نشد:

أمّا بعد،
حضرت امیرالمومنین فرمود:
«اَعینونی بِوَرَعٍ وَ اجتِهادٍ وَ عِفَّةٍ وَ سُدادٍ»
(= یعنی مرا با ورع و اجتهاد و عفت و سداد، یاری کنید؛)
این یک تناقض آشکار است که مدعی محبت امیرالمومنین باشیم (طوری که تو پلتفرم‌های مختلفِ مجازی، برای حضرت کلیپ درست کنیم، و به زعم خود برای او کار کنیم) اما وقتی که با یک‌نفر یا یک‌گروه دیگر، در مجادله گیر افتادیم - برای ارضای قوهٔ خشم، و از روی میل و اشتهاء به غلبه یافتن بر طرف مقابل - همواره از گناه و معصیتی که او مرتکبش نشده و اسیر آن نیست، چماق بسازیم و بر سر او بزنیم، و بخاطر بی‌گناهی‌اش تحقیرش کنیم...
این نه ورع است و نه عفت!

بازنشر مناسبتی:

من مطمئنم در حال سخنرانی رهبری، روحانی در حال تمسخر کردن، و ظریف در حال افسوس خوردن آکادمیک بود.

عجب عصر جمعه‌ای بود اون شب،،،